پگاه نجفی، دختر اکبر نجفی علویجه، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴، با انتشار فیلمی شامل صدای تماس تلفنی پدرش از زندان دستگرد اصفهان، نسبت به وضعیت جسمانی او و احتمال انتقالش برای اجرای حکم ابراز نگرانی کرده است.
خانم نجفی در توضیح این فیلم نوشته است که در جریان تماسی از زندان، خانواده مطلع شدهاند ۳۰ زندانی را از محل نگهداریشان خارج کردهاند، و پس از خواندن نام ۱۲ نفر، آنها را برای اجرای حکم بردهاند.
او به نقل از پدرش افزوده است که به ۱۸ زندانی دیگر گفته شده «در دور بعدی نوبت شماست»، و اکبر نجفی علویجه نیز در میان این افراد قرار دارد.
پگاه نجفی همچنین گفته پدرش «دائم زیر شکنجه» قرار دارد، به بیماری قلبی مبتلا است، و ممکن است تحمل فشارهای جسمی را نداشته باشد. او افزوده که امکان تماس با وکیل پدرش را ندارد و از جزئیات پرونده و وضعیت قضایی او بیاطلاع است.
او در پیام خود گفته به دلیل فشارهای شدید واردشده بر پدرش مدتی سکوت کرده، اما اکنون تنها خواستهاش آزادی اوست. خانم نجفی از افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری خواسته است «صدای» او و پدرش باشند.
اکبر نجفی علویجه کیست؟
بر اساس گزارشی که خبرگزاری هرانا در ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ منتشر کرد، اکبر نجفی علویجه، شهروند ساکن شهر علویجه در استان اصفهان، روز ۲۰ دی ۱۴۰۴ به دست نیروهای امنیتی در مقابل محل کارش بازداشت شد.
هرانا نوشته است که او مالک کافهای به نام «پارمیس» در علویجه است و با اتهاماتی مرتبط با اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ مواجه شده است. مطابق این گزارش، خانواده او چند هفته پس از بازداشتش از محل نگهداری و سرنوشت او اطلاعی نداشتند، و او پس از آن به زندان دستگرد اصفهان منتقل شد.
این نهاد حقوق بشری اعلام کرده بود که آقای نجفی علویجه دستکم تا پنج ماه پس از بازداشت، بدون تعیین تکلیف قضایی در زندان دستگرد نگهداری میشد، و جزئیات روند رسیدگی به پروندهاش در دسترس نبود.
گزارشهای متعدد از بدرفتاری در زندان دستگرد
اظهارات پگاه نجفی در شرایطی منتشر میشود که گزارشهای متعددی درباره شکنجه، ضربوشتم، تراکم جمعیت، و محرومیت زندانیان از خدمات درمانی در زندان دستگرد، که با نام «زندان مرکزی اصفهان» نیز شناخته میشود، انتشار یافته است.
کانون حقوق بشر ایران در گزارشی که ۱۳ تیر منتشر کرد، گفت زندانیان سیاسی و امنیتی در این زندان با فشارهای جسمی و روانی، انتقال به سلول انفرادی، و محرومیت از تماس با خانواده و خدمات درمانی مواجهاند.
بر پایه این گزارش، پس از اعتراضات دی ۱۴۰۴ جمعیت زندان به شدت افزایش یافته و شماری از زندانیان ناچار به خوابیدن در راهروها و فضاهای عمومی شدهاند. این نهاد همچنین خواستار تحقیق مستقل درباره ادعاهای شکنجه و بدرفتاری در این زندان شده است.