لینکهای قابل دسترسی

چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ ایران ۱۴:۴۶
با تداوم ابراز خشم و انزجار عمومی از اهانت به مقدسات مسلمانان در تعدادی از کشورهای اسلامی به ویژه در منطقه خاورمیانه، سفارتخانه ها، هیات های دیپلماتیک و نهادهای خارجی و به ویژه اتباع کشورهای غربی در این کشورها در معرض ناامنی، اعتراضات جمعیت خشمگین و خطر حمله قرار گرفته اند.

پس از پخش فیلمی در هفته گذشته که مسلمانان آن را توهین به پیامبر اسلام و عقاید مذهبی مسلمانان تلقی کردند، کریستوفر استیونز، سفیر آمریکا در لیبی و چهار کارمند سفارت آمریکا در بنغازی مورد حمله قرار گرفتند و کشته شدند.

پس از گذشت بیش از یک هفته از برگزاری تظاهرات و گردهمایی های اعتراضی نسبت به پخش این فیلم اهانت آمیز در تعدادی از کشورهای اسلامی، حفظ سلامت و امنیت دیپلمات های کشورهای غربی، به ویژه اتباع ایالات متحده در این کشورها به یکی از نگرانی های عمده دولتمردان این کشورها و نیز کشورهای میزبان تبدل شده است.

برخی از صاحبنظران سیاسی و کارشناسان امور دیپلماتیک معتقدند سفارتخانه ها و دیپلمات های مامور در کشورهایی همچون لیبی، ایران، پاکستان و یمن بسیار آسیب پذیر شده اند و دولتمردان کشورهای غربی ادامه فعالیت های هیات های سیاسی و دیپلمات های خود را مورد بازبینی قرار می دهند.

در چند دهه گذشته سفارتخانه های ایالات متحده در کشورهای مختلف جهان در معرض حمله ها و آسیب های بسیاری قرار داشته اند. حمله به سفارتخانه آمریکا در تهران در سال ١٩٧٩ و تسخیر سفارت و گروگانگیری دیپلمات های این کشور در ایران یکی از این نمونه ها است.

سفارتخانه های آمریکا در بیروت، نایروبی، کنیا، دارالسلام و تانزانیا در دهه هشتاد و نود میلادی مورد حمله قرار گرفتند و تکرار حوادثی از این دست سبب شد تا دولت ایالات متحده برنامه های چندین میلیارد دلاری برای محافظت از منافع و سفارتخانه ها و دیپلماتهای خود در خارج از کشور اتخاذ کند.

باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده پس از کشته شدن سفیر این کشور در بنغازی وعده داد قاطعانه از سفارتخانه های خود در سراسر جهان محافظت کند. این در حالی است که تحلیلگران امنیتی، تعهد و مسئولیت پذیری کشورهای میزبان و مداخله نیروهای امنیتی این کشورها را مهمترین عامل کلیدی حفظ امنیت و سلامت دیپلمات ها و اتباع خارجی و موسسات و سازمان های وابسته به آن ها می دانند.

در حمله تروریست های چپ گرای ترکیه به وابسته دریایی ایالات متحده و راننده او در سال ١٩٨٠، پلیس این کشور با مداخله فوری و بازداشت مظنونان، در مدت زمان کمتر از یک سال آن ها را پای جوخه اعدام برد.

دولت محافظه کار کانادا اخیراً دیپلمات های خود را از ایران فرا خواند و سفارت کانادا در تهران را تعطیل کرد.

استفان هارپر، نخست وزیر و جان برد، وزیر امور خارجه کانادا اخیراً در اظهارنظرهای جداگانه ای در مورد علت تعطیلی سفارت کانادا در ایران، نگرانی های فزاینده در مورد امنیت دیپلمات ها و کارمندان سفارت در تهران را جدی ترین عامل اخذ این تصمیم مطرح کردند.

در پی تداوم اعتراض ها و ناآرامی در برخی از کشورهای اسلامی، کانادا سفارتخانه های خود در یمن، مصر، لیبی و تونس را به طور موقت تعطیل کرد و بازگشایی مجدد و از سرگیری فعالیت های آن ها را به تحولات آتی در این کشورها منوط دانسته است.

بنا به باور صاحبنظران امنیتی و دیپلمات های پیشین کانادا، حمایت شدید اتاوا از سیاست های اسراییل و نیز بی ثباتی حکومت های جدید در کشورهای مسلمانی همچون مصر و لیبی، موقعیت سفارتخانه های این کشور را بسیار آسیب پذیر و شکننده کرده است.

رسانه های کانادا گزارش داده اند وزارت امور خارجه دولت محافظه کار اخیراً برای گردآوری اطلاعات امنیتی در زمینه تهدیدات بالقوه علیه سفارتهای کانادا در کشورهای دیگر ، دو میلیون دلار هزینه کرده است.

روزنامه تورنتو استار گزارش داده است احتمال دارد نتایج ارزیابی این اطلاعات امنیتی به تعطیلی سفارت کانادا در ایران منجر شده باشد.

شرکت امنیتی «گروه کنترل ریسک» با عقد یک قرارداد دو میلیون دلاری با دولت فدرال کانادا مسئولیت گردآوری اطلاعات و حصول اطمینان از برقراری امنیت لازم برای تداوم فعالیت سفارتخانه ها و دیپلماتها در ١٧٤ کشور خارجی در شرایطی که ناآرامی های سیاسی، حمله های تروریستی، بی ثباتی و یا فجایع طبیعی رخ دهند را به عهده داشته است.

ظاهراً این شرکت با «ارزیابی اولیه تهدید» نتایج تحقیقات خود را با تهیه یک گزارش پانزده تا سی صفحه ای بر اساس بی ثباتی سیاسی، شورشهای داخلی، مناطق درگیری، فجایع طبیعی، محیط زیست سالم و فضای کلی کشورها به دولت کانادا تسلیم کرده است.

بنا به گزارش روزنامه تورنتو استار، دولت محافظه کار کانادا یک ماه پس از حمله نیروهای افراطی به سفارت بریتانیا در تهران با این شرکت امنیتی اطلاعاتی قرارداد امضا کرده است.

جان ماندی، آخرین سفیر کانادا در ایران به روزنامه گلوب اند میل گفته است اگر کشورهای میزبان نتوانند و یا نخواهند که از دیپلمات های خارجی و سفارتخانه ها و نهادهای مربوط به آن ها محافظت کنند، تدابیر امنیتی در هر سطحی که اتخاذ شوند، قادر نخواهد بود تا امنیت و سلامت سفارتخانه ها در این کشورها را ضمانت کند.

با وجودی که کشورهای میزبان بر اساس قانون بین المللی مسئولیت محافظت از دیپلمات ها و سفارتخانه های خارجی را به عهده دارند، اما برخی از کشورها، به ویژه کشورهایی که عدم تجانس سیاسی و امنیتی بین نهادهای دولتی، و بی ثباتی در آنها وجود دارد، در این امر ناکام می مانند.

برخی از سفارتخانه های خارجی در کشورهای میزبان، کارمندان نظامی و پیمانکاران خصوصی را برای محافظت از سفارتخانه های خود در اختیار دارند. اما این افراد صرفاٌ توانایی حفظ حریم ساختمان ها، تجهیزات و اسناد و مدارک این سفارتخانه ها را دارند و برای حفظ امنیت و سلامت اتباع خارجی ضمانتی در اختیار ندارند.
XS
SM
MD
LG