محمد داوری، سخنگوی سازمان معلمان ایران، با هشدار درباره وضعیت ذهنی و روانی آموزگاران و دانشآموزان ایران، میگوید شمار معلمان و دانشآموزان بازداشتشده «بالا است» و بنا بر اطلاعات او، «مرگ حدود ۲۰۰ دانشآموز در جریان این اعتراضها راستیآزمایی شده است.»
آقای داوری در گفتو گو با دیدهبان ایران تأکید کرده است پژوهش انجامشده نشان میدهد بعد از صاحبان مشاغل آزاد، دانشآموزان بیشترین حضور را در تجمعات داشتند و همین گروه نیز بیشترین شمار مجروحان و جانباختگان را شامل میشود.
او افزود که فضای مدارس بهشدت ملتهب است و در شرایطی که «اجازه گفتوگو درباره موضوعات خاص» داده نمیشود، معلمان و دانشآموزان با تعارض، اضطراب و افسردگی دستوپنجه نرم میکنند. داوری هشدار داد که آسیبهای وارده «تنها فیزیکی نیست، بلکه روانی، ذهنی و اجتماعی هم به همان اندازه خطرناک است.»
سخنگوی سازمان معلمان ایران در این مصاحبه با اشاره به این که در مدارس «اصلاً اجازه پرداختن به موضوعات خاص داده نمیشود و در برخی مباحث مربوط به درس تاریخ یا حتی ادبیات فارسی، معلمان میگویند که با تعارضهایی مواجه هستند» گفت: «این مسائل، بهشدت اذهان را متشنج کرده است و معلمان و دانشآموزان از نظر روانی و ذهنی در یک وضعیت خشم، سکوت و انفعال همراه با افسردگی قرار گرفتهاند.»
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران پیشتر روز ۱۶ بهمن با انتشار پیامی از خانوادهها و شاهدان خواست روایتها و مستندات مربوط به کودکان و نوجوانان جانباخته، مجروح یا بازداشتشده در جریان سرکوب اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی را به این شورا ارسال کنند.
این شورا تا زمان تنظیم آن گزارش نام ۱۶۳ دانشآموز و نوجوان جانباخته را مستند کرده و هدف از گردآوری روایتها را «حفظ حقیقت، پیگیری دادخواهی جمعی، جلوگیری از تکرار خشونت و مقابله با انکار رسمی» عنوان کرده بود. در پیام شورا آمده بود: «ثبت روایتها، شکستن سکوت و تلاشی جمعی برای آن است که حقیقت از حافظه عمومی حذف نشود.»
گزارشها همچنین از بازداشت تعدادی از دانشآموزان خبر میدهد. از جمله، خانوادهی ئاسو کیخسروی، ۱۷ ساله اهل جوانرود، اعلام کردهاند که او سه روز پس از بازداشت همچنان ناپدید است و اطلاعی از وضعیتش در دست نیست. همچنین علی عیوضی، دانشآموز ۱۶ ساله از باغملک، بامداد ۱۹ دی در خانه خود بازداشت و تحت بازجویی قرار گرفته است.
اعتراضهای سراسری دی ۱۴۰۴ یکی از نقاط عطف در تاریخ اعتراضات اجتماعی ایران بود؛ دورانی که دانشآموزان نیز در کنار معلمان به خیابان آمدند. کارشناسان میگویند انباشت نارضایتیهای اقتصادی، بحرانهای هویتی، و مسدود شدن مسیر گفتوگوهای اجتماعی از عوامل اصلی گسترش این اعتراضها بوده است.