کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ در گزارشی از وضعیت زندانیان و معرفی زندانبانان سالن ۳۷ واحد۳ زندان قزلحصار کرج، نسبت به نقض حقوق، وضعیت غیرانسانی و فشارهای روانی وارده بر انبوه زندانیان سیاسی این سالن هشدار داد.
این نهاد حقوق بشری در گزارش خود اعلام کرد حدود ۱۰۰ نفر از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ در سالن ۳۷ واحد ۳ قزلحصار نگهداری میشوند که همگی آنها با محدودیتهای شدید، محرومیت از امکانات اولیه، فشارهای روانی و خشونت و بدرفتاری زندانبانان مواجه هستند و ارتباط تمامی آنان با سایر زندانیان و حتی خانوادههایشان قطع شده یا به حداقل رسیده است.
براساس گزارش کانون حقوق بشر ایران، این زندانیان، از تماس تلفنی، ملاقات، استفاده منظم از هواخوری و خرید مرتبط از فروشگاه زندان محروم هستند و حتی از ورود داروهای مورد نیاز آنها نیز جلوگیری میشود. برخی گزارشها هم نشان میدهد که مسئولان زندان برای استفاده از برخی امکانات داخل بند، از جمله محل استراحت، تخت، وسایل سرمایشی و تلویزیون از زندانیان طلب پول میکنند.
کانون حقوق بشر ایران در این گزارش از چند تن به عنوان عوامل اصلی «جنایت و شکنجه زندانیان» در بند ۳۷ قزلحصار نام برده و گفته است که این افراد در اجرای برخی محدودیتها و اعمال فشار بر زندانیان نقش دارند.
فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که نگهداری زندانیان در چنین شرایطی، بهویژه افرادی که پیش از انتقال به زندان، دورههای بازجویی و فشارهای امنیتی را پشت سر گذاشتهاند، میتواند آثار جدی بر سلامت جسمی و روانی آنان داشته باشد.
همزمان شماری از فعالان و نهادهای حقوق بشری نیز خواستار انجام تحقیقات مستقل درباره شرایط نگهداری زندانیان و عملکرد مسئولان زندان قزلحصار بهویژه این بخش از زندان شدهاند.
زندان قزلحصار بزرگترین زندان ایران و یکی از بزرگترین ندامتگاهها در سطح خاورمیانه است. این مجموعه در ابتدا برای نگهداری حدود پنج هزار زندانی طراحی و ساخته شد اما طی دهههای گذشته، در برخی دورهها، آمار زندانیان آن به ۱۷ هزار تا ۲۰هزار تن هم رسید.
پس از تعطیلی و تخلیه کامل زندان رجاییشهر در سالهای اخیر، بخش زیادی از زندانیان آن مجموعه از جمله برخی زندانیان سیاسی، امنیتی و محکومان به قصاص به قزلحصار منتقل شدند. این ندامتگاه دارای ۹ اندرزگاه بزرگ و چندین واحد قرنطینه است.