مجلهٔ تایم در شمارهٔ اخیر خود، با طرح جلدی گرافیکی از وضعیت ایران، به یکی از خونبارترین رویدادهای تاریخ معاصر این کشور پرداخته است و از آن با عنوان یکی از خونینترین کشتارها در جهان از جنگ دوم جهانی به اینسو یاد میکند.
روی جلد این شماره، تصویری نمادین از خیزش مردم ایران به نمایش گذاشته شده است: چهرههای سرخ از خشم و فریاد، مشتهای گرهکرده، علامت پیروزی، و همه، در سایهای سیاه و هولناک از پیکر یک آخوند که پشت به مردم ایستاده است.
همهٔ اینها در پسزمینهای به رنگ قرمز خون و دودِ سرکوب نقش بستهاند؛ تصاویری که روایتگر رنجی عمیق و خیزشی بیاماناند.
این تیتر بر روی جلد نقش بسته است: «پس از آیتالله».
تایم با یادآوری انقلاب ۵۷ که به سقوط محمدرضا شاه پهلوی انجامید، مینویسد مردانی که امروز جمهوری اسلامی ایران را اداره میکنند، خود زمانی در سال ۱۹۷۹ قدرت را در دست گرفتند و حالا، در نخستین روزهای سال ۲۰۲۶، وقتی از پنجرهها به خیابانهای ایران نگاه میکنند، «دقیقاً میدانند چه میبینند. و میدانند چگونه باید خیابانها را از مردم خالی کنند.»
در هشتم ژانویه ۲۰۲۶، به نوشتهٔ تایم، مقامات جمهوری اسلامی اینترنت را قطع کردند و به نیروهای سرکوب فرمان حمله دادند.
نتیجه، بنا بر این گزارش: «یکی از گستردهترین و خونینترین کشتارها با سلاح گرم از زمان جنگ جهانی دوم بود.»
در حالیکه آمار دقیق کشتهشدگان در دسترس نیست، تایم به نقل از منابع رسمی حوزه بهداشت در ایران گزارش میدهد که ممکن است شمار قربانیان به بیش از ۳۰ هزار نفر در تنها ۴۸ ساعت برسد؛ رقمی هولناک که فراتر از تخمینهای پیشین است.
در ادامهٔ این شماره از تایم، پنج نویسندهٔ ایرانی تبعیدی از جمله آذر نفیسی، شهرنوش پارسیپور، رامین جهانبگلو، آرش عزیزی و آزاده مومنی به بررسی وضعیت کنونی کشور پرداختهاند.
تایم مینویسد: «کشوری که در بیش از ۲۶۰۰ سال گذشته با نام پرشیا شناخته میشد، کمتر از نیمقرن است که تحت نام جمهوری اسلامی اداره میشود؛ تجربهای افراطی و فاجعهبار در حکمرانی که اکنون واپسین ساعات خود را میگذراند. و سرنوشت آن را مردمی رقم خواهند زد که اکنون زیر آتش تیربارهای نصبشده بر کامیونها، از خیابانها به درون خانهها رانده شدهاند.»
همزمان، اقتصاد ایران نیز در حال فروپاشی کامل توصیف شده است. گزارش مینویسد: «در حالیکه اقتصاد ایران سقوط میکند، مستبدان در وحشتاند.»
و در پایان، جملهای از یک روزنامهنگار تبعیدی یادآوری میشود؛ جملهای که در جریان خیزش سال ۲۰۲۲ بیان شده بود و اکنون دوباره معنا یافته است: «نمیدانم آیا این آخرین قسمت جمهوری اسلامی است یا نه، اما قطعاً آخرین فصل آن است.»