بریتانیا روز سهشنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ تحریمهایی را علیه موسسه «القرضالحسن»، مؤسسه مالی وابسته به حزبالله لبنان، اعلام کرد؛ اقدامی که در ادامه فشارهای آمریکا و متحدانش برای محدود کردن منابع مالی این گروه مورد حمایت جمهوری اسلامی انجام میشود.
بر اساس گزارش منتشرشده، اد میلیبند، وزیر امور خارجه بریتانیا، این تحریمها را اعلام کرده است. القرضالحسن شبکهای مالی در لبنان است که حزبالله از آن برای ارائه خدمات مالی استفاده میکند. این مؤسسه خود را یک نهاد خیریه ارائهدهنده وامهای بدون بهره معرفی میکند.
آمریکا سالها است القرضالحسن را بخشی از زیرساخت مالی حزبالله معرفی کرده و آن را از سال ۱۳۸۶ خورشیدی تحت تحریم قرار داده است. وزارت خزانهداری آمریکا روز ۹ تیر ۱۴۰۵ نیز اعلام کرد اعضای «مرکز مقابله با تأمین مالی تروریسم» به طور هماهنگ پنج نهاد و ۱۶ فرد مرتبط با زیرساخت مالی حزبالله، از جمله القرضالحسن و «بیتالمال»، را تحریم کردهاند. وزارت خزانهداری گفت همه اهداف آن اقدام پیشتر نیز از سوی آمریکا تحریم شده بودند.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، پیشتر در ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ حزبالله را «تهدیدی برای صلح و ثبات در خاورمیانه» خوانده بود. وزارت خزانهداری در همان زمان یک شرکت فعال در مبادلات طلا را که به گفته این وزارتخانه زیر نظر القرضالحسن فعالیت میکرد، تحریم کرد و گفت این شبکه به حزبالله امکان میدهد ذخایر طلای خود را به منابع مالی قابل استفاده تبدیل کند.
وزارت امور خارجه آمریکا نیز در ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ اعلام کرد مقابله با شبکه مالی حزبالله بخشی از سیاست فشار حداکثری دولت پرزیدنت ترامپ علیه جمهوری اسلامی و گروههای نیابتی آن است و تأکید کرد آمریکا به تلاش برای مختل کردن تأمین مالی حزبالله از سوی حکومت ایران ادامه خواهد داد.
بانک مرکزی لبنان نیز در ۲۴ تیر ۱۴۰۴ به بانکها، مؤسسههای مالی، و کارگزاریهای تحت نظارت خود دستور داد از هرگونه معامله مستقیم یا غیرمستقیم با القرضالحسن خودداری کنند. این اقدام در آن زمان با استقبال آمریکا روبهرو شد و در راستای افزایش فشار بر ساختار مالی حزبالله ارزیابی شد.
همزمان با اقدام تازه علیه القرضالحسن، دولت بریتانیا روز ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ اعلام کرد قصد دارد محدودیتهایی را بر تجارت کالاهای تولیدشده در شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری اعمال کند. دولت بریتانیا میگوید این شهرکها بر اساس قوانین بینالمللی غیرقانونیاند و گسترش آنها چشمانداز راهحل دو کشوری را تضعیف میکند.
لبنان و اسرائیل در ۵ تیر ۱۴۰۵، پس از چند دور مذاکرات با حمایت ایالات متحده، یک توافقنامه چارچوبی امضا کردند. در این توافقنامه، توقف اقدامات خصومتآمیز، خلع سلاح حزبالله و سایر گروههای مسلح، عقبنشینی تدریجی اسرائیل از جنوب لبنان، و استقرار ارتش لبنان در مناطق «آزمایشی» تصریح شده است.
با این حال، حزبالله، گروه مورد حمایت جمهوری اسلامی ایران، با خلع سلاح خود مخالفت کرده و رژیم ایران نیز از مواضع این گروه حمایت کرده است؛ موضوعی که روند اجرای توافق و تلاشهای آمریکا برای دستیابی به یک راهحل پایدار را با مانع روبهرو کرده است. دولت ترامپ همزمان فشار مالی بر حزبالله را افزایش داده و با اعمال تحریمهای تازه، بر ارتباط این گروه با جمهوