لینکهای قابل دسترسی

شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۶ ایران ۲۳:۲۰
روزنامه نیویورک تایمز در سرمقاله دوشنبه ۱۰ دسامبر نوشته حضور شورشیان جهادی در سوریه که از سوی القاعده حمایت شده اند، مشکلی جدی برای آمریکا و متحدان غربی اش است. «جبهه النصره» که شاخه ای از القاعده عراق است، یکی از موثرترین نیروهای مقابله کننده با بشار اسد به شمار می رود.

نگرانی بیشتر بر سر این است که این گروه جهادگرا انقلاب را مصادره کند و به عنوان نیروی غالب در سوریه پس از بشار اسد ظهور کند. مقامات دولت اوباما همچنین درباره احتمال درگیری های فرقه ای میان سنی ها، علوی ها، مسیحیان و دیگر گروه های قومی و مذهبی پس از سقوط اسد به شدت نگرانند.

پاسخ روشنی وجود ندارد و هیچ کس باور ندارد که واشنگتن یا هر قدرت خارجی دیگر بتواند نیتجه درگیری ها را تعیین کند. اما باراک اوباما باید تصویر شفاف تری ارائه کند تا نشان دهد آمریکا چگونه می خواهد از نفوذ خود برای مقابله با تهدید جهادگران در سوریه استفاده کند.

آقای اوباما جبهه النصره را در فهرست سیاه تروریستی قرار داده که آمریکایی ها را از ارتباط مالی با این گروه منع می کند. به انزوا کشیدن این گروه و تلاش برای خشکاندن منابع مالی آن، عاقلانه به نظر می رسد. اما قرار دادن نام این گروه در فهرست تروریستی، به تنهایی کافی نیست.

مقامات آمریکایی باید مستقیما درباره کشورها یا عواملی که چه مستقیم و چه غیرمستقیم در انتقال سلاح و کمک به جبهه النصره دخیل هستند، وارد عمل شود از جمله قطر، عربستان سعودی، ترکیه و کردستان عراق.

با آن که این کشورها خواستار سقوط بشار اسد هستند، در یک بازی مرگبار نقش آفرینی می کنند و گروه های وابسته به القاعده را حمایت می کنند.

القاعده با آن که تضعیف شده اما همچنان به جهاد در سطح جهان متعهد است.

مشکل آنجاست که بسیاری از گروه های انقلابی سوریه ارتباط نزدیکی با جبهه النصره دارند، زیرا این گروه در هدف قرار دادن مواضع حاکمیت و همچنین رهبری نبردهایی برای تصرف پایگاه ها و میدان های نفتی، نقش موثری داشته است.

برخی می گویند تهیه فهرست تروریستی در آمریکا می تواند نتیجه معکوس داشته باشد چرا که آمریکا را در مقابل نیروهای انقلابی سوریه قرار می دهد. شماری دیگر معتقدند که یک راه به حاشیه راندن گروه های جهادی، پشتیبانی تسلیحاتی از گروه های سکولار انقلابی و یا حتی استقرار منطقه پرواز ممنوع در سوریه است که نیروی هوایی سوریه را زمین گیر می کند.

اما وضعیت در سوریه بسیار پیچیده است و احتیاط باراک اوباما و اجتناب از مداخله نظامی در سوریه، به نظر گزینه درستی می رسد. همانطور که در عراق و افغانستان دیده ایم، حتی با وجود ده ها هزار سرباز آمریکایی، توان آمریکا در تاثیرگزاری بر درگیری های مسلحانه محدود است.

علی رغم جنگ و درگیری در سوریه، سازمان ملل متحد، آمریکا و شماری از کشورهای اروپایی همچنان طرفدار آرام کردن اوضاع از طریق مذاکره هستند. اما هرگونه راه حل احتمالی، مستلزم حمایت روسیه است. اما مذاکره میان مقامات آمریکایی و روسی در هفته گذشته، هیچ روزنه امیدی را مبنی بر آمادگی مسکو به توقف حمایت از بشار اسد باز نکرد.
XS
SM
MD
LG