ایالات متحده همزمان با آغاز نشست سالانه روسای دفاع ناتو که روز پنجشنبه ۲۳ بهمن در بروکسل برگزار میشود، خواستار ائتلافی در ناتو شد که بر «شراکت به جای وابستگی» استوار باشد.
البریج کولی، معاون وزیر جنگ آمریکا در امور سیاستگذاری، از ناتو خواست رویکرد چند دهه گذشته را تغییر دهد و به «مسئولیت اصلی» خود در دفاع متعارف از اروپا بازگردد. او گفت اکنون زمان آن فرارسیده است که متحدان «با هم گام بردارند» و با نگاه عملگرایانه، بر پایهای بسیار محکم برای همکاری در قالب یک شراکت، ناتویی را بنا کنند که «بر شراکت به جای وابستگی» استوار باشد و به مأموریت اولیهای که ناتو برای آن ایجاد شده بود بازگردد.
کولی این اظهارات را در بروکسل و در کنار مارک روتِه، دبیرکل ناتو، بیان کرد.
کولی که نمایندگی آمریکا را در این نشست بر عهده داشت، ناتو را «ائتلافی جدی با تمرکز بر دفاع و بازدارندگی» توصیف کرد.
او در سخنرانی خود به دو دورهای اشاره کرد که ناتو از زمان شکلگیری در اواخر دهه ۱۹۴۰ (دهه ۱۳۲۰ خورشیدی) طی کرده است. او دوره جنگ سرد را «ناتو ۱.۰» (نسخه اول ناتو) نامید و از دوره پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با عنوان «ناتو ۲.۰» (نسخه دوم ناتو) یاد کرد.
به گفته او، دوره نخست با «رویکردی واقعگرایانه، سختگیرانه و شفاف نسبت به بازدارندگی و دفاع» تعریف میشد، در حالی که دوره دوم با فاصله گرفتن از دفاع از اروپا و تمرکز بر عملیات «خارج از منطقه» و نیز خلع سلاح گسترده در قاره اروپا مشخص میشود.
او گفت «ناتو ۲.۰» که در آن ایالات متحده سهمی غالب در قدرت نظامی پیشرفته برای دفاع از اروپا بر عهده داشت و در مقابل، متحدان اروپایی در مجموع هزینه نسبتاً اندکی برای دفاع میکردند، «دیگر قابل دوام نیست.»
به گفته او، جهانی که عادات، فرضیات و آرایش نیروهای ناتو را در دوران موسوم به «لحظه تکقطبی» پس از جنگ سرد شکل داده بود، دیگر وجود ندارد و «سیاست قدرت» بازگشته و نیروی نظامی بار دیگر در مقیاسی گسترده به کار گرفته میشود.
کولی تأکید کرد اکنون به «ناتو ۳.۰» نیاز است؛ مدلی که نسبت به رویکرد ۳۵ سال گذشته، «بسیار به ناتو ۱.۰ نزدیکتر» باشد.
او گفت واقعیت راهبردی محوری که در سند راهبرد امنیت ملی و راهبرد دفاع ملی ایالات متحده ترسیم شده، این است که «اروپا باید مسئولیت اصلی دفاع متعارف از خود را بر عهده بگیرد.»
کولی در سخنان خود افزود: «اجازه بدهید بر چیزی تأکید کنم: در این چشمانداز هیچ چیز ضداروپاییای وجود ندارد. برعکس، این دیدگاه بازتاب امید و در واقع اعتماد به توان اروپا برای اقدام قاطع و گسترده است.»
او گفت آمریکا «تهدیدهای بسیار تعیینکننده» برای منافع خود را در اولویت قرار میدهد؛ بهویژه دفاع از سرزمین اصلی ایالات متحده و منافع این کشور در نیمکره غربی، و همچنین تقویت بازدارندگی از طریق انکار در منطقه اقیانوس آرام غربی.
کولی تأکید کرد که آمریکا ناتو را رها نمیکند و افزود: «برعکس، این رویکرد بازگشتی است به هدف بنیادین ناتو و در واقع تأییدی بر همان هدف.»
روته گفت ایالات متحده به ناتو متعهد است و تأکید کرد واشنگتن میخواهد اروپا و کانادا در زمینه هزینههای دفاعی و تولید صنعتی دفاعی نقش بیشتری بر عهده بگیرند.
روته گفت «از زمان انتخاب دوباره ترامپ، رئیس جمهوری [آمریکا]، تمام تیم رهبری آمریکا تحت هدایت او از ناتو و متحدان اروپایی و کانادایی خواستهاند کار بیشتری انجام دهند.» او افزود «خبر خوب این است که اکنون میلیاردها [یورو و دلار] در راه است.»
روته در یک نشست خبری در پایان نشست وزیران دفاع ناتو گفت، متحدان متعهد شدهاند که به هدف اختصاص ۵ درصد تولید ناخالص داخلی خود به دفاع و امنیت برسند.
روته افزود برخی متحدان از جمله دانمارک، استونی، لتونی، لیتوانی، و لهستان جلوتر از برنامه حرکت میکنند و هماکنون اهداف سرمایهگذاری آنها در سطحی برابر یا بالاتر از این هدف قرار دارد. او گفت آلمان قصد دارد تا سال ۱۴۰۸ مبلغ ۱۵۲ میلیارد دلار برای دفاع هزینه کند که دو برابر مخارج دفاعی این کشور در سال ۱۴۰۰ است.