این روایت بر اساس گفتوگوی صدای آمریکا با یکی از شاهدان عینی اعتراضات دی ۱۴۰۴ در نجف آباد نوشته شده و ممکن است جزئیات آن برای برخی ناراحتکننده باشد.
در سرمای زمستان، خیابانهای نجفآباد بوی شهامت، دود، و خشم گرفتهاند.
راوی میگوید مردم را از هر سو کشانده بودند به خیابان حسینیه اعظم، جایی که کلانتری و فرمانداری روبروی هم قرار دارند: «ما گیر افتادیم… از بالا و پایین تیراندازی میکردند. جمعیت فشرده بود، نفسکشیدن ممکن نبود، خیلیها همان جا افتادند.»
صدای راوی در گفتوگو با صدای آمریکا، هنوز میلرزد. اما لحنش پر از خشمی خاموش است؛ خشم مردمی که حتی حق سوگواری هم از آنها گرفته شد.
او از شبی میگوید که مرز میان زندگی و مرگ تنها بهاندازه باز بودن درِ خانهای بود: «خدا خیرشان بدهد آنهایی را که درهای خانهشان را باز گذاشتند. اگر نه، ما هم مرده بودیم. خیلیها همانجا جان دادند.»
او از پسر ۱۶ سالهای میگوید که نانآور خانهشان بود: «تیر به صورتش خورد… در بیمارستان فقط یکبار احیایش کردند و رفت.»
صدای راوی در گفتوگو با صدای آمریکا، هنوز میلرزد. اما لحنش پر از خشمی خاموش است؛ خشم مردمی که حتی حق سوگواری هم از آنها گرفته شد.
در روایت او، مرگ جمعی تنها یک لحظه نیست، بلکه روندی سیستماتیک است: پیکرها را شبانه از سردخانه تحویل گرفتهاند، با تهدید و اجبار برای پرداخت «حق تیر»، بدون مراسم دفن، بینام و بیصدا. «شبانه دفنشان کردند. هیچ صدایی، هیچ عزایی…»
به گفته این شاهد، همهچیز از پیش برنامهریزیشده به نظر میرسید. تیراندازیها، شایعات درباره «تروریستها»، شعلهور شدن مسجد جامع، و همزمانی همه اینها با قطع ناگهانی اینترنت. «ما کف خیابان بودیم، هیچ اتفاقی نبود. دو ساعت بعد، همه این فجایع شروع شد…»
این شاهد عینی در بخش دیگری از گفتههای خود به قطع عمدی اینترنت توسط حکومت اشاره میکند. او میگوید هدف از این خاموشی «این است که بعد از این همه کشته، نگذارند اعتراضات به گوش کسی برسد.»
دادههای مستقل از نهادهایی ناظر اینترنت چون نتبلاکس و کلاودفلر این گفتهها را تأیید میکند. از ۱۸ دی، ایران وارد یکی از طولانیترین خاموشیهای دیجیتال خود شده است.
اعتراضاتی که نجفآباد را به صحنه خون بدل کرد، تنها واکنشی لحظهای نبود. سالها فساد ساختاری، بیعدالتی، و فروپاشی اقتصادی تودهای از نارضایتی انباشته ساخته است. بحران مشروعیت حاکمیت و انسداد سیاسی، بستر خشم جمعی را چنان فراهم کرده که هر جرقهای آتشی سراسری میشود.
با وجود واکنشهای گسترده بینالمللی در محکومیت سرکوب و خشونت در ایران، جمهوری اسلامی همچنان به بازداشتهای پرشمار ادامه میدهد و هر روز خبر بازداشت صدها نفر منتشر میشود.
در این شرایط، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی نیز با سرعت در حال تشکیل پرونده قضایی و کیفرخواست علیه معترضان زندانی است و با توجه به تهدیدها از سوی رئیس قوه قضائیه و دادستان کل ایران که معترضان را «محارب» و «عوامل اسرائیل و آمریکا» نامیدند، نگرانیها بابت صدور احکام سنگین از جمله اعدام برای معترضان افزایش یافته است.
دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در هفتههای اخیر بارها ضمن ابراز حمایت صریح خود از معترضان ایرانی، نسبت به کشتار معترضان به جمهوری اسلامی و دستگاه سرکوب آن هشدار داده و گفته بود در صورت اعدام معترضان، ایالات متحده «اقدامات بسیار قاطعی» انجام خواهد داد.
او روز شنبه ۲۷ دی ۱۴۰۴ در گفتوگو با نشریه پولتیکو گفت که «آیتالله» به دلیل «ویران کردن کامل کشورش» گناهکار است و «وقت آن رسیده است که به دنبال رهبری تازهای در ایران باشیم.»
او درباره علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، گفت: «گناه او به عنوان رهبر یک کشور، نابودی کامل کشور و استفاده از خشونت در سطوحی است که قبلاً هرگز دیده نشده است.»
او افزود: «برای این که کشور بتواند به کار خود ادامه دهد، حتی اگر این عملکرد در سطح بسیار پایینی باشد، رهبری باید بر درست اداره کردن کشورش تمرکز کند - مانند همین کاری که من با ایالات متحده انجام میدهم - و نه این که برای حفظ سلطهاش، هزاران نفر را بکشد.»