لینکهای قابل دسترسی

سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ ایران ۰۶:۳۹

مطبوعات آزاد، یا آزادی برای مطبوعات


جایزه‌ جهانی آزادی مطبوعات سازمان یونسکو و گیرمو کانو امسال به احمد زید آبادی اهدا شد

سومین روز از ماه مه روز جهانی مطبوعات، امسال در حالی برگزار شد، که نمودارها از سرکوب مستمر صداهای منتقد در ايران و خفقان در رسانه های نوشتاری و فضای سایبر خبر می دهند.

در واپسین روزهای دهه هشتاد خورشیدی، کمیته حمایت از روزنامه نگاران مستقر در نیویورک، با اعلام آماری تکان دهنده جمهوری اسلامی ایران را با ۵۲ روزنامه نگار زندانی، بزرگترین زندانبان روزنامه نگاران در جهان خواند. این نهاد مدافع حقوق خبرنگاران نوشت یک سوم روزنامه نگاران زندانی جهان در ایران به سر می برند. اما آغاز اولین سال از دهه نود نیز سالی پر دغدغه برای رسانه های ایران بود و خبر بازداشت روزنامه نگاران و ممانعت از فعالیت رسانه ها هر روز تیتری از فضاهای خبری را به خود اختصاص داد.

رضا معینی، مسئول بخش ایران، افغانستان و تاجیکستان در سازمان گزارشگران بدون مرز با ارائه آماری که از سوی سازمان متبوعش جمع آوری شده است، به صدای آمریکا گفت: «بنا به آمار از خرداد سال گذشته در ایران بیش از ۲۰۰ روزنامه نگار دستگیر شده اند که بیش از ۵۰ نفر آنان در زندان به سر می برند و گروهی هم هستند که به دلایل مختلفی، خبری از بازداشت و یا وضعیت آنان در دست نیست.»

آقای معینی در ادامه گفت: «۳۷ نفر از این ۵۰ روزنامه نگار در پی برگزاری دادگاه های غیر قانونی محکوم شده اند و تعدادی از آنان نیز در انتظار صدور حکم به سر می برند».

این مسئول سازمان مدافع حقوق روزنامه نگاران که در پاریس مستقر است در گفت و گو با صدای آمریکا افزوده است: «دو سال گذشته بدترین شرایط برای مطبوعات در ایران بوده و می توان ادعا کرد که این رویدادها از اتفاقات دوران مشروعیت نیز نگران کننده تر بوده است.».

رضا معینی با اشاره به این که ایران و چین دو زندان بزرگ برای روزنامه نگاران هستند ادامه داد: چه کسی می تواند مشخص کند که احمد زید آبادی روزنامه نگار ایرانی که این روزها برنده پر اهمیت ترین جایزه یونسکو شده است، به چه جرمی و از سوی چه دادگاه عادلی محکوم به ممنوعیت قلم تبعید و شش سال زندان شده است. همچنین بهمن احمدی امویی دیگر روزنامه نگاری که به جرم نقد اقتصادی دولتی که این روزها متحدین آن هم بر فساد اقتصادی اش صحه می گذارند، در زندان به سر می برد.

جایزه‌ جهانی آزادی مطبوعات سازمان یونسکو و گیرمو کانو در سال ۱۹۹۷ از سوی کمیته اجرایی یونسکو تاسیس شده است و هر ساله در روز ۳ ماه مه به روزنامه ‌نگار، نهاد رسانه‌ای یا سازمان غیردولتی فعال در حوزه‌ رسانه‌ای که از حق آزادی مطبوعات دفاع کرده و در این راه تلاش کرده و متحمل هزینه شده، اهدا می‌شود که امسال به احمد زید آبادی رسید.

این فعال حقوق روزنامه نگاران ضمن انتقاد از محدودیت های موجود بر سر راه روزنامه نگاران ایرانی و محاکمه در دادگاه های ناصالح معتقد است: «عدم اطلاع رسانی و مانع شدن از انتشار خبر نه تنها چیزی را تغییر نمی دهد، بلکه مغایر با قوانین بین المللی است.»

سرکوب رسانه ها و دستگیری گسترده روزنامه نگاران در ایران از زمانی اوج گرفت که آتش اعتراض به نتایج دهمین انتخابات ریاست جمهوری در ایران به خیابان ها کشید و اطلاع رسانی با محدودیت بیشتری مواجه شد.

گر چه از تقویم آن انتخابات، ۲۳ ماه ورق خورده است اما قصه توقیف و سرکوب مداوم رسانه ها، بازداشت روزنامه نگاران، بی خبری و محرومیت از حقوق اولیه روزنامه نگاران در بند تا به امروز ادامه بافته و هیچ نهاد مسئولی برای پیگیری حقوق از دست رفته این قشر در ایران اجازه اعلام موجودیت ندارد. انجمن صنفی روزنامه ‌نگاران ایران، تنها سندیکای سراسری روزنامه ‌نگاران در ایران نیز بیش از سه سال است که با حکم حکومتی، پذیرای روزنامه نگاران نیست.

علی مزروعی، رئیس انجمن توقیف شده مطبوعات ایران، در یادداشتی به مناسبت ۱۳ اردیبهشت (سوم ماه مه) روز جهانی آزادی مطبوعات، ایران را بزرگترین دشمن مطبوعات و زندان روزنامه نگاران در گزارشات جهانی خوانده است.»

وی در این مطلب آورده است در سوم ماه مه، « روز جهانی آزادی مطبوعات » قرار است در سراسر جهان از مقام روزنامه نگاران و همه آنانی که در عرصه فعالیت های رسانه ای سهم و نقش دارند تجلیل و قدردانی شود. اما به گفته آقای مزروعی «در این روز آمار بالابلندی از روزنامه نگارانی که در راه انجام وظیفه طی سال گذشته کشته شده یا به قتل رسیده اند، به زندان افتاده اند یا ناچار به ترک شغل شده اند و مطبوعاتی که از ادامه فعالیت به دلیل توقیف یا سانسور و فشار بازمانده اند، ارائه می شود.»

وی در بخش دیگری از این یادداشت ضمن اشاره به این که مطبوعات، رکن چهارم دموکراسی و مردمسالاری لقب گرفته است می گوید: «در دو سالی که گذشت، بیش از چهل مطبوعه توسط هیات نظارت بر مطبوعات توقیف و تعطیل شده و ده ها روزنامه نگار بیکار شده اند و به دلیل نبود امنیت شغلی و استقلال حرفه ای به ناچار یا این حرفه را ترک کرده اند و یا ترک یار و دیار کرده و آواره دنیا گشته اند.»

XS
SM
MD
LG