مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل روز سهشنبه ۷ مهر در شبکه ایکس در واکنش به احکام اعدام صادره برای شروین باقریان جبلی و محسن اسلامخواه، دو معترض بازداشتی، نوشت که احکام اعدام صادرشده علیه افرادی که هنگام وقوع «اقدامات منتسب» کودک بودهاند، بهطور کامل ممنوع است.
او افزود: «زمانی که اعتراضات سراسری «زن، زندگی آزادی» در سال ۱۴۰۱ آغاز شد، محسن اسلامخواه، کرد و اهل بوکان ۱۶ ساله بود.»
او گفت که محسن اسلامخواه همچنان در انتظار اجرای حکم اعدام به سر میبرد.
خانم ساتو افزود: «حقوق بینالملل در این زمینه جای هیچ ابهامی نمیگذارد. معاهدات کلیدی بینالمللی که [رژیم] ایران هم به آنها پیوسته است، اعدام افرادی را که جرم منتسب به آنان زمانی ارتکاب یافته که زیر ۱۸ سال سن داشتهاند، ممنوع میکند.»
او افزود: «من گزارشهایی درباره افراد دیگری نیز دریافت کردهام که به دلیل جرایمی که در دوران کودکی مرتکب شدهاند، با خطر اعدام مواجهند.»
او نوشت: «چهار سال بعد، بار دیگر بسیاری از جوانان به خیابانها آمدند و خواستار آیندهای بهتر شدند، آیندهای که احساس میکردند دارد از دستشان میرود. شروین باقریان جبلی، یکی از آنها بود. او تنها چند روز پیش از آن که نیروهای امنیتی در دی ۱۴۰۴ شبانه به خانهاش در اصفهان یورش ببرند، ۱۸ ساله شده بود. خانوادهاش به مدت یک هفته هیچ خبری از او نداشتند.»
مای ساتو افزود سپس تلویزیون دولتی اعترافات او را که در جریان بازجویی ضبط شده بود، پیش ازبرگزاری دادگاه پخش کرد. در این اعترافات به او گفته میشود که به محاربه متهم شده است. شروین حتی معنای این واژه را هم نمیدانست. او به همراه ۱۱ نفر دیگر در یک جلسه دادگاه غیرعلنی به اعدام محکوم شد.
او گفت روشن نیست هریک از این افراد دقیقا به انجام چه عملی متهم شدهاند. شروین نیز همچنان در انتظار اجرای حکم اعدام است.
خانم ساتو تاکید کرد: «ممنوعیت اعدام کودکان به این دلیل است که جوانان در حال رشد هستند، و توانایی تغییر و اصلاح دارند. این مساله با رسیدن به یک روز مشخص درتقویم و تولد ۱۸ سالگی متوقف نمیشود. احکام اعدام صادر شده علیه محسن و دیگر افرادی که در زمان وقوع اعمال منتسب به آنان کودک بودهاند، مطلقا ممنوع است.»
او گفت: «رعایت ممنوعیت اعدام کودکان حداقل کاری است که [رژیم] ایران میتواند انجام دهد. [رژیم] ایران باید این اعدامها را متوقف کند.آینده یک جوان نباید با حکم اعدام به پایان برسد.»
بنا بر گزارشهای نهادهای حقوق بشری جمهوری اسلامی پس از اعتراضات گسترده دی ۱۴۰۴ مردم ایران، صدها کودک و نوجوان معترض را بازداشت کرد که شمار زیادی از آنها همچنان در زندانهای رژیم نگهداری میشوند.