به گزارش رسانههای عراقی در روز دوشنبه ۲۳ شهریور، علی الزیدی، نخست وزیر عراق، با استقبال گرم مقامات فرانسوی وارد این کشور شد و در کاخ الیزه با امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه، دیدار کرد.
یک روز قبل از این دیدار، حیدر عبودی، سخنگوی دولت عراق، با انتشار بیانیهای اهداف این سفر را تشریح کرد؛ سفری که علاوه بر فرانسه شامل آلمان نیز میشود.
در بیانیه سخنگوی دولت عراق آمده است که «در سفر به فرانسه، مجموعهای از توافقنامهها در زمینههای سرمایهگذاری، انرژی، صنعت، تجارت، فناوری، آموزش، فرهنگ و زیرساختها امضا خواهد شد.»
این بیانیه میافزاید سپس «نخست وزیر از پاریس به برلین میرود تا با ادامه گفتگوهای خود جهت گسترش مشارکتهای استراتژیک عراق، بر تبدیل روابط بینالمللی آن به منافع، فرصتها و مشارکتهای مؤثر که اقتصاد و توسعه [عراق] را تقویت میکند تأکید کند.»
در این زمینه، نخست وزیر عراق درباره سفر اروپایی خود اعلام کرد «عراق باید جایگاه خود را [در روابط بینالملل] بازیابد و روابط با دیگر کشورها را بر اساس منافع مشترک بنا کند.» او درباره سفرش به فرانسه گفت: «ما درهای جدیدی برای همکاری، سرمایهگذاری، و توسعه با پاریس باز خواهیم کرد.»
این سفر در زمانی انجام میشود که عراق به دنبال گسترش روابط بینالمللی خود است؛ امری که همزمان با بازسازی نقش ائتلاف بینالمللی علیه داعش و تلاشهای دولت عراق برای تقویت حاکمیت امنیتی خود، خلع سلاح شبهنظامیان، و انحصار اسلحه در دست دولت است. در مقابل، فرانسه عراق را شریکی میداند که از نظر تاریخی با آن منافع سیاسی، امنیتی، و اقتصادی مشترک دارد.
انتخاب پاریس به عنوان نقطه آغاز سفر الزیدی به اروپا بیدلیل نیست. فرانسه رابطهای دیرینه با عراق دارد که به قبل از سال ۱۳۸۲ (سال سقوط رژیم صدام حسین) برمیگردد. فرانسه به مدت چندین دهه همکاری سیاسی، اقتصادی، و امنیتی با حکومت صدام حسین داشت، و در آن زمان شریک تجاری اول عراق در اتحادیه اروپا بود. اینها همه پیش از آن بود که حمله آمریکا به عراق مسیر فرانسه را تغییر دهد.
افزون بر این، سفر الزیدی به فرانسه بعد از بهبود روابط پاریس و دمشق در سایه رهبری جدید سوریه و استقبال از احمد الشرع، رئیس جمهوری سوریه، در پاریس در اردبیهشت ۱۴۰۴ صورت میگیرد؛ اقدامی که نشاندهنده علاقه مکرون به تقویت حضور فرانسه در منطقه است.
هرچند دو دولت عراق و سوریه امروز تلاش میکنند زخمهای اختلافات گذشته را ترمیم کنند، اما دو کشور هنوز بر سر مسیرهای راهبردی حملونقل بینالمللی و جذب سرمایهگذاریهای خارجی رقابت میکنند.
در این راستا، عراق تلاش میکند بعد از آمریکا، روابط خود را با کشورهای غربی بر محور فرانسه و آلمان بنا کند. دستور کار سفر الزیدی به فرانسه، طیف گستردهای از منافع مشترک دو کشور را آشکار میکند. عراق به سرمایهگذاری و تخصص فرانسه در زمینه انرژی، زیرساختها، حمل و نقل، آب و بهداشت نیاز دارد؛ در حالی که فرانسه عراق را به عنوان بازاری رو به رشد و شریکی مهم در مسائل انرژی و ثبات منطقهای میبیند.
در این میان، صادرات نفت عراق به فرانسه، که در زمان صدام حسین از مشتریهای اصلی نفت عراق بود، فرانسه را بیشتر در کنار عراق قرار میدهد، به ويژه بعد از بحران تنگه هرمز که عراق زیاندیده اصلی آن بود.
در این رابطه، نهاد ریاست جمهوری فرانسه اعلام کرده مکرون و الزیدی در مورد پیامدهای بیثباتی منطقهای بر تجارت و تأمین انرژی بحث خواهند کرد، و برای از سرگیری صادرات نفت عراق به گونهای که فشار بر بازارهای انرژی را کاهش داده و از اقتصاد عراق حمایت کند تلاش خواهند کرد.