لینکهای قابل دسترسی

دوشنبه ۲ مرداد ۱۳۹۶ ایران ۱۳:۲۳

یادی از شادروان تقی روحانی گوینده بزرگ رادیو


رادیو ایران، سال ۱۳۳۹، گویندگان و مجریان برنامه های رادیو. تقی روحانی در صف نشستگان از راست نفر دوم است.
من خاطرات زیادی از همکاری با شادروان تقی روحانی دارم، ولی شنیدن خبر فوت او دو خاطره را در من زنده کرد که آن را با خوانندگان گرامی در میان می گذارم:

اولین خاطره بر میگردد به آخرین روزهای نظام پادشاهی، که رادیو تلویزیون در اعتصاب بود و فقط عده ای حدود ۵۰ نفر در بخش خبر مشغول کار بودند. یک روز قرار شد آقای روحانی گفتار سیاسی روز را بخواند، و خانم تاج نیا و من گوینده خبر باشیم.
هنگام شروع برنامه - طبق رسم - می بایست گوینده خبر خود و همکارانش را معرفی می کرد. من قبل از نام خودم از آقای روحانی و خانم تاج نیا نام بردم. تقی روحانی در آن هنگام از جایش برخاست و روی مرا بوسید.

خاطره دوم به قبل از آن بر می گردد، به زمانی که رادیو و تلویزیون درهم ادغام شده بودند. روزی بعد از خواندن خبرهای کوتاه به جمع گروه خبر پیوستم که دور یک میز نشسته بودند. همه بزرگان خبر حضور داشتند: تقی روحانی، محمد سلطانی، حسین توصیفیان، علی جمالی، و مرتضی لطفی. وقتی به این جمع پیوستم تقی روحانی که مردی رُک گو بود، رو کرد به من و گفت: تو روزی گوینده خوبی خواهی شد، به شرط آن که از کسی تقلید نکنی و خودت باشی. و بعد افزود: وقتی سوار تاکسی می شوم، تا مقصد خود را به راننده می گویم، صدایم را می شناسند و از من می پرسند آقای روحانی حال شما چطور است؟

یادش به خیر که بزرگ مردی بود در تاریخ رادیو در ایران و استادی بزرگ برای همه هم نسل های من.

یادش گرامی باد!
XS
SM
MD
LG