لینکهای قابل دسترسی

دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ ایران ۰۹:۴۰
گزارش وزارت خارجه آمریکا، که روز پنجشنبه منتشر شد، طیف گسترده ای از سیاست های چین را محکوم کرده، که از آن میان می توان به سرکوب منتقدان دولت، رفتار با اقلیت های قومی و سانسور اینترنت اشاره کرد.

این گزارش از اصلاحات سال گذشته در زمینه سیاست تک فرزندی و تصمیم دولت چین در لغو قانون بازآموزی در اردوگاههای کار اجباری – دست کم در تئوری – به عنوان گام های مثبت یاد کرده است.

اما گزارش ۱۵۴ صفحه ای در مورد دولت چین، در بسیاری از موارد حاوی نکات منفی بود، و بر موارد نقض حقوق بشر که سال هاست بر روابط میان دو اقتصاد عمده جهان سایه افکنده تأکید داشت.

دولت چین روز جمعه با انتشار گزارشی درباره حقوق بشر در آمریکا، به گزارش این کشور واکنش نشان داد. در گزارش پکن آمده است: گزارش وزارت خارجه آمریکا «با دقت مشکلات حقوق بشر در ایالات متحده را پنهان کرده و از مطرح کردن آن طفره رفته است.» پکن به ویژه به کشته شدن غیرنظامیان در حمله پهپادهای آمریکایی، خشونت های مسلحانه «رایج» در آمریکا و «وضعیت وخیم بیکاری» در این کشور اشاره دارد.

سخنگوی وزارت امور خارجه چین در یک کنفرانس خبری گفت مردم چین بهترین موقعیت را برای قضاوت در مورد وضعیت حقوق بشر در کشورشان دارند:
«امروز، اداره اطلاع رسانی شورای حکومتی چین گزارشی در مورد سوابق حقوق بشری آمریکا منتشر کرد تا به دنیا نشان دهد که آیا ایالات متحده که می خواهد پرچمدار حقوق بشر در جهان باشد، حق این گونه داوری ها را دارد یا نه؟

چین درباره وضعیت حقوق بشر در دیگر کشورها گزارش منتشر نمی کند، اما در ۱۵ سال گذشته هر سال گزارشی از حقوق بشر آمریکا منتشر کرده است.

ژوزف چنگ، استاد علوم سیاسی دانشگاه هنگ کنگ به صدای آمریکا گفت قصد دولت پکن از ارائه این گزارش افشای تبعیض آمریکاست:
«چین یقیناً امیدوار است که بتواند نشان دهد ایالات متحده منتقد قابل اعتمادی نیست، خود در زمینه حقوق بشر مشکلاتی دارد و در موقعیتی نیست که از وضعیت حقوق بشر در کشورهایی مانند چین انتقاد کند.»
اما آقای چنگ می گوید چین در انتقاد از آمریکا با معضلی رو به روست، چون خط مشی رسمی پکن عدم مداخله در امور داخلی کشورهای دیگر است:
«این گزارش خلاف موضع اولیه چین درباره حاکمیت کشورها و اصل عدم مداخله در امور داخلی کشورهای دیگر است. با این حال، اگر چین چنین موضعی اتخاذ کند، و نظارت متقابل و انتقاد متقابل را به عنوان هنجار جامعه بین المللی بپذیرد، این خود پیشرفتی به حساب می آید. یعنی این که کشورهای مختلف بر وضعیت حقوق بشر یکدیگر نظارت داشته باشند.»

اما روشن نیست که آیا چین از مقایسه آشکار میان وضعیت حقوق بشر در آن کشور با ایالات متحده را برخواهد تافت یا نه. چون چنین چیزی در ظاهر می تواند پذیرفتن این نکته محسوب شود که همه کشورهای جهان باید از یک سری استانداردهای جهانی پیروی کنند.

دیرزمانی است که چین با این نظر که از لحاظ معیارهای حقوق بشر با کشورهای غربی سنجیده شود مخالفت کرده، و استدلال کرده است که یک کشور رو به رشد به شمار می رود، نه پیشرفته. پکن همچنین هر پیشنهادی از سوی ایالات متحده و دیگر کشورها در این باره که آنچه را که «حکومت به روش غربی» می خواند در کشور پیاده کند، رد می کند.
XS
SM
MD
LG