لینکهای قابل دسترسی

شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ ایران ۲۲:۳۵

حکومت توده مردم - یعنی نظامی که در آن مردم قادر باشند بدون مداخله اقتدار بالاتری که نتوانند آنرا کنترل کنند به ِاعمال قدرت بپردازند - سنتی دیرینه در ایالات متحده است. همچنین درقلب اعلامیه استقلال، که دویست و سی سال پیش امضا شد و امروز جشن گرفته می شود، قرار دارد.

توماس جفرسون، مولف اصلی اعلامیه، نوشت: خود گردانی وضع و حالتی جداگانه و برابر است که مردم بر اساس قوانین طبیعت و قانون خدای طبیعت، مستحق آن هستند. و این وضع آسان بدست نیامد. تاریخ اولیه آمريکا با مناقشه با کشورهای دیگری که دولت جمهوری آنها را تهدید می کرد، و نیز مناقشه در میان خود بر سر شکل نهائی دولت، آمیخته بود. اما اعلامیه استقلال چارچوبی برای ملتی فراهم آورد که دوام آورد و رشد کند، و الهام بخش جنبش های استقلال طلبانه دیگر در سراسر جهان شود.

وقتی جنگ بین بریتانیا و مستعمره های آن در شمال آمريکا در گرفت، کمتر کسی بوجود آمدن ملتی جدید را تصور می کرد، چه رسد به اینکه از آن پشتیبانی کند. مورخین یاد آور می شوند که حتی در حالی که آتش جنگ زبانه می کشید، مستعمره ها عمیقا در مورد آینده اختلاف نظر داشتند. تقریبا یک سوم بر این باور بودند که به گسستگی کامل از بریتانیا نیاز است، یک سوم به تخت و تاج بریتانیا وفادار ماندند، و یک سوم فقط خواستند بحال خود گذاشته شوند تا به خانواده هایشان بپردازند و کارهای خود را انجام دهند.

پنجاه و شش مردی که اعلامیه را روز۴ ژوئیه ۱۷۷۶مضا کردند، نخستین کسانی بودند که به استقلال رای دادند. هموطنان و همشهریان آنها این گزینش و همراه با آن اصلی را تصویب کردند که در آن زمان تفکری رادیکالی تلقی می شد و اینک جهانی است. این اصل صراحت دارد که دولت باید بر رضایت مردم، و کسانی که می خواهد بر آنها حکومت کند، استوار باشد.
XS
SM
MD
LG