لینکهای قابل دسترسی

دوشنبه ۱ آبان ۱۳۹۶ ایران ۱۳:۲۸

گزارش تحلیلی: تاریخ اجتماعی آمریکا


آدام فیلیپس، خبرنگار صدای آمریکا

میان کوه «هادسن ریور» در ایالت نیویورک که از حدود ۴۰ کیلومتری شمال شهر نیویورک به بیش از ۱۰۰ کیلومتری بالای رودخانه هادسن می رسد، منزلگه قصرهای تاریخی مهمی است. این قصرها در دوران شکوه و وفور نعمت در آمریکا ساخته شده اند و به دوران اوائل قرن نوزدهم برمی گردد و به دوران طلائی پیش از آغاز جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴ باز می گردد.

این قصرهای وزین و شگفت آور، برای افراد متمول آن دوران یکی از راه های نمایش مقدار ثروت به شمار می رفت. اما امروزه با از میان رفتن شیوه زندگی آن دوران، صاحبان کنونی قصرها می کوشند تا با جلب توجه جهانگردان و دیدارکنندگان، چراغ این اماکن غیرمعمول و نادر را روشن نگاه دارند.

زنگ های کلیسای کوچک سنت جیمز در شهرک هاید پارک نیویورک، هنوز هم به صدا در می آیند. همانطور که در دوران شکوهمند اواخر قرن نوزدهم و هنگامی که خاندان «وندربیلت»، یکی از ثروتمندترین صاحبان صنایع آن زمان ،قصر ۵۴ اطاقی خود را به شیوه «هنرهای زیبا» در فرانسه به همراه یک پارک تفریحات خصوصی بزرگ در این منطقه بنا کردند.

کاخ وندربیلت یکی از باشکوه ترین و افراطی ترین بناهای ساخته شده توسط این خانواده ثروتمند است که با پول بادآورده صنایعی چون راه آهن و کشتی داری، بیش از ۱۲ کاخ مسکونی دیگر نیز در مناطق مختلف شمال شرقی آمریکا ساخته بودند.

هنگامی که پدر خاندان وندربیلت ، کورنلیوس، در سال ۱۸۷۷ درگذشت، بیش از 100 میلیون دلار ثروت از خود به جای گذاشت و به عنوان ثروتمند ترین آمریکایی تاریخ این کشور تا آن زمان به شهرت رسید. اما بنا برگفته مامور حفاطت از این بنای تاریخی الن دیلی، این قصر باشکوه تنها یک نماد افراط گرایی آن دوران به شمار نمی رود بلکه نمایانگر تصویر زنده و ملموسی از دوران طلائی آمریکا محسوب می شود. دوران زودپایی که به سرعت در معرض تغییرات و دگرگونی های اجتماعی و اقتصادی قرار گرفت.

دوران طلائی، نخستین تجربه آمریکایی ها یا برخی آمریکایی ها در کسب ثروت بود. اما مسئله مهم تر از ثروتمند بودن برای این افراد این بود که پول دار بودن چه معنایی دارد؟ آیا این واقعه آن ها را خیرتر و سخی تر می سازد یا این که آن ها را از جامعه منزوی می سازد؟ آیا آن ها می توانند بدعت گزاران این جامعه باشند؟

همانطور که ما به دیدار از قصرهای باشکوهی چون «ورسای» و «باکینگهام پالاس» می رویم، می خواهیم با تماشای قصرهایی از نوع «وندربیلت» ببینیم که یک فرد ثروتمند تا کجا پیش می رود؟

نگهداری از قصر وندربیلت در نیویورک بیش از یک و نیم میلیون دلار در سال هزینه دارد که بخشی از آن از طریق بودجه دولتی و بخش دیگر آن از طریق هدایای مالی افراد در بخش خصوصی و فروش بلیت ورودی به قصر به دیدارکنندگان تامین می شود. امروزه، بیش از ۱۷۰ داوطلب کار پاکیزه سازی و نگهداری از پارک ها، باغ ها و باغچه های اطراف این قصر را به عهده دارند.

هرساله صدها تن از پیر و جوان برای شرکت در فستیوال شکسپیر، خوردن غذا و پیک نیک در باغ های اطراف قصر دیگری در منطقه هادسن ولی، به نام بوسکوبل و تماشای غروب آفتاب بر فراز زمین های بارور و کشتزارهای بی انتهای این منطقه می آیند.

باغ های مونتگمری ، یکی دیگر از کاخ های موجود در ناحیه است که محل پرورش درخت های کم نظیری از میوه هایی چون سیب ، هلو و گیلاس است و همین مردم دیدارکننده را به این محل جذب می کند. باغ های مونتگمری در زمان خود توانست جنبش چشم اندازهای رومانتیک را آغاز کند که بعدها تبدیل به بزرگترین مدرسه آموزش نقاشی قرن نوزدهم به نام هادسن ریور اسکوول شد.

XS
SM
MD
LG