Algerian demonstrators take to the streets in the capital Algiers to protest against the government and reject the upcoming presidential elections, in Algeria, Wednesday, Dec. 11, 2019. Algeria's powerful army chief promises that a presidential…
تظاهرکنندگان الجزایری در اعتراض به دولت آن کشور و انتخابات ریاست جمهوری به خیابان‌های پایتخت آمده‌اند، آرشیو، ۱۱ دسامبر ۲۰۱۹

سارا یرکز، پژوهشگر ارشد برنامه خاورمیانه در «موقوفه کارنگی برای صلح بین المللی»، و تامس هیل، از مسئولین ارشد در «انستیتو صلح ایالات متحده»، در یادداشتی در نشریه «هیل» نوشته‌اند پرزیدنت بایدن تصریح کرده است که اصول و ارزش‌های دموکراتیک بنیان دیپلماسی آمریکا هستند. این تغییری مهم از سیاست خارجی چهار سال گذشته بر این مبنا است که منافع امنیت ملی آمریکا با پذیرش ارزش های دموکراتیک در کشور و در خارج به پیش خواهد رفت.

یرکز و هیل می گویند در غیبت «دفاع از آزادی، حمایت از ایجاد فرصت ها، محترم شمردن حقوق جهانشمول، احترام به حاکمیت قانون و حفظ شان همه انسان ها» استبداد و بی ثباتی به حیات خود ادامه خواهد داد. شاید این امر در هیچ کجا بیش از شمال آفریقا آشکار نباشد؛ جایی که ۱۰ سال پیش میلیون ها تن از مردم خشمگین و ناامید با خواست آزادی، برخورداری از فرصت ها، و احترام به شان انسانی در تونس، مصر، و سپس در سراسر جهان عرب به خیابان ها آمدند. هر چند فعالان موفق به برکناری دیکتاتورهایی مانند زین العابدین بن علی در تونس، عبدالعزیز بوتفلیقه در الجزایر، معمر قذافی در لیبی، و حسنی مبارک در مصر شدند، اما دولت های به جا مانده یا جانشین شان در عمل به خواست های مردم کوتاهی کرده اند. امروز فساد گسترده، نرخ بیکاری، بی رحمی پلیس، و سرکوب خشونت بار منتقدان بدتر شده است.

بی ثباتی در شمال آفریقا تهدیدی برای منافع امنیت ملی آمریکا است. در این منطقه اغلب تحصیلکرده ها بیکارند و شمار بالایی از جنگجویان خارجی حامی داعش در آن فعالیت دارند.

اگر دولت بایدن توجه را فقط به تهدیدهای داخلی برای دموکراسی آمریکا معطوف کند، رهبران مستبد ممکن است احساس کنند بدون مجازات آزادی عمل خواهند داشت؛ کنشگران دموکراسی خواه ممکن است احساس کنند به حال خود رها شده اند و برای رسیدن به اهداف سیاسی دست به خشونت بزنند. اگر دولت بایدن به نقض حقوق بشر در مصر بی اعتنا باشد، در حمایت از معترضان در الجزایر کوتاهی کند، و در برابر جنگ داخلی در لیبی دست روی دست بگذارد، اعتبار ما به عنوان «شهری درخشان بر یک بلندی» از بین خواهد رفت. سیاست حداقلی دولت اوباما و سیاست غیرتعاملی ترامپ هیچ کدام به افزایش ثبات جهانی، بهبود کارکرد نهادهای بین المللی، کاهش تهدیدهای تروریستی علیه منافع آمریکا، یا تقویت متحدان در برابر تحرکات چین و روسیه منجر نشده است.

دولت بایدن با در نظر گرفتن یک سیاست خارجی مبتنی بر درس های آموخته از دوازده سال گذشته ضمن اذعان به چالش های اخیر برای دموکراسی آمریکا در داخل رویکردی موفق خواهد داشت.

 

* برگردان فارسی این گزارش تنها به منظور آگاهی رسانی منتشر شده و نظرات بیان شده در آن الزاماً بازتاب دیدگاه صدای آمریکا نیست.

 

در همین مورد، یک دیدگاه دیگر را نیز بخوانید:

دیدگاه | یادداشت مشترک دنیس راس و خوان زاراته: آیا بخش هایی از سیاست خارجی ترامپ ارزش حفظ کردن دارد؟