لینکهای قابل دسترسی

شنبه ۴ آذر ۱۳۹۶ ایران ۰۹:۴۱

آشفتگی های پس از انتخابات درایران و مشکلات گشایش نمایشگاه هنرمندان ایرانی در لس آنجلس 


آشفتگی های پس از انتخابات درایران و مشکلات گشایش نمایشگاه هنرمندان ایرانی در لس آنجلس 
<!-- IMAGE -->


برگزار کننده نمایشگاهی در لس آنجلس که بر روی آثار نقاشی نقاشان خیابانی در داخل ایران تمرکز دارد به علت عدم امکان ارتباط با هنرمندان شرکت کننده از داخل کشور و عدم دریافت به موقع آثار نقاشی آنان دچار مشکلاتی شد. با این وجود در روز ۱۰ سپتامبر، این نمایشگاه با حضور بیش از ۱۲۰۰ دیدارکننده در مرکز شهر لس آنجلس کار خود را آغار کرد.

به نقل از روزنامه لس آنجلس تایمز، و بنا بر گفته شروین شهبازی کیوریتور نمایشگاه، مقدمات برپایی این نمایشگاه، از مدت ها پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران در تاریخ ۱۲ ژوئن برنامه ریزی شده بود اما نتایج انتخابات و پیروزی محمود احمدی نژاد بر نامزد گروه های مخالف میرحسن موسوی، منجر به تظاهراتی خونین و نا آرامی هایی در شهرهای مختلف ایران شد که در نتیجه نمایشگاه مذکور را نیز به صورتی تبدیل به قربانی واکنش های رژیم جمهوری اسلامی به این وقایع کرده است.

شروین شهبازی کیوریتوراین نمایشگاه در گالری «کروست» در مرکز شهر لس آنجلس از تاریخ آغاز تظاهرات و ناآرامی ها در ایران تا کنون نتوانسته است با سه تن از نقاشان مرد شرکت کننده در نمایشگاه در داخل ایران ارتباط برقرار کند.

شروین گفته است که او حتی قادر نبوده است تا یک بیوگرافی (زندگینامه) ساده از این هنرمندان را به سادگی به دست آورد و برای دریافت آثار نقاشی آن ها که بر روی کاغذ و با استفاده از استنسیل و قوطی های رنگ پاشی کشیده شده است و قرار بوده تا از داخل ایران برای او ارسال شود نیز دچار مشکلاتی شده است.

پوسترنمایشگاه که «از خیابان های ایران» نام گرفته است ، یک نقاشی استنسیل است که سایه های گروهی مرد را که سرهایشان به شکل قوطی رنگهای پاشیدنی درآمده است را نشان می دهد. چند نفر از این مردان، یک بیرق کوچک که روی آن علامت صلح نقش شده است را به دست دارند و درزمینه ای از یک دیوار سبزرنگ ایستاده اند. رنگ سبز در طول وقایع و نا آرامی های اخیر ایران تبدیل به رنگ اوپوزیسیون و نهادهای مخالف با احمدی نژاد وطرفداران او وحتی دربرخی موارد به شکل سمبلی از آزادی خواهی مردم ایران برای تغییر رژیم درداخل و خارج از کشور درآمده است.

این نقاشی که درواقع قطعه محوری نمایشگاه به شمار می رود هنوز از ایران خارج نشده است!

چند هفته قبل، نقاش این اثر که با نام مستعار «آیسی» خود را معرفی می کند، کوشید تا این نقاشی و ۱۲ نقاشی دیگر خود را برای شهبازی بفرستد. اما پس از بازرسی این بسته بندی توسط یک مامور پست در شهر تبریز، او آن ها را «نامناسب برای ارسال به ایالات متحده» خواندو سپس از خروج آن از ایران جلوگیری کرد. «آیسی» در یک ایمیل به شهبازی نوشته است :«مامور پست به من گفت که این نقاشی ها به خاطر رنگ سبزی که در آن ها به کارگرفته شده نبایست به خارج فرستاده شوند.»

از تاریخ انجام انتخابات ریاست جمهوری در ایران و اعلام نتایج آن که با ادعای تقلب همراه بوده است، شهبازی و هنرمندانی که با او برای برگزاری نمایشگاه همکاری داشته اند مجبور بوده اند تا با استفاده از اسامی مستعار و غیرواقعی و در شرایط حساس سیاسی و ممنوعیت های گوناگون به کار خود ادامه دهند. در این راه، ارسال پیام های اینترنتی وایمیل مشکل بوده است و ایجاد ارتباط مستقیم و پیوسته نیز غیرممکن.

