لینکهای قابل دسترسی

شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ ایران ۲۲:۳۲

محسن نامجو و همایش شرق و غرب در کنسرت پانورامیک درلس آنجلس


محسن نامجو و همایش شرق و غرب در کنسرت پانورامیک درلس آنجلس

در کنسرتی که به نام «پانورامیک» Panoramic برای نخستین بار تماشاگران ایرانی و آمریکایی را زیر یک سقف به شنیدن مخلوطی از موسیقی شرق و غرب کشاند، محسن نامجو آهنگساز و نوازنده برجسته ایرانی و خواننده غیرمتعارف «آوازهای اعتراض» به همراه سوسن دیهیم، اردشیر فرح و چند موسیقی دان سرشناس آمریکایی از جمله ریچارد هارویتز، قطعاتی از آثار خود را اجرا کرد. این کنسرت که تماشاگران آن را آمریکایی ها و ایرانیان ساکن لس آنجلس تشکیل می دادند به شدت مورد توجه تماشاگران قرار گرفت.

علیرغم تنش های چند روز گذشته در رابطه با مسائل مربوط به احداث یک مرکز اسلامی در نزدیکی محل وقوع حوادث یازدهم سپتامبردر شهر نیویورک و مشکلاتی دیگر در رابطه با سوزاندن قرآن و یادآوری خاطرات ناهمگون پیامدهای وقایع یازدهم سپتامبر ٢٠٠١، بیش از ٥٠٠ تن از تماشاگران ایرانی و آمریکایی در تالار«براد استیج» Broad Stage در شهر ساحلی سانتا مونیکا در حومه لس آنجلس کوشیدند تا در نهمین سالگرد وقوع این حوادث تلخ و آزاردهنده آن را به همراه موسیقی متعهد و اثر گذارگروهی از هنرمندان ایرانی و آمریکایی ، به رویدادی تازه ودلنشین در ذهن خود تبدیل کنند.

در این شب، سوسن دیهیم، آهنگساز و وکالیست ساکن لس آنجلس در نخستین کنسرت فصل تازه «براد استیج» با عنوان زنان هنرمند جهان، مجموعه ای شبیه به رنگین کمانی از نوا و آوا را به کمک همکاران دیگر خود از جمله دو هنرمند ایرانی، محسن نامجو(آهنگساز، نوازنده و ترانه سرای ایرانی که از سال گذشته ساکن شمال کالیفرنیا شده است) و اردشیر فرح(یکی از دو نوازنده گیتار فلامنکو از گروه معروف استرانز و فرح)ارائه داد که در آن از ترانه های معروف «ژوآن ژیلبرتو» آهنگساز و نوازنده برزیلی گرفته تا یکی از بهترین و زیباترین اجراهای ترانه «کلترین» به نام «نعیما» اجرا شد.

جوردن الگرابلی، روزنامه نگار و پایه گذارلونتاین – یک مرکز همایش برای شهروندان خاورمیانه ای در لس آنجلس – در وبلاگ این مرکز درباره کنسرت «پانورامیک» می نویسد:« در این شب سوسن دیهیم در چشمه ای از تجربیات ناب موسیقیایی خود ما را شستشو داد. به ویژه هنگامی که قطعاتی به نام «طرح هایی از پرشیا» را اجرا می کرد و یا هنگامی که مخلوطی از قطعات موسیقی مایلز دیویس و «جیل ایوانز» را با هم ادغام می کرد. قطعاتی که با آرانژمان های کم نظیری از «ژوآکیم رودریگز» و «کنسرتو دی آرانژوئز» همراه بود. در این قطعات اردشیر فرح با گیتارآکوستیک و کیاوش نورائی با کمانچه، دیهیم را همراهی می کردند. جایی که همنوائی مطبوعی بین این سه نوازنده و خواننده بوجود آمد که درزمینه آن «جان آسمن» نوازنده ویلن سل و «ویل کلهون» - پرکاشنیست با ضربه هایی ستبرو محکم، اما گوش نواز آن ها را همراهی می کردند.»

این منتقد در ادامه این نقد هنری از کنسرت «پانورامیک» می نویسد:«در طول اجرای برنامه نوعی نزدیکی و قرابت بین نوازندگان و تماشاگران وجود داشت که گاه مرا وامی داشت تا از جای خودم بلند شده و با این هنرمندان هم آواز شوم و به این صورت بود که به ناگاه متوجه شدم که شاهد یک اجرای کاملا متفاوت هنری هستم که این روزها حقیقتا کم تر می توان شاهد آن بود.»

