کشورهای کوچک برگ‌های برنده بزرگی دارند؛ اینفانتینو برای جلب حمایت آنها تقلا می‌کند

جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا (آرشیو)

امیدهای جیانی اینفانتینو برای تمدید دوران ریاستش بر فیفا، بیش از آنکه به بازگرداندن حمایت قدرت‌های سنتی فوتبال وابسته باشد، شاید به جلب حمایت کشورهای کوچک و نوظهوری بستگی داشته باشد که به‌ شدت به کمک‌های مالی نهاد حاکم بر فوتبال جهان متکی هستند.

اینفانتینو پس از آنکه کنفدراسیون‌های منطقه‌ای یوفا و کونکاکاف، در پی ناکامی پیشنهاد ورود سرمایه‌گذاران خصوصی به جام جهانی، اعلام کردند دیگر به رهبری او اعتماد ندارند، با بزرگ‌ترین بحران دوران ده‌ساله ریاست خود روبه‌رو شده است.

او تأیید کرده است که قصد دارد در کنگره سال آینده فیفا که در ماه آوریل برگزار می‌شود، برای چهارمین دوره ریاست نامزد شود. با این حال، فشارها بر اینفانتینو افزایش یافته است، و تصمیم‌گیری درباره وضعیت وی ممکن است منتظر انتخابات نماند.

فدراسیون فوتبال ولز روز دوشنبه به نخستین فدراسیونی تبدیل شد که به‌ طور رسمی حمایت خود را از اینفانتینو پس گرفت. یوفا نیز تأیید کرد در نامه‌ای به این مدیر ۵۶ ساله سوئیسی اطلاع داده است که اقدام حقوقی علیه او در ارتباط با این پیشنهاد را بررسی می‌کند.

در صورتی که ۲۰ درصد از ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا درخواست کتبی ارائه کنند، مخالفان اینفانتینو می‌توانند با برگزاری یک کنگره فوق‌العاده برای برکناری او تلاش کنند.

این کنگره فوق‌العاده باید حداکثر سه ماه پس از ارائه درخواست برگزار شود؛ فاصله‌ای که می‌تواند به نامزدهای رقیب فرصت دهد وارد میدان شوند.

یوفا که ۵۵ کشور عضو آن رأی داده‌اند، حتی به ‌تنهایی و در صورت رأی یکپارچه اعضایش می‌تواند زمینه برگزاری کنگره فوق‌العاده را فراهم کند. با این حال، جلب رأی اکثریت اعضای فیفا برای برکناری اینفانتینو در چنین کنگره‌ای ممکن است کار آسانی نباشد.

با وجود تفاوت‌های عظیم میان کشورهای جهان فوتبال از نظر ثروت، توسعه فوتبال و میزان نفوذ، هر یک از ۲۱۱ عضو فیفا دقیقاً یک رأی دارند. بنابراین، بهترین بخت اینفانتینو برای باقی‌ ماندن در قدرت ممکن است نه در مصالحه با غول‌های تثبیت‌شده فوتبال مانند فرانسه، اسپانیا و انگلستان، بلکه در جلب حمایت کشورهایی چون بوتان و وانواتو باشد؛ کشورهای نوظهوری که هرگز در جام جهانی حضور نداشته‌اند، و برای پشتیبانی از برنامه‌های فوتبال خود و شرکت در رویدادهای بین‌المللی وابستگی بسیار زیادی به فیفا دارند.

اعضای فیفا در دوره چهارساله ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ برنامه توسعه فوتبال این نهاد، موسوم به «فیفا فوروارد ۳.۰»، می‌توانند برای اجرای پروژه‌های توسعه‌ای تا سه میلیون دلار دریافت کنند؛ رقمی که یک میلیون دلار بیشتر از دوره پیشین است.

این مبلغ برای کشورهای ثروتمند دارای تیم‌های حرفه‌ای چندان قابل توجه نیست، اما برای کشورهای کم‌برخوردار فوتبال اهمیتی حیاتی دارد. طرح فروش سهام از ابتدا نیز عمدتاً با هدف جلب حمایت همین اعضا مطرح شده بود، و بسیاری از آنها در دوران ریاست اینفانتینو از کمک‌ها و حمایت‌های فیفا بهره‌مند شده‌اند.

نفوذ وانواتو

وانواتو در رده‌بندی جهانی در جایگاه ۱۶۰ قرار دارد و در میان تیم‌های کنفدراسیون اقیانوسیه ششم است. با این حال، لمبرت مالتوک، رئیس فدراسیون فوتبال این کشور، به ‌عنوان یکی از هشت نایب‌رئیس شورای اجرایی فیفا، در بالاترین سطح تصمیم‌گیری این نهاد کرسی دارد.

فیفا برای کمک به ساخت ورزشگاهی با ظرفیت ۶۵۰۰ نفر در پورت‌ویلا، پایتخت این کشور جزیره‌ای با حدود ۳۴۰ هزار نفر جمعیت، مبلغ ۴ میلیون و ۱۵۰ هزار دلار کمک توسعه‌ای اختصاص داد. ساخت این ورزشگاه در سال ۲۰۲۲ به پایان رسید.

برای برایان کالتاک، نخستین فوتبالیست حرفه‌ای وانواتو، حمایت اینفانتینو نه ‌تنها برای کشورش، بلکه به ‌طور کلی برای کشورهای در حال توسعه دستاورد بزرگی بوده است.

این مدافع تیم پرث گلوری روز دوشنبه درباره اینفانتینو به رویترز گفت: «در درجه اول، او این فرصت را فراهم کرد که رئیس فدراسیون ما بخشی از فیفا باشد. بعد هم از طریق پروژه‌های توسعه‌ای تلاش کرده است فوتبال را گسترش دهد. نه‌ فقط در وانواتو، بلکه در تمام کشورهای جهان سوم.»

او افزود:«او فرصت‌های بیشتری برای تیمی مانند تیم ما و کشورهایی مانند کشور ما ایجاد می‌کند تا بتوانیم پیشرفت کنیم. این حمایت بسیار بزرگ و مؤثر بوده است.»

کمک‌های مالی مشابه در سراسر آسیا، آفریقا، منطقه کارائیب و اقیانوس آرام رایج است. کمک‌های فیفا در این مناطق هزینه ساخت زمین‌های تمرینی، سالن‌های ورزشی و اجرای برنامه‌های فوتبال را تأمین کرده است؛ پروژه‌هایی که فدراسیون‌های ملی در حالت عادی برای تأمین مالی آنها با دشواری روبه‌رو می‌شدند.

با این حال، منتقدان معتقدند همین الگوی تأمین مالی، نظامی را تقویت کرده است که در آن فیفا قدرت مالی خود را با نفوذ سیاسی پیوند می‌زند؛ وضعیتی که تشکیل ائتلافی برای کنار زدن رئیس مستقر این نهاد را دشوار می‌سازد.

بنابراین، هرگونه کارزاری برای برکناری اینفانتینو ممکن است در نهایت به رقابتی بر سر شمار آرا بدل شود؛ رقابتی که دامنه آن بسیار فراتر از قدرت‌های سنتی فوتبال اروپا خواهد رفت.