معصومه طاهرخانی در میدان «فقیر شدن شهروندان» را پروژه مهندسی شده می‌خواند. میلاد رسایی‌منش هم در نگاهی هم‌سو، فقیر نگه‌داشتن طبقه کارگر و افزایش دغدغه‌های فردی در جامعه را نوعی استراتژی حاکمیت برای جلوگیری از مخالفت‌های گسترده‌تر به ساختار کلی حکومت می‌داند.