نشریه اکونومیست در مقالهای با عنوان «گزینههای حمله دونالد ترامپ در ایران چیست؟» به پیامدهای عدم مشاهده نشانههایی از عقبنشینی جمهوری اسلامی در برابر تهدید ناوگان عظیم آمریکا پرداخته است.
نویسندگان این مقاله میگویند:
«آمریکا نیرویی متشکل از حدود ۲۰۰ جنگنده، بههمراه ناوگانی پشتیبان شامل هواپیماهای فرماندهی و کنترل آواکس، هواپیماهای سوخترسان، جنگ الکترونیک، و نجات را مستقر کرده است. همچنین ناوهای جنگی قادر به شلیک صدها موشک کروز تاماهاوک در خاورمیانهاند. آمریکا سامانههای دفاع موشکی خود در منطقه را - از جمله با استقرار سامانههای تاد و پتریوت، و اسکادرانهایی از جنگندههای اف-۱۵ای مجهز به راکتهای هدایتشونده که قادر به سرنگونی پهپادهای جمهوری اسلامی ایران هستند - تقویت کرده است.»
در این مقاله به نقل از ادن آتیاس، ژنرال پیشین نیروی هوایی اسرائیل، آمده است: «انبوه تجهیزات و نیروهایی که اکنون آمریکا در صحنه دارد بهروشنی نشان میدهد هدف فقط یک حمله موردی نیست، بلکه یک کارزار هوایی پایدار با مأموریتهای تکرارشونده و حضور مداوم در حریم هوایی ایران مدنظر است.»
«حفظ سطح کنونی آمادگی نظامی بسیار پرهزینه است و در مقطعی میتواند سایر مناطق را در معرض آسیب قرار دهد.»
«اگر ترامپ صبر خود را از دست بدهد و تصمیم به حمله بگیرد، ژنرالهای او گزینههای متعددی را بررسی خواهند کرد. آنها میتوانند به هدف قرار دادن آیتالله علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، و نزدیکانش بیاندیشند. ترامپ شاید به نتیجهای مشابه آن چه در ونزوئلا رخ داد امید داشته باشد؛ یعنی روی کار آمدن فردی دیگر در رهبری ایران که برای معامله و تعامل با آمریکا آمادگی بیشتری داشته باشد. بسیاری در منطقه معتقدند مذاکرات محرمانهای برای چنین سناریویی در جریان است. اما با توجه به خشم عمومی در ایران پس از کشتار معترضان در ماههای گذشته، روی کار آوردن چهرهای دیگر از درون همان رژیم ممکن است از نگاه ایرانیان خیانت تلقی شود، بهویژه پس از آنکه ترامپ وعده داده بود از معترضان حمایت کند.»
مقاله اکونومیست
«آمریکا میتواند سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بازوی نظامی رژیم که در سرکوب خونین اعتراضات نقش داشت، را هدف قرار دهد. این اقدام میتواند شامل حمله به مقرهای سپاه یا تلاش برای کشتن فرماندهان آن باشد؛ فرماندهانی که تاکنون نشانهای از فاصله گرفتن از رژیم نشان ندادهاند.»
این مقاله میافزاید: «دولت ترامپ همچنین میتواند دیگر اهداف نظامی از جمله ارتش جمهوری اسلامی ایران را هدف بگیرد. آمریکا ممکن است پایگاههای موشکهای بالستیک جمهوری اسلامی ایران را که تهدیدی علیه پایگاههای آمریکا و متحدانش در منطقه محسوب میشوند، هدف قرار دهد. همچنین احتمال دارد بار دیگر تمرکز خود را بر سایتهای هستهای باقیمانده در ایران بگذارد. یک عملیات نظامی میتواند ترکیبی از این پنج نوع هدف را در بر گیرد. حتی حملهای محدود علیه سپاه میتواند با تلاشی گسترده برای پیشگیری و محدودسازی توان جمهوری اسلامی ایران در انجام حملات تلافیجویانه همراه شود.»
«در غیاب نیروی هوایی قدرتمند، جمهوری اسلامی ایران زرادخانهای قابل توجه از موشکهای بالستیک و کروز و پهپادهای دوربرد ایجاد کرده است. در جریان جنگ ۱۲ روزه در ژوئن گذشته، جمهوری اسلامی ایران توانست با وجود برتری هوایی اسرائیل و صدها حمله هوایی، همچنان موشکهایی به سوی اسرائیل شلیک کند.»
«جمهوری اسلامی ایران ممکن است بار دیگر اسرائیل را هدف قرار دهد، هرچند این اقدام به معنای کشاندن یکی دیگر از دشمنانش به جنگ خواهد بود. همچنین میتواند پایگاههای آمریکا در سراسر منطقه، بهویژه در کشورهای حوزه خلیج فارس، را هدف بگیرد؛ همانگونه که تابستان در قطر انجام داد.»
«یک افسر ارشد اسرائیلی میگوید: «در دورهای قبلی، روشن بود که حملات کوتاه و محدود خواهند بود و همه طرفها به دنبال راه خروج بودند. رهبران جمهوری اسلامی ایران ممکن است این بار نیز با همین فرض پیش بروند که هر حملهای مقدمهای برای مذاکرات بیشتر است. اما ابعاد نیروهای آمریکایی مستقرشده و صحبتها درباره تغییر رژیم ممکن است رهبران حکومت را به این باور برساند که چیزی برای از دست دادن ندارند و هرچه در اختیار دارند به هر سو شلیک کنند.» این امر میتواند شامل فعالسازی نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی ایران، از جمله حزبالله در لبنان و حوثیها در یمن، برای شلیک موشکهای تأمینشده از سوی تهران باشد.»
«حملهای گسترده و پایدار با هدف تغییر رژیم خطر کشاندن آمریکا به جنگی طولانی در خاورمیانه را به همراه دارد که پیامدهای آن بسیار نامطمئن خواهد بود؛ سناریویی که دونالد ترامپ تقریباً قطعاً تمایلی به آن ندارد.»
«شاید ترامپ هنوز امیدوار است با افزایش تدریجی فشار - احتمالاً از طریق حملات محدودتر - رهبران جمهوری اسلامی ایران که پیشتر نیز تضعیف شدهاند، در نهایت تسلیم شوند. اما روشن نیست که بمباران بهتنهایی بتواند تغییری سیاسی در داخل ایران ایجاد کند.»
*نظرات و دیدگاههای مطرح شده در این مقاله الزاما بازتابدهنده موضع صدای آمریکا نیست