ناصر بکرزاده، ۲۶ ساله، که خود را «فرزند ملامنصور و دارای دو خواهر کوچکتر» معرفی کرده، پیش از اجرای حکم اعدامش در نامهای از زندان ارومیه نوشت: «اعدام مرا کشت، متلاشی کرد و هر لحظه مردن خودم را میبینم و خانوادهام را هم از پای درآورده است.» او در این نامه، که پنجم اردیبهشت امسال و پس از تایید حکم اعدامش در دیوان عالی کشور منتشر شد، از مردم خواست: «از کنار این نامه اعدام راحت رد نشوید، امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری.»
شبکه حقوق بشر کردستان گزارش داده است که ناصر بکرزاده، اهل ارومیه، «نخستینبار ۱۸ مرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و پس از چند هفته با قرار تعهد آزاد شد.» بنا بر این گزارش، او بار دیگر در ۱۲ دی همان سال بازداشت و پس از بازجویی در بازداشتگاه اطلاعات سپاه، به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد. ناصر بکرزاده در نامهاش نوشته است که سه ماه را در سلول انفرادی گذرانده و تحت «شدیدترین شکنجههای روحی» قرار داشته است.
به نوشته او، شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه پس از دو جلسه دادگاه در تابستان ۱۴۰۳، پاییز همان سال بدون ارائه «دلایل و مستندات کافی» حکم اعدامش را صادر کرد. این حکم در فروردین ۱۴۰۴ از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض و پرونده برای رسیدگی دوباره به شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه ارجاع شد. با این حال، آن شعبه بار دیگر حکم اعدام صادر کرد. حکمی که به گفته بکرزاده، در پاییز ۱۴۰۴ مجددا در دیوان عالی نقض و «بیگناهی او تایید شد.»
او در ادامه نوشت پرونده برای سومین بار به شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه بازگشت و این شعبه در دی ماه ۱۴۰۴ «به دلیل شرایط کشور» بار دیگر، «بر اساس نامهای کپیشده از دفعات قبل»، حکم اعدام را صادر کرد، حکمی که به گفته او، «در شرایط جنگی حاکم بر کشور» این بار از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور تایید شد.
بر اساس گزارش شبکه حقوق بشر کردستان، اعلام حکم به ناصر بکرزاده همراه با «تهدید به اجرای قریبالوقوع حکم اعدام، و بیاحترامی و ضربوشتم شدید» بوده است. نهایتا، روز پنجشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، تنها پنج روز پس از اعلام تایید حکم، ناصر بکرزاده به همراه یعقوب کریم پور، یکی دیگر از زندانیان محکوم به اعدام، «به بهانه ملاقات با قاضی اجرای احکام و اعزام به پزشکی قانونی از زندان مرکزی ارومیه به مکان نامعلومی منتقل شدند.» ناصر بکرزاده روز ۱۲ اردیبهشت امسال به اتهام «افساد فیالارض» اعدام شد.
بر اساس نامهای که از ناصر بکرزاده از زندان منتشر شده، او پیش از بازداشت در آستانه ازدواج بوده است. بکرزاده در بخشی از این نامه نوشته بود: «چند روز پیش از دستگیریام قرار بود به خواستگاری برویم و اکنون چهار سال است که آن دختر در انتظار من مانده است.» او همچنین نوشته بود که نمیداند چگونه خبر تایید حکم اعدامش را به او بدهد.
خبرگزاری قوه قضاییه جمهوری اسلامی، میزان، مکان اجرای حکم را اعلام نکرده است.
«نخستین جرم من کرد بودنم بود»
خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، در گزارش خود ناصر بکرزاده را «همکار اطلاعاتی رژیم صهیونیستی» معرفی کرده و مدعی شده است که او از طریق واتساپ با «مامور موساد» در ارتباط بوده و «اطلاعاتی از اماکن عمومی را برای او ارسال میکرده است». میزان مدعی است که بکرزاده «به چابهار سفر کرده و از برخی مراکز از جمله اداره دریانوردی و گردشگری و شرکتهای تجاری فعال در این شهر اطلاعات جمعآوری کرده بود.» میزان همچنین مدعی شده است که «او به شهرهای کرمانشاه، تهران و اصفهان نیز سفر کرده است.»
در گزارش میزان آمده است که بکرزاده «سه وکیل تعیینی» داشته، اما جزئیاتی از دفاعیات او یا وکلایش منتشر نشده است.
ناصر بکرزاده اما در نامه خود روایت دیگری ارائه کرده و نوشته بود: «نخستین "جرم" من کرد بودنم بود و پس از آن، سنی بودنم.» او در ادامه از مردم خواسته بود نسبت به پروندهاش بیتفاوت نباشند: «من نه اولین نفر هستم و نه آخرین نفر خواهم بود.»
صدا و سیمای جمهوری اسلامی در گزارشی، اعترافات ناصر بکرزاده علیه خود را پخش کرده است. زمان ضبط این اعترافات مشخص نیست و بکرزاده نیز در نامهای که در آخرین روزهای زندگی از زندان منتشر کرده بود، اشارهای به آن نکرده بود. با این حال، انتقال او دو روز پیش از اجرای حکم به «مکانی نامعلوم»، از جمله مواردی است که ممکن است به این اعترافات علیه خود ربط داشته باشد.
فعالان حقوق بشر در ایران سالها است نسبت به ضبط و پخش اعترافات اجباری اعتراض دارند و میگویند این اعترافات در شرایط فشار، تهدید و شکنجه اخذ میشوند.
در ویدیویی که پیش از اجرای حکم اعدام ناصر بکرزاده از پدر و مادر او موجود است و سازمان حقوق بشر ایران نیز آن را نشر داده است، پدر او با بیان اینکه شغل پسرش «گردشگری» بوده، روند رسیدگی قضایی به پرونده را زیر سوال برده است. او گفته است: «برای من سوال است که چرا باید دو بار دیوان عالی حکم را نقض کند و برای بار سوم همان شعبه حکمش را تایید کند؟ اگر پسرم کاری کرده بود، بار اول و دوم هم همان بود، اگر نه، چرا در شرایط جنگی حکم اعدام را تایید کردند؟»
پدر ناصر بکرزاده که خود را «روحانی» معرفی کرده، همچنین گفته است که پسرش نیز علوم دینی خوانده بود. او از فعالان حقوق بشر، روحانیون اهل سنت و «هر کسی که کاری از دستش برمیآید» خواست برای توقف اجرای حکم اقدام کنند. او در این ویدیو میگوید: «واقعا به پسرم ظلم میشود.»
در همین حال، شبکه حقوق بشر کردستان با اشاره به افزایش اعدام زندانیان سیاسی در ایران، نسبت به وضعیت زندانیان کُرد محکوم به اعدام ابراز نگرانی کرده است. این نهاد حقوق بشری از جمله درباره سرنوشت پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی اهل مهاباد، حاتم اوزدمیر، فعال سیاسی کُرد و شهروند ترکیه، یوسف احمدی، شهروند اهل بانه، رئوف شیخمعروفی، محمد فرجی و محسن اسلامخواه، سه شهروند اهل بوکان هشدار داده است.