درکنسرت پانورامیک ، بیش از هرچیز هدف این بود که تماشاگر بتواند با شیوه های مختلف اجرای موسیقی و هنرصداسازی «سوسن دیهیم» آشنا شود. درطول این برنامه دیهیم که بیش از سه دهه است که به آهنگسازی و آوازخوانی آوانگارد اشتغال دارد آهنگ هایی را اجرا کرد که گاه بازسازی بود از ترانه های عاشقانه ایرانی و دیگر کشورهای جهان و گاه برگرفته از ترانه های سنتی تری چون «الهه ناز». ترانه هایی از مولانا نیزازجمله «بشنو ازنی» که به مدت یک سال در تورکنسرت های گروه ایرلندی «یوتو» از آن استفاده شده در کنسرت درخشش خاصی داشت. ترانه ای که به حمایت از جنبش سبز و جوانان ایران در اول برنامه گروه «یوتو» درآخرین تور جهانی آن ها در ماه های در شهرها و کشورهای مختلف جهان اجرا شده است.

سوسن دیهیم درطول شب به دو زبان فارسی و انگلیسی به اجرای برنامه پرداخت. آهنگ ها غالبا با تنظیم های ماهرانه ای از «ریچارد هارویتز» آهنگساز و نوازنده فلوت همراه بود که صدای سوسن دیهیم به آن سرزندگی و شوخ طبعی خاصی می بخشید.

«هارویتز»که به کار ساختن موسیقی متن فیلم های سینمایی اشتغال دارد، در طول سال ها با سوسن دیهیم همکاری داشته است و به صورتی این دوهمواره تکمیل کننده هنریکدیگر بوده اند. دیدگاه های سیاسی این دو نیز در لابلای آرانژمان ها و ترانه های انتخابی شب برنامه نشان می دهد که دربیان عقاید سیاسی خود نیز ترس و واهمه ای ندارند. به صورتی که دیهیم درطول برنامه ضمن انتقاد از رژیم ایران به طور اعم و احمدی نژاد به طور اخص تا حد انتقاد از تهاجم به عراق و افغانستان نیز پیش رفت و با استقبال تماشاگران چه ایرانی و چه آمریکایی هم روبروشد.

حضور محسن نامجو درکنسرت

حضور محسن نامجو در کنسرت «پانورامیک» در حقیقت یک شگفتی دل افروز ولذت بخش بود. محسن نامجو که پس از مشکلاتی در ارتباط با یکی از ترانه هایش ناچار ابتدا در اطریش ماندگار شد و هم اکنون نیز ساکن سن فرانسیسکو می باشد با سه تار و صدای خود به روی صحنه آمد. مردی که با شلوار جین و تی شرت ساده ای که به تن داشت از نظرتماشاگر آمریکایی به ستارگان راک اند رول دهه ٧٠ میلادی شباهت داشت.

نامجو با آن موهای فلفل نمکی که بی شباهت به لانه پرنده ای که در دو سوی صورتش قرار گرفته است نبود و بینی کشیده ای که او را برای این جمع به فردی که پیوندی است میان «جرزی کازینسکی» نویسنده و «شاون پن» بازیگر سینما شبیه می ساخت به عنوان میهمان در این کنسرت شرکت داشت. اما هنگامی که شروع به نواختن سه تارکرد و آواز مخصوص خود را سرداد همه او را با «باب دیلان» جوان مقایسه کردند. در ایران محسن نامجو یکی از پرطرفدارترین خوانندگانی است که به خاطرترانه های اعتراض آمیزش نسبت به رژیم از محبوبیت خاصی برخوردار است. او سال گذشته به جرم «عدم ادای احترام به مذهب» به طور غیابی در دادگاهی در ایران به ٥ سال حبس محکوم شد.

درکنسرت پانورامیک، دقایقی پس ازاجرای یکی ازاین قطعات موسیقی، نامجو ناگهان سه تار خود را مثل یک گیتاریست موسیقی بلوز به کار گرفت و نوای اعجاب انگیز و فی البداهه آن شنوندگان را به شدت به هیجان آورد به طوری که مدت ها ضمن اجرای موسیقی او را تشویق می کردند.

هرچند کنسرت «پانورامیک» بیش از دوساعت به طول انجامید اما به نظر می رسید تماشاگران خیال ترک سالن محل اجرای این برنامه را ندارند و شاید هم برای هریک از این حاضران موسیقی سوسن دیهیم و آهنگسازان و نوازندگان همراه او در این شب تنها چیزی بود که می خواستند ازروز یازدهم سپتامبر به یاد داشته باشند.

XS
SM
MD
LG