لینکهای قابل دسترسی

شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۶ ایران ۱۴:۲۰

مهر ماه امسال هم برای پوشش خبری از مجمع عمومی سازمان ملل، در نیویورک بودم. طبق معمول، صبح روز اول سخنرانیها رفتم به ساختمانی که سالنی بزرگ در آن به رسانه ها اختصاص داده شده. اما این بار از در دیگری وارد شدم. این ورودی به محوطه ای نسبتاً بزرگ منجر میشه. زیبائی نداره. سقف و دیوارها رنگ فیلی روشنی دارن، سقف بلند هست، راه پله ای با بالا دست راست قرار داره و در مقابل راهروهائی به چپ، راست و مستقیم...اصولاً فضائی بی روح. اما در این فضا، یک مورد جذاب هست و جلب توجه میکنه... فرشی که از دیوار در کنار راه پله آویزان شده. احتیاج به شجره نامه اون نبود...

اون کار دست زیبا فریاد میزنه "ایرانیم".

جلوتر رفتم تا از نزدیک اون را ببینم. پلاک نصب شده در سمت راست فرش، تأئیدی بر حدسم بود...نوشته: هدیه ای از ایران، ۱۹۵۲، فرش ایرانی...سال ۱۹۵۲!!! یا همان ۱۳۳۱ خورشیدی! یعنی یا ۶۲ سال پیش بافته شده، یا ۶۲ سال پیش هدیه شده، یا هر دو!

اندازه فرش معمولی نیست. بزرگتر از ۳x۴ است. عرضش از فرشهای معمول کمتر هست، اما در طول جبران کرده. با توجه به این ابعاد غیرعادی شاید سفارشی بوده. فرش ظریفیه اما ابریشم نیست. ریزبافت هم هست. نمیتونم حدس بزنم چند رج. عکسها را همان موقع گرفتم اما هیچوقت نشد به دیگری نشون بدم. امروز صبح یاد اون افتادم و دیدم اینجا بهترین موقعیت هست...تکه ای دیگر از ایران سابق در مجامع بین المللی.

  • 16x9 Image

    گیتا آرین

    خبرنگار ارشد بخش فارسی صدای آمریکا، عمدتا ً متمرکز بر خبرهای مربوط به حوزه سیاست خارجی او حرفه خبرنگاری را از سال ۱۳۶۶ با کار در رادیو شروع کرد و در سال ۱۳۸۳ به صدای آمریکا پیوست.

نظر شما

نمایش نظرات

XS
SM
MD
LG