قوه قضائیه جمهوری اسلامی بامداد چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵ عارف خوشکار، زندانی سیاسی و از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱، را در زندان قزلحصار کرج اعدام کرد.
جمهوری اسلامی این جوان را به «قتل یکی از نیروهای بسیج» متهم و براساس همین اتهام او را به اعدام محکوم کرده بود.
بهگزارش کانون حقوق بشر ایران، بسیجی کشتهشده مورد ادعای حکومت، سلمان امیراحمدی نام داشت که شنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات محله فلاح تهران جان خود را از دست داده بود. ماموران حکومتی حدود یک ماه بعد، عارف خوشکار را بازداشت و او را به قتل این نیروی بسیج متهم کردند.
براساس اطلاعات منتشر شده توسط منابع حقوق بشری، عارف خوشکار در طول دوران بازداشت، تحت شکنجههای شدید جسمی و روانی قرار داشته تا برعلیه خود اعتراف کند. همچنین منابع نزدیک به پرونده گزارش دادهاند که مأموران حکومت با بازداشت برادر کوچکتر عارف و تهدید به تعرض جنسی علیه او، این زندانی معترض را تحت فشار قرار داده بودند تا مسئولیت قتل بسیجی کشته شده را بر عهده بگیرد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، وکیل عارف خوشکار هم از نوع تسخیری بوده و خانواده وی همواره از اطلاعرسانی عمومی درباره پرونده منع میشدند.
منابع آگاه همچنین اعلام کردهاند که این زندانی سیاسی بدون برخورداری از امکان دفاع مؤثر، بدون دسترسی آزادانه به وکیل منتخب و بدون برگزاری دادگاه علنی و شفاف، به مجازات اعدام محکوم شده بود.
جمهوری اسلامی صبح چهارشنبه ۲۴ تیر محمد امینیدهاقانی را نیز به اتهام «آتشزدن ساختمان فرمانداری و حمله به کلانتری مرکزی دهاقان» در جریان اعتراضات ۱۹ دی ۱۴۰۴ اعدام کرد.
روز سهشنبه ۲۳ تیر هم، دو شهروند دیگر به نامهای محیالدین عبداللهی و حسین پالانی به اتهام «عضویت در داعش» اعدام شده بودند.
سازمان عفو بینالملل پیشتر با ابراز نگرانی نسبت به خطر اجرای احکام اعدام معترضان و زندانیان سیاسی، از مقامهای جمهوری اسلامی خواسته بود اجرای این احکام را متوقف کنند.