با گذشت ۵۵ روز از بازداشت خشونتآمیز نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، گزارشها حاکی از آغاز اعتصاب غذای او در زندان هستند. به گزارش بنیاد نرگس به نقل از منابع موثق، خانم محمدی از روز دوشنبه ۱۳ بهمنماه، در اعتراض به تداوم بازداشت غیرقانونی، شرایط سخت بازداشت، و نیز محرومیت از حق تماس و ملاقات، دست به اعتصاب غذا زده است.
نگرانیهای جدی پزشکی
به نوشته این بنیاد، نرگس محمدی که در تاریخ ۲۱ آذر در مشهد بازداشت شده بود، اکنون بدون هیچ حکم رسمی در بازداشت موقت به سر میبرد. خانواده این کنشگر حقوق بشر با ابراز نگرانی شدید نسبت به وضعیت سلامت او میگویند که او سابقه حملات قلبی، فشار خون بالا و دیسک کمر حاد دارد و «نیازمند مراقبتهای تخصصی و مداوم پزشکی است».
خانواده او هشدار دادهاند که «محرومیت از رسیدگیهای پزشکی و نقض حق درمان، نه تنها مصداق بارز نقض موازین بینالمللی است، بلکه با توجه به دردهای قفسه سینه و پیشینه بیماریهای قلبی وی، میتواند جان این فعال حقوق بشر را با خطری جبرانناپذیر روبرو کند.»
یک تماس تلفنی در ۵۵ روز
بر اساس اعلام بنیاد نرگس، خانم محمدی از زمان بازداشت خشونتآمیز خود تنها یک بار، آن هم در تاریخ ۲۳ آذر، موفق به برقراری یک تماس تلفنی کوتاه با برادرش شده و از آن زمان تاکنون، از حق هرگونه تماس با خانواده محروم بوده است.
این بنیاد تأکید میکند که «دادستانی اعلام کرده نرگس محمدی تنها در صورتی اجازه تماس تلفنی خواهد داشت که ‘قوانین’ مورد نظر مقامهای قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی را در سخنانش رعایت کند.»
نرگس محمدی این شرط را نپذیرفته و اعلام کرده است که «تحت چنین محدودیتهایی تماس نخواهد گرفت؛ تصمیمی که معنایش روشن است: ترجیح قطع تماس بر پذیرش تحمیل زبان و روایت بازجو، حتی اگر بهایش تداوم بیخبری و نگرانی خانواده باشد.»
فشار بر خانواده برای سکوت
بنیاد نرگس همچنین اطلاع داده که نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی فشارهای مستمری را بر خانواده و نزدیکان خانم محمدی وارد میکنند تا با سکوت خبری، از اطلاعرسانی درباره وضعیت او خودداری کنند. در عین حال، سپیده قلیان و جواد علیکردی، دیگر بازداشتشدگان مراسم هفتم خسرو علیکردی، وکیل حقوق بشر، نیز همچنان در بازداشت بهسر میبرند.
فراخوان جهانی برای آزادی فوری زندانیان سیاسی
بنیاد نرگس در بیانیه خود اعلام کرده است: «در این روزهای دشوار برای ایران، بار دیگر قاطعانه تأکید میکنیم که تمامی زندانیان سیاسی باید فوراً و بدون هیچ قید و شرطی آزاد شوند.»
این بنیاد از سازمانهای حقوق بشری، فعالان و جامعه جهانی خواسته است که با توجه ویژه به وضعیت زندانیان سیاسی، «اقداماتی عملی و فوری برای نجات جان آنان، بهویژه کسانی که در خطر اعدام و قتل حکومتی هستند»، در دستور کار قرار دهند.
این نهاد همچنین خواستار آن شده که «امکان دسترسی آزادانه خبرنگاران مستقل و گزارشگران سازمان ملل به ایران فراهم شود، تا بتوانند مستقیماً با خانوادههای آسیبدیده و کشتهشدگان گفتوگو کنند.»
بنیاد نرگس تأکید میکند: «در این برهه حساس، جهان باید در کنار مردم ایران بایستد.»