لینکهای قابل دسترسی

چهارشنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۶ ایران ۱۸:۰۹

امروز، روز شکرگزاری - روز چهارم


چهارمين پنج شنبه ماه نوامبر هر سال (و نه لزوما آخرين پنج شنبه)، روز شکرگزاری در آمريکاست. اين روز بر خلاف توهمی که ممکن است ايجاد کند ربطی به دين و مذهب ندارد و وقتی قضيه شکرگزاری و اظهار رضايت از آنچه هستی و داری باشد، چاشنی مذهب به عنوان کاتاليزور جزو لزومات نيست.

همين اصل باعث شده که روز Thanksgiving توسط همه قومها و نسلهای ساکن اين سرزمين از هر دين يا اصولا بی دين، گرامی داشته می شود. و در عمل اين روز به جای شکرگزاری تبديل شده به روز پيوند خانواده ها، تجديد يادها و گردهم آمدن های فاميلی، آگاه شدن از احوال هم که چه کسانی به سلامتی به جمع فاميل اضافه شده اند و ياد از آنان که نمانده اند. چه می کنی و چه می کنند و تا سالی ديگر.

و از آنجا که خداوند لازم ندارد که خلايق دستمال حرير به دست گيرند و مرتبا مرسی و تنکيو و شکر خدا کنند، اين روز هم به جای شکر کردن خشک و خالی، مردم را وامی دارد که به شکرانه بازوی توانا، دست ناتوانی را بگيرند، بر سر سفره خود بياورند، يا بوقلمون پخته سنتی Thanksgiving را به «خانه» او که احيانا در خيابان است برسانند.

اين روز در عمل نه فقط فاميل و خانواده را از احوال هم، که فقير و غنی را نيز از حال هم آگاه می کند و امتداد اين آگاهی برای خيلی ها از اين روز فراتر می رود که نيک نظر کنند در کجا ايستاده اند و چرا ايستاده اند و فاصله از همه چيز تا هيچ را و از هيچ تا همه چيز را عيان ببينند و بياموزند.

اين نه فقط درس برای «دارا» که برای «ندار» نيز به همانسان است، که اگر باز هم نجنبند و روزها و هفته و ماه های ديگر را هم مثل ماه ها و روزهای پيش به غصه خوردن و دل سوزاندن برای خود بگذرانند، سال دگر را نيز در سايه ديوار «نياز» در انتظار رسيدن غذايی گرم خواهند گذراند.

شايد به همين خاطر، اين روز، روز شکرگزاری، خلص ترين و ناب ترين روز آمريکايی باشد که گويای روحيه جمعی حاکم بر اين سرزمين است که مردمانش پيوسته از بيم سقوط و با انگيزه صعود می کوشند و کار می کنند و هيچ هدفی را نيز دست نيافتنی نمی پندارند.

XS
SM
MD
LG