لینکهای قابل دسترسی

دوشنبه ۱ آبان ۱۳۹۶ ایران ۰۵:۰۴

گپی با اسماعیل خویی


اسماعیل خویی زاده مشهد است و در ایران و انگلستان فلسفه خوانده. از آغازگران کانون نویسندگان ایران در سال های پیش از انقلاب است و از همان زمان به نقض آزادی بیان معترض بوده است. او در شعرهایش که زبانی آهنگین دارند از نوعی سمبولیسم استفاده می کند و اندیشه ها، عواطف و خیال را در هم می آمیزد. پیش از انقلاب به خاطر تمایلات چپ و فعالیت های ضد رژیم از دانشگاه اخراج شد و پس از انقلاب خیلی زود دریافت که آن چه بر ایران گذشته است سقوطی از چاله به چاه است و ناچار شد به عنوان روشنفکری ناراضی و معترض دو سال مخفیانه زندگی کند و سرانجام راه مهاجرت را پیش گیرد. از آن پس به شاعر تبعید بدل شد، شاعری که جسورانه به دفاع از حقوق انسانی و آزادی های سیاسی پرداخته است. شعر دوران تبعید او - که به بسیاری زبان ها نیز برگردانده شده - آکنده از اندیشه ها و تجربه های اوست و شاهدی است بر تلاشش برای دستیابی به جهانی آرمانی و انسانی.

برنامه پرتره در سفر کوتاه اسماعیل خویی به واشنگتن به سراغش رفته و با او درباره کودکی اش، علایق و فعالیت های سیاسی اش و دیدگاهش درباره شعر گپ و گفتی داشته است. او تعدادی از شعرهایش را هم برای پرتره خوانده است. برای ديدن اين برنامه اينجا را کليک کنيد.
XS
SM
MD
LG