توماس راخل، نماینده دولت فدرال آلمان در امور آزادی دین و جهانبینی و عضو پارلمان آلمان، با پذیرش کفالت سیاسی پیوند نعیمی و برنا نعیمی، خواستار آزادی فوری این دو شهروند بهائی شد؛ اقدامی که بار دیگر پرونده سرکوب بهائیان و استفاده جمهوری اسلامی از شکنجه، اعتراف اجباری و پروندهسازی امنیتی را در برابر افکار عمومی جهان قرار داده است.
پیوند و برنا نعیمی، دو ورزشکار جوان از شهروندان بهائی، ماههاست در پروندهای سنگین و بیپشتوانه گرفتار شدهاند. گزارشهای حقوق بشری میگویند آنان پس از بازداشت، تحت فشار شدید، بدرفتاری، شکنجه، اعدام نمایشی و تهدید قرار گرفتهاند تا اعترافاتی علیه خود و یکدیگر امضا کنند؛ اعترافاتی که میتواند برای صدور احکام سنگین و حتی اعدام بهکار گرفته شود.
پیوند نعیمی، ورزشکار شنا و واترپلو، ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ بازداشت و به بازداشتگاهی وابسته به سپاه پاسداران منتقل شد؛ جایی که گزارشها از فشار و خشونت برای گرفتن اعتراف اجباری حکایت دارد. در همان روند، اعترافاتی که بدون دادگاه عادلانه و بدون ارائه سند معتبر از او گرفته شده بود، از تلویزیون حکومتی پخش شد.
برنا نعیمی، پدر یک دختر سهساله و کاراتهکار جوان، نیز پس از بازداشت در کرمان، بنا بر گزارشهای منتشرشده، دستکم دو بار با اعدام نمایشی روبهرو شده، با شوک الکتریکی و روشهای دیگر شکنجه شده و در نهایت تحت فشار وادار به امضای اعترافنامهای ساختگی علیه خود و پسرعمویش، پیوند نعیمی، شده است.
توماس راخل با پذیرش کفالت سیاسی این دو زندانی عقیدتی، خواستار آزادی فوری آنان شده و این اقدام را در دفاع از آزادی دین، آزادی عقیده و کرامت انسانی قرار داده است. همزمان، سازمان بینالمللی دفاع از حقوق بشر در آلمان، با پیگیری پرونده پیوند و برنا نعیمی، درباره خطر احکام سنگین و بهرهبرداری جمهوری اسلامی از اعترافات اجباری هشدار داده است.
بهروز اسدی، فعال حقوق بشر و سخنگوی انجمن «زن، زندگی، آزادی آلمان»، با قدردانی از توماس راخل و سازمان بینالمللی دفاع از حقوق بشر در آلمان، تأکید کرده است که هیچ انسانی نباید به دلیل دین، عقیده، وجدان، هویت مذهبی یا دفاع از حقوق دیگران بازداشت، شکنجه، محاکمه ناعادلانه یا تهدید به اعدام شود.
پرونده پیوند و برنا نعیمی تنها پرونده دو زندانی نیست؛ تصویری روشن از سرکوب هدفمند جامعه بهائیان، زندانیان عقیدتی و انسانهایی است که جمهوری اسلامی میخواهد نامشان در سکوت گم شود. پذیرش کفالت سیاسی آنان پیامی روشن دارد: پیوند و برنا تنها نیستند، خانوادههایشان تنها نیستند، و صدای آنان باید بلندتر از دیوارهای زندان به جهان برسد.