بر اساس داده‌های وب‌سایت بین‌المللی پایش کیفیت هوا، آی‌کیوایر، تهران روز یکشنبه ۲۴ آبان با ثبت شاخص آلودگی هوای ۱۹۳ در رده دوم آلوده‌ترین شهرهای بزرگ جهان و در «محدوده ناسالم» قرار گرفت.
بر اساس رتبه‌بندی لحظه‌ای این وب‌سایت، کلکته هند با شاخص ۲۳۳ در رتبه نخست قرار داشت و پکن، پایتخت چین، با شاخص ۱۹۰ در جایگاه سوم ایستاد.
داده‌های آی‌کیوایر نشان می‌دهد که شاخص آلودگی هوای تهران در ساعات بعد به ۱۹۶ افزایش یافت، اما در زمان بررسی همچنان در رتبه دوم آلوده‌ترین شهرهای بزرگ جهان قرار داشت. رتبه‌بندی آی‌کیوایر به‌صورت لحظه‌ای به‌روزرسانی می‌شود و جایگاه شهرها ممکن است با تغییر شرایط جوی و میزان آلاینده‌ها در ساعات مختلف روز تغییر کند.
بر اساس معیارهای سنجش کیفیت هوا، شاخص بین ۱۵۱ تا ۲۰۰ در محدوده «ناسالم» قرار می‌گیرد و قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض چنین هوایی می‌تواند برای سلامت تمامی شهروندان، به‌ویژه کودکان، سالمندان و افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی و تنفسی خطرناک باشد.
طبق داده‌های منتشرشده در وب‌سایت آی‌کیوایر، ذرات معلق ریز با قطر کمتر از ۲.۵ میکرون از آلاینده‌های اصلی هوای تهران هستند. این ذرات به دلیل اندازه بسیار کوچک خود می‌توانند به عمق ریه‌ها نفوذ کرده و خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و تنفسی را افزایش دهند.
آلودگی هوا یکی از بحران‌های دیرینه زیست‌محیطی و بهداشتی در ایران است که سالانه سلامت میلیون‌ها شهروند را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
بر اساس برآوردهای منتشرشده درباره پیامدهای آلودگی هوا، سالانه هزاران نفر در ایران بر اثر بیماری‌های مرتبط با آلودگی هوا جان خود را از دست می‌دهند.
با وجود تداوم این بحران، مشکلاتی مانند فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل، استفاده از سوخت‌های آلاینده، انتشار آلاینده‌های صنعتی و فقدان اقدامات مؤثر رژیم جمهوری اسلامی برای کاهش آلودگی، همچنان از چالش‌های اصلی مدیریت کیفیت هوا در شهرهای بزرگ ایران به شمار می‌روند.
ایالات متحده بارها سوء مدیریت نهادینه حکومت جمهوری اسلامی و اولویت دادن به سیاست‌های توسعه‌طلبانه منطقه‌ای به جای رفاه مردم ایران و حمایت از نیابتی‌ها و گروه‌های تروریستی در منطقه را از جمله دلایل مزمن شدن این‌گونه مشکلات در ایران دانسته است.
در یکی از تازه‌ترین اظهار نظرها اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، درباره بحران‌های عمیق فراروی مردم ایران، گفت که دلیل این وضعیت این است که حکومت منابع کشور را به جای تأمین رفاه مردم در داخل، صرف خشونت و تروریسم در خارج از مرزها کرده است.