«آیسی» نقاش خیابانی ایرانی در یکی از این ایمیل ها نوشته است:«ما درزمان پیش از انتخابات در ایران از داشتن آزادی محروم بودیم. اما امروز این شرایط به مراتب بدتر شده است.»

باوجود تمام مشکلاتی که برسرراه شروین شهبازی، کیوریتور و پنج هنرمند نقاش ایرانی او در داخل ایران وجود داشته است آن ها هرگز حاضر نشدند به فکرلغو کردن این نمایشگاه بیافتند و درعوض هر دو طرف احساس کردند که این مسئله اهمیتی بیش از پیش پیدا کرده و برگزاری این نمایشگاه یک امر حیاتی و غیرقابل اجتناب است.

یکی از نقاشی هایی که توانسته است پس از وقایع انتخابات ریاست جمهوری ایران به لس آنجلس برسد، نقاشی است از آثار «سات» برادر کوچک تر «آیسی». این نقاشی مردی را نشان می دهد که می کوشد تا با یک رنگ قرمز نقاشی استنسیلی که از چهره میرحسین موسوی کشیده شده است را بپوشاند!

شهبازی از این که این نقاشی بخصوص توانسته است از ایران خارج شود متحیر است. در حالی که بسیاری دیگر از این سری نقاشی ها از جمله دختر جوانی که یک بیرق صلح کوچک در دست دارد نتوانسته است به لس آنجلس برسد.

«سات» در ایمیلی نوشته است:«این همان رنگ قرمز خون مردم ایران است که به ناحق ریخته شده است.» او می نویسد:«با این وقایع موسوی تبدیل به سمبل صلح و آزادیخواهی مردم ایران شد و من با این نقاشی نشان داده ام که چگونه رژیم می کوشد تا خواست های صلح آمیز مردم را با خون آنان بشوید و به ظاهرپاکسازی کند.»

گرافیتی یا نقاشی های خیابانی بر روی در و دیوار در داخل ایران جایی ندارد و رژیم انجام این کار را به شدت محکوم می کند.

هنرمند جوان دیگری به نام «سی کی وان» در بیوگرافی چند خطی خود می نویسد:«در ایران، گرافیتی نوعی اهانت سیاسی به شمار می رود. من یک باربرای نقاشی روی دیوارهای خیابان توسط ماموران امنیتی دستگیر و به مدت سه روز زندانی شدم. اولین نقاشی من روی دیواره کنار یک بزرگ راه پررفت و آمد بود. من روی تابلویی شبیه به تابلوهای راهنمایی و رانندگی کلمه «قانون» را نوشتم و بعد روی آن یک ضربدر بزرگ قرمز کشیده بودم.»

ایجاد ارتباط بین شهبازی، کیوریتورگالری و نقاشان خیابانی داخل ایران تماما از طریق ایمیل و یا «فیسبوک» انجام شده است. شهبازی مجبور بوده است با دقت و هوشیاری به صورتی این تماس ها را انجام دهد که کوچکترین دردسری از لحاظ امنیتی برای این هنرمندان در داخل کشور بوجود نیاید. او حتی از سن واقعی آنان و این مسئله که آیا این هنرمندان دانشجو هستند یا نه نیز خبر ندارد.

روز پس از شب اول گشایش نمایشگاه، الکس منوان پولی، صاحب گالری «کروست» در مرکز شهر لس آنجلس ضمن ابراز خوشنودی از موفقیت شب گشایش این نمایشگاه که صدها تن از ساکنان لس آنجلس از آن دیدار کرده اند به صدای آمریکا می گوید:«وضعیت کنونی سیاسی در داخل ایران یک بعد تازه ای به این نمایشگاه اضافه کرده است و مردم را بیش از هر زمان دیگری برای آشنا شدن با آثار هنرمندان داخل ایران به گالری کشانده است.»

او می گوید:« این واقعه در عین حال پویایی و زنده بودن هنر را نشان می دهد. بسیاری از مردم معمولی می گویند نمی توانند با آثار هنری که در موزه ها به نمایش درمی آید ارتباط برقرار کنند اما وقتی شما آثاری از این قبیل – آثارهنرمندانی خیابانی ایران- را می بینید به تمام وقایعی که در پشت آن وجود دارد فکر می کنید و به خودتان می گویید: بله این هنر در همین لحظه اتفاق افتاده است. این نبض حیات است و زندگی واقعی مردم امروز را انعکاس می دهد.»




XS
SM
MD
LG