سفیر عراق در ایالات متحده می گوید خبرنگاری که کفش هایش را به سوی رییس جمهوری آمریکا پرت کرد، بیشتر از آمریکا به عراق اهانت کرد.
«سمیر سومیدايی» امروز، سه شنبه، گفت در فرهنگ عراق، بدرفتاری با مهمان، بزرگترین توهین به میزبان است. وی افزود خبرنگار «مرد بسیار خوشبختی» است که این حادثه در زمان رهبران فعلی، و نه در دوره صدام حسین، روی می دهد.
پیشتر، برادر خبرنگار گفت نیروهای امنیتی برادرش را هنگامی که به بازداشتگاه می بردند کتک زدند.
«دورغام الزیدی» امروز گفت منتظر الزیدی دچار شکستگی دنده شد و جراحات دیگری برداشت.
او همچنین به سرویس کردی صدای آمریکا گفت برادرش به هیچ حزب سیاسی وابسته نیست، و حادثه «نامه ای» از سوی تمام مادران عراقی به آقای بوش و «نیروهای اشغالگر» بود.
خبرگزاری آسوشیتد پرس به نقل از دورغام الزیدی می گوید برادر او همچنین از آن چه آن را «اشغال معنوی» کشورش به وسیله ایران می داند، متنفر است و آن را «روی دیگر سکه آمریکا» می داند.
ديروز، هزاران عراقی در خیابان های بغداد تظاهراتی بر پا کردند و خواهان آزادی خبرنگار تلویزیون البغدادیه شدند.
معترضین، در حالی که بسیاری از آنها کفش هایی را به افتخار عمل الزیدی تکان می دادند، در سراسر شهرک صدر و نیز در شهر نجف به راه پیمايی پرداختند. مقامات عراقی الزیدی را روز یکشنبه در بغداد دستگیر کردند.
البغدادیه، که مرکز آن در قاهره قرار دارد، خواست خبرنگار آزاد شود و گفت آزادی او در راستای آنچه شبکه تلویزیونی آن را آزادی بیان که آمریکا به مردم عراق قول داده است نامید، خواهد بود.
مقامات عراقی حمله را محکوم کرده اند و از کارفرمای خبرنگار خواسته اند از حادثه عذر خواهی کند.
خبرگزاری رویتر گزارش داد یک گروه خیریه لیبی به سرپرستی دختر معمر قذافی رهبر لیبی جایزه شجاعت به الزیدی داده و خواسته است او آزاد شود.
همکاران خبرنگار گفتند الزیدی از آقای بوش ناراحت بود و اورا مسئول خونریزی در عراق می دانست.
الزیدی نخست یک کفش، و سپس کفش دیگری را در جریان کنفرانس خبری آقای بوش با نوری المالکی نخست وزیر عراق پرت کرد.
او از پرتاب نخستین کفش، فریاد زد این «بوسه خداحافظی» برای آقای بوش است و او را یک «سگ» نامید. سپس بی درنگ کفش دیگری را پرت کرد و فریاد کنان گفت «این هم از طرف بیوه زنان، یتیمان، و کسان دیگری که در عراق کشته شدند.»
ماموران امنیتی الزیدی را از اتاق بیرون بردند و خبرنگاران دیگر پوزش خواستند. پرزیدنت بوش حادثه را بی اهمیت دانست و گفت او هرگز احساس تردید نکرد.