لینکهای قابل دسترسی

یکشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶ ایران ۲۱:۲۵

درحالی که تنها چند ساعت کوتاه به برگزاری مراسم اهدای جوایز اسکار ٢٠١١ و حضور ستارگان نام آور سینما روی فرش قرمز درمقابل تئاتر کداک درشهرهالیوود باقی مانده است، بزرگ ترین چالش برای نامزدهای جوایز اسکار همواره انجام مصاحبه های مختلف با نمایندگان شبکه های تلویزیونی گوناگون بوده است. مسئله ای که «جون ریوز» ، کمدین و یکی از مجریان این مصاحبه های روی فرش قرمز آن را «کابوس وحشتناک هرستاره ای» خوانده است.

از همان نخستین لحظاتی که نامزدهای جوایز اسکار درمحوطه مقابل تئاتر «کداک» ازلیموزین های پرزرق و برق خود پیاده می شوند، نور کورکننده فلاش دوربین های عکاسی از آن ها استقبال می کند. چند لحظه بعد صدای فریاد عکاس ها و فیلمبرداران که هریک با خواندن نام این ستارگان می خواهند توجه آن ها را به دوربین خود جلب کنند به طرف آن ها بلند می شود. درحالی که ستارگان با صبر و بردباری و اغلب لبخند به لب از این مرحله می گذرند باید مواظب راه رفتن در لباس های شب نشینی و کفش های پاشنه بلند هم باشند.

«جون ریوز» که به همراه دخترش «ملیسا» از سال ١٩٩٦ تا کنون کار مصاحبه با ستارگان را روی فرش قرمز انجام داده و درضمن لقب «پلیس مد» Fashion Police را هم به خاطر نقد و بررسی بهترین و بدترین لباس های اسکار به خود اختصاص داده است می گوید:«راه رفتن روی فرش قرمز اصلا کار آسانی نیست. اما پوشش دادن به وقایع روی فرش قرمز از آن هم سخت تر است. یک لحظه شما دارید با مثلا «کتی بیتز» صحبت می کنید یکهو تام کروز از آن طرف سرو کله اش پیدا می شود و شما باید هرچه زودتر حرف «کتی» که دارد درباره ورشکستگی مالی و قطع دست و پایش صحبت می کند را قطع کنید تا بتوانید با «تام» که به مراتب معروف تر است صحبت کنید. در این جاست که متاسفانه هنرمندان متوجه می شوند که درکجای نردبان معروفیت و محبوبیت قرارگرفته اند!»

خوشبختانه اغلب کسانی که مصاحبه گران با آن ها صحبت می کنند از میان ستارگان مطرح روز و نامزدهای جوایز اسکار هستند و همه تا حدودی در یک سطح مساوی قرار دارند:«البته تا آخربرنامه اما وقتی اسم برندگان اعلام شد این مساوات و برابری بلافاصله از بین می رود.»

تجربه عکس برداری پاپاراتزی ها در شب اسکار و روی فرش قرمز با هیچ تجربه دیگری قابل مقایسه نیست. دنزل واشنگتن می گوید:«من هروقت به مراسم اسکار می آیم درست در لحظه خروج از لیموزین، زیرلب شروع به خواندن یک آهنگ قدیمی می کنم تا خودم را آرام کنم.»

ایمی آدامز که امسال برای فیلم «مشت زن» نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل است درباره فرش قرمز می گوید:«یک کمی به باغ وحش شباهت دارد. یک بار هم یکی از پاپاراتزی ها ضمن صدا کردن اسم من فحش زشتی به من داد!»

البته باید درنظرداشت که خبرنگاران و عکاس هایی که درکنار فرش قرمز در یک محوطه محدود و بسته مثل قوطی ساردین کنارهم قرارگرفته اند هم حالی بهتر از این ستارگان معروف ندارند. آن ها درکنار اعضای رسانه هایی که رقبای آن ها محسوب می شوند ساعت ها شانه به شانه می ایستند و به مدت دوساعت بی وقفه کار می کنند. ملیسا ریوز می گوید:«اگرشما یکنفررا موقع مصاحبه معطل کنید فورا یک نفر دیگر سر می رسد و می خواهد با آن ها مصاحبه کند و انوقت شما فرصت را از دست می دهید.»

جون ریوز هم به شوخی می گوید:«همینطور است. من خودم یک بار با مشت زدم توی سینه خبرنگاری که داشت نیکول کیدمن را از من می دزدید!»

علاوه برهمه این فشارها، ستارگان سینما به ویژه زنان نامزد جوایز اسکار باید با دقت لباس هایی را که روی فرش قرمز می پوشند انتخاب کنند وگرنه روز بعد از مراسم هم از نقد و انتقادات رسانه ها درباره لباسی که پوشیده اند درامان نخواهند بود. ملیسا ریوز می گوید:«شما باید برای دوربین لباس بپوشید. اگر شما نامزد جایزه باشید و بعد اسکار را ببرید آن لباس برای ابد با شما خواهد بود. حتی تا روز مرگ شما ازآن عکس استفاده خواهد شد.»

ملیسا می گوید خیلی از ستارگان آرایشگر هم دارند اما این مسئله تنها وقتی معنی و مفهوم پیدا می کند که موی سر شما قشنگ آرایش شده باشد:«بیشتر آرایشگرها می خواهند مد روز باشند و دنبال ویترینی برای کار خودشان می گردند به همین دلیل هم وقتی مدل مویی را درست می کنند هیچ فکر نمی کنند که این مد تازه با ستاره ای که آن ها آرایش می کنند همخوانی دارد یا نه؟ آرایشگرباید مشتری اش را بشناسد و دختری که لباس شبش زیر پایش گیر کند خیلی از طراحان مد دیگه حاضر نمی شن لباس هایشان را تن او کنند. به نظر من باید کفش های راحت پوشید و روی فرش قرمز راحت بود. خوش گذراند و حتی یک دوربین آورد و از ستاره های دیگر عکس گرفت.»

XS
SM
MD
LG