در گفتگو با حسن هاشمیان و سعید پیوندی درباره مراسم تحویل سال بدون خامنه ای و فقر فرهنگی مقامهای جمهوری اسلامی گفتیم و به موضوع تقابل اسلام سیاسی روحانیون و اسلامیت مورد نظر آنها با ایرانی بودن پرداختیم.
در مقدمه گفته شد که نوروز امسال برای ایرانیان با هیچ سالی قابل مقایسه نیست. در همان ثانیههای آغازین این عملیات، رهبری به نام علی خامنهای از میان رفت؛ کسی که سالها سایه سنگین اسلامیت را بر ایرانیت گسترده بود.
خامنهای در طول سالهای حکمرانیاش، در همه پیامهای نوروزیاش کوچکترین انس و الفتی با مظاهر نوروز و جشن باستانی ایرانیان نشان نداد و مدام بر «امت اسلامی» و «مردم مسلمان» تأکید میکرد و هرگز خود را در قامت رهبر یک ملت کهن با هویت ایرانی نشان نداد، بلکه همواره رهبر به اصطلاح امتی اسلامی بود که خریداری جز هوادارانش نداشت. ولی واقعیت این است که اکثر مردم ایران اعم از اقوام ایرانی و اقلیتهای مذهبی خود را زیر چتر ایرانیت می بینند و سنخیتی با اسلامیتی که جمهوری اسلامی سعی در القایش داشت ندارند.
حالا در غیاب علی خامنهای، حکومت جمهوری اسلامی در اقدامی کمسابقه، اماکن تاریخی ایران از جمله حافظیه و تخت جمشید و مجموعه هگمتانه در همدان را به بهانه آنچه «وضعیت موجود کشور» خوانده برای مراسم تحویل سال نو به روی مردم بسته است. مدیرکل امور پایگاههای میراث ملی اعلام کرده که مراسم تحویل سال در هیچیک از محوطههای تاریخی برگزار نمیشود و موزهها همچنان تعطیل خواهند بود. گویی حکومتی که رهبرش را از دست داده، میخواهد نوروز را هم از مردم بگیرد.
اما واقعیت این است که نوروز فقط یک جشن نیست؛ حافظه تاریخی ملتی است که حتی چهلوهفت سال اسلام سیاسی روحانیون نتوانست آن را از بین ببرد.