قطع اینترنت سراسری در ایران با ثبت یک رکورد جدید، به حدود ۷۰۰ ساعت رسیده است.
گروه مستقل نظارت بر اینترنت، نتبلاکس، امروز یکشنبه نهم فروردین، با انتشار گزارشی اعلام کرد که قطع اینترنت در ایران اکنون وارد روز سیام شده و این اقدام سراسری سانسور برای پنجمین هفته متوالی ادامه دارد و تاکنون ۶۹۶ ساعت طول کشیده است.
نتبلاکس تصریح کرد: شاخصها نشان میدهند که اتصال به خارج از کشور همچنان تنها یک درصد از سطح عادی خود را دارد.
ایران از روز پنجشنبه ۲۸ اسفند و در بیستمین روز از قطعی متوالی اینترنت سراسری، رکورد جدیدی را در محدودیت دسترسی به اینترنت و خاموشی دیجیتال پشت سر گذاشت و با گذشت هر روز و هر ساعت از قطعی اینترنت، جمهوری اسلامی این رکورد را افزایش میدهد.
در حال حاضر فقط گروههایی از حامیان جمهوری اسلامی به اینترنت آزاد دسترسی دارند و در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی فیلتر شده، از سیاستهای حکومت دفاع میکنند.
به اذعان دولت جمهوری اسلامی، تنها کاربران همسو و همصدا با حکومت امکان دسترسی بدون محدودیت به اینترنت را دارند، و کاربران عادی حتی در تماسهای تلفنی هم، بهویژه با عزیزان خود در خارج از کشور، با مشکلات و محدودیتهای فراوان گریبانگیر هستند.
در عین حال نتبلاکس میگوید که با احتساب خاموشی دیماه و خاموشی مدام از زمان آغاز عملیات نظامی در ایران، کاربران ایرانی بیش از نیمی از سال ۲۰۲۶ را در خاموشی دیجیتال به سر بردهاند و صدای آنها تنها صدای غایب در تحولات اخیر ایران است.
قطع و محدودسازی اینترنت در ایران طی نزدیک به دو دهه گذشته در مواقع بحرانی به ویژه وقوع اعتراضات مردمی مشاهده شده است.
نخستین نشانههای قطع اینترنت در جریان اعتراضات سال ۱۳۸۸ دیده شد. در آن زمان، اینترنت به طور کامل قطع نشد، اما با کاهش شدید سرعت و ایجاد اختلال در دسترسی به وبسایتها و شبکههای اجتماعی، عملا کارایی خود را از دست داد.
این الگو در سالهای بعد نیز ادامه یافت و در اعتراضات دی ۱۳۹۶، برای نخستینبار برخی پلتفرمهای پرکاربرد بهطور موقت مسدود شدند.
اوجگیری سیاست قطع اینترنت در آبان ۱۳۹۸ رقم خورد؛ زمانی که اینترنت ایران طی روزهای ۲۵ آبان تا سوم آذر ۹۸، تقریباْ بهطور کامل از شبکه جهانی جدا شد.
این قطع سراسری، ارتباط کشور با جهان خارج را به حداقل رساند و تنها شبکههای داخلی فعال باقی ماندند.
در دورههای بعدی، در کنار قطع اینترنت، شاهد برخی از محدودیتهای ارتباطی از جمله قطع تلفنهای همراه و یا جلوگیری از ارسال پیامک نیز بودیم.
در جریان اعتراضات ۱۴۰۱، این مدل بهطور گسترده به کار گرفته شد و اگرچه اینترنت بهطور کامل قطع نشد، اما ناپایداری و محدودیتهای گسترده، دسترسی آزاد به اطلاعات را عملا غیرممکن کرد. همچنین در ساعاتی خاص، ارتباط با تلفن همراه و یا ارسال پیامک برای شهروندان مقدور نبود.
سال ۱۴۰۴ اما شاهد سطحی متفاوت از محدودسازی اینترنت برای کاربران عادی بود به طوری که در خرداد ماه و همزمان با جنگ ۱۲ روزه، جمهوری اسلامی به مدت ۱۲ روز و بیش از ۱۶۳ اینترنت سراسری در کشور را به طور کامل قطع کرد.
پس از آن در اعتراضهای دیماه هم اینترنت سراسری برای حدود ۴۰۰ ساعت قطع بود، اما از نهم اسفند و آغاز عملیات مشترک آمریکا و اسرائیل در ایران، سیاست محدودسازی اینترنت وارد فاز تازهای شد و رکوردی را ثبت کرد که هماکنون هم در حال افزایش است.