انجمن قلم آمریکا، روز سهشنبه ۲۲ اردیبهشت در تازهترین گزارش خود از «شاخص آزادی نوشتن» اعلام کرد جمهوری اسلامی ایران پس از چین، دومین زندان نویسندگان در جهان است و دو برابر میانگین جهانی، زنان اهل قلم را زندانی کرده است.
این انجمن در گزارش خود ضمن ابراز نگرانی شدید از روند فزاینده برخورد جمهوری اسلامی با نویسندگان و اهالی قلم در یکسال گذشته تصریح کرد شمار نویسندگان زندانی در ایران در این مدت، از ۴۳ به ۵۳ نفر افزایش یافته است. ۳۲ درصد از این نویسندگان به بند کشیده شده زن هستند و این میزان دو برابر میانگین جهانی است.
براساس این گزارش، کشور چین با ۱۱۹ مورد، همچنان بزرگترین زندان نویسندگان در جهان است اما جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۲۵ با بازداشت ۱۷ نویسنده و اهل قلم جدید، شمار نویسندگان زندانی خود را به ۵۳ مورد رسانده است که این میزان، با نویسندگان زندانی پس از اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در سال ۲۰۲۲ برابری میکند.
انجمن قلم آمریکا در این گزارش با ذکر نامهایی چون حسین رونقی، پرویز صداقت، پرویز صداقت، محمد مالجو، مهسا اسداللهنژاد، شیرین کریمی، نرگس محمدی، و سپیده قلیان، خاطرنشان کرد سرکوب فزاینده در ایران پس از جنگ خرداد ۱۴۰۴ اسرائیل و جمهوری اسلامی تشدید شده و هم نویسندگان تازه و هم صداهای مخالف که مدتها تحت آزار و اذیت بودند دوباره تحت ستم رژیم ایران قرار گرفتهاند.
کارین دویچ کارلکار، مدیر بخش نویسندگان در معرض خطر انجمن قلم آمریکا، گفت: «در سالی که دستگیری نویسندگان در سراسر جهان رو به افزایش است، مقامات رژیم ایران مبارزه علیه صداهای مستقل را شدت بخشیدهاند. آنها شاعران، مترجمان، محققان، خوانندگان و ترانهسرایان، مفسران آنلاین، مدافعان حقوق بشر، و ستوننویسان را در زندانهای ایران حبس کردهاند تا مخالفان را خفه کنند.»
این انجمن در گزارش خود نوشت که برای اولین بار از زمان راهاندازی این شاخص در سال ۲۰۱۹، بیش از ۴۰۰ نویسنده در سراسر جهان پشت میلههای زندان هستند.
براساس گزارش انجمن قلم آمریکا، تعداد نویسندگان زندانی جهان از سال ۲۰۱۹ به این سو، هر ساله افزایش یافته است به طوری که این شمار از ۲۳۸ نفر در سال ۲۰۱۹، به ۳۷۵ نفر در سال ۲۰۲۴ و در نهایت به ۴۰۱ نفر در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
انجمن قلم آمریکا خاطرنشان کرده است که در کنار شاخص آزادی نوشتن، اشکال دیگری از آزار و اذیت، از جمله قتل، ناپدید شدن اجباری و آوارگی و تبعید را ردیابی و ۱۰۵۹ مورد را در ۸۳ کشور ثبت کرده است. از جمله ۵۳ مورد قتل، ۱۳ مورد ناپدیدسازی و ۱۷۰ مورد که در آن نویسندگان به دلیل کار یا هویت خود به عنوان نویسنده، آواره یا مجبور به تبعید شدهاند.