لینکهای قابل دسترسی

شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶ ایران ۲۱:۲۳
نتایج یک تحقیق جدید ثابت می کند افراد سالمندی که ذهن خود را با مسائل بسیار دشوار به چالش می کشند، مغز و ذهنشان عملکرد شناختی و ادراکی خود را بهتر از افرادی حفظ می کند که فعالیت های ساده تر و با پیچیدگی کمتر انجام می دهند.

دنیس پارک، روانشناس دانشگاه تگزاس در دالاس می گوید ما برای هشیار نگهداشتن مغزمان در دوران سالمندی اغلب باید ذهنمان را فعال نگهداریم تا بتوانیم توانایی های آن را حفظ کنیم و در غیر این صورت بسیاری از قابلیت های آن از دست می روند.

وی می گوید «بخشی از علتی که ما می خواهیم که سالمندان ذهن خود را مشغول نگهدارند این است که انجام آزمایش های تجربی با انسان ها بسیار بسیار دشوار است چون شرایط افراد متغیر است، بعضی در سن جوانی بازنشسته می شوند، برخی در دیرتر بازنشسته می شوند و بعضی ها تا آخر عمر بازنشسته نمی شوند، تعدادی از آدم ها کارهای جالب و مفرح انجام می دهند و برخی هم خود را مشغول کارهای کسل کننده می کنند».

پارک، رئیس «مرکزی برای افزایش طول عمر حیاتی» در دانشگاه دالاس است. او تحقیقی را طراحی کرد که او و همکارانش ۲۲۱ فرد سالمند را که از سلامت برخوردار بودند، در یکی از سه گروه قرار دادند.

او گفت «ما از مردم خواستیم تا چیزهای جدید یاد بگیرند، کارهایی مثل بافتنی و یا عکاسی. ما به آن ها گفتیم کارهای سرگرم کننده ای انجام بدهند مثل عضویت در یک گروه اجتماعی. از تعدادی هم خواستیم تا در منزل کارهایی بکنند که به شناخت ذهنی و یا عملکرد مغزی آن ها کمک خواهد کرد اما در نهایت تاثیر عمده ای بر آن ها نداشت».

شرکت کننده های این آزمایش تجربی ۱۵ ساعت در هفته در یک دوره سه ماهه این فعالیت ها را انجام دادند.

پژوهشگران در پایان این دوره دریافتند که بزرگسالانی که مهارتهای جدیدی همچون عکاسی دیجیتال، بافتنی و یا هر دو را یاد گرفته بودند، در آزمایش های حافظه بیشترین پیشرفت را نشان دادند.

در آزمایش افرادی که به گروه های اجتماعی پیوسته بودند و یا پیک نیک و سفرهای بیرون شهر رفته بودند، هیچ پیشرفتی مشاهده نشده بود و گروه سومی که به موسیقی کلاسیک گوش کرده بود و یا جدول حل کرده بود نیز پیشرفت چندانی نداشت.

خانم پارک معتقد است کلید پیشرفت عملکرد مغز و حافظه گروهی که یادگیری فعال داشتند این بود که شرکت کننده ها به طور مدام برای کسب مهارت های جدید به چالش ها کشیده می شوند و برخلاف دو گروه دیگر درگیر فعالیت های تکراری نبودند.

او یادآوری می کند با وجودی که هنوز دارویی برای افت عملکرد مغز و توانایی های آن وجود ندارد اما فعالیت های مغزی سرعت روند کند ذهنی دوران سالمندی را کاهش می دهد.

وی می افزاید «من بیشتر علاقه مندم ثابت کنم که این نوع تجربه های منحصر به فرد که تا حد زیادی به فعالیت مغزی و ذهنی نیاز دارد در نهایت سرعت افت توانایی های ادراکی افرادی را کندتر می کند».

پارک می گوید جدیدترین داده ها نشان می دهند که این پیشرفت ها به مدت حداقل یک سال ادامه داشتند و او و همکارانش قصد دارند تا وضعیت شرکت کنندگان را پیگیری کنند. او همچنین قصد دارد تاثیر فعالیت های دشوار ذهنی بر به تاخیر انداختن روند بیماری هایی همچون آلزایمر را دریابد.

مقاله ای در مورد مزایای یادگیری مهارت های جدید برای افراد سالمند در نشریه «علوم روانشناسی» منتشر شده است.
XS
SM
MD
LG