گاردین از جاسازی ۸۰ مین دریایی توسط جمهوری اسلامی در مرکز تنگه هرمز خبر داده و نوشته است پاکسازی مینها و بازگشت دریانوردی به حالت عادی ماهها طول خواهد کشید.
فیل بلچر رئیس مجمع بینالمللی مالکان نفتکشهای خصوصی به این روزنامه گفته است شمار مینها بسیار بالاست و مسیر اصلی عبور از بخش میانی تنگه هرمز بسته و خطرناک است.
شرکت دریانوردی و بیمه لویدز لیست نیز میگوید بعید است تا پایان سال تردد کشتیها از تنگه هرمز به طور کامل احیا شود.
طبق گزارشهای دریانوردی حدود ۶۰۰ کشتی تجاری کماکان در خلیج فارس گرفتار هستند و به رغم توافق پایان جنگ میان جمهوری اسلامی و آمریکا، تردد کشتیها از تنگه هرمز بسیار کمتر از حالت عادی است.
طی روزهای گذشته گزارشهایی از عبور برخی کشتیها از تنگه هرمز منتشر شده، اما نسبت به عبور روزانه ۱۳۰ تا ۱۵۰ کشتی در دوران عادی فاصله زیادی است.
بلچر میگوید تنگه هرمز اکنون شبیه بزرگراهی است که مسیر اصلی آن بسته شده و همه مجبورند از کنار جاده عبور کنند: «یکی از مشکلات اصلی کنونی، خطرات ناوبری و احتمال به گل نشستن کشتیها است. مسیر جنوبی، یعنی آبهای عمان، بسیار به صخرهها نزدیک است».
گاردین مینویسد ناچاری کشتیها برای عبور از مسیرهای باریک خطر برخورد شناورها را نیز افزایش داده است و این خطر با گزارشهایی مبنی بر ایجاد اختلال الکترونیکی از سوی ایران در طول جنگ تشدید شده است؛ اختلالاتی که سامانههای ناوبری و موقعیتیابی کشتیها را از کار انداخته و عملاً آنها را در شرایط «حرکت کور» قرار داده است.
بر اساس مفاد یادداشت تفاهم آمریکا و جمهوری اسلامی، تهران موظف است دستکم به مدت ۶۰ روز عبور رایگان کشتیهای تجاری را تضمین کند و طی ۳۰ روز تردد دریایی را به طور کامل احیا کند.
با این حال، پیتر سند، تحلیلگر ارشد شرکت تحلیل حملونقل دریایی و هوایی زنِتا میگوید باید نسبت به توافق اخیر آمریکا و جمهوری اسلامی «با واقعبینی و نهایت احتیاط» برخورد کرد: «حتی اگر آتشبس پابرجا بماند، حدود ۱۰ درصد ظرفیت جهانی حمل کانتینری همچنان تحت تأثیر انسداد تنگه قرار دارد و نرخهای حملونقل در مسیرهای اصلی به سرعت در حال افزایش است. چنین سطحی از اختلال و نوسان بازار یکشبه از بین نخواهد رفت».
تنگه هرمز محل عبور ۲۰ درصد از نفت و گاز مایع مصرفی جهان، همچنین حجم عظیمی از محصولات پتروشیمی، فلزات، هلیوم و غیره است.