لینکهای قابل دسترسی

پنجشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۶ ایران ۰۰:۲۷

کم نیستند کسانی که نوروز ۶۱ را با نوروز ۸۹ مقایسه می کنند. در هر دو، سال برای بسیاری از فعالان سیاسی پشت سیم های خاردار و دیوارهای بلند زندان ها تحویل شد. در سال ۶۱ دولتی که سه ساله بود و درگیر جنگ با عراق، در جبهه داخلی هم همه منتقدان خود را تقریبا از سر راه برداشته بود.

زندان ها به گواه آمار پر بود از نسل جوانی که باور نمی کردند دوستی آنان و جمهوری اسلامی به پایان رسیده است. خانواده ها برای یک دیدار نوروزی باید روزها انتظار می کشیدند. اما در نوروز ۸۹ در کنار روزنامه نگاران و فعالان دانشجویی، جمعی از وزیران ،مدیران و نمایندگان سابق مجلس شورای اسلامی هم در زندان به سر می برند و خانواده های آنان جز در مواردی معدود موفق به سپردن وثیقه برای چند روز مرخصی نشده اند.

منابع خبری اصلاح طلبان گزارش داده اند که ماموران امنیتی به خانواده ها اجازه نداده اند که حتی در کنار زندان اوین سفره هفت سین بچینند و یاد بازداشت شدگان را گرامی بدارند.

این در حالی است که خانواده های زندانیان سیاسی اعدام شده در تابستان سال ۶۷ هم اجازه نیافتند در گورستان خاوران گرد هم آیند. گورستانی که زندانیان اعدام شده در بازداشتگاههای تهران در آن به خاک سپرده شده اند.

خاوران در جنوب شرقی تهران در سالهای گذشته محل بزرگداشت خاطره اعدام شدگان در تابستان ۶۷ بوده است.

چند تن از بازداشت شدگان سال ۸۸ با انتشار نامه ای از طریق خانواده های خود تاکید کرده اند که آزادانه راه خود را انتخاب کرده اند.
در نامه ای که از سوی داود سلیمانی، حسین نورانی نژاد و مهدی محمودیان سه تن از اعضای حزب مشارکت امضا شده آمده است «به همه کسانی که در دلهای نامهربان شان گمان می کردند با چند دیوار اجری و بتنی توانسته اند سین های هفت سین را از ما بگیرند می گوییم امسال هفت سین ما میلیون ها سین دارد به سبزی ایران و سفره ای به وسعت ایران».

XS
SM
MD
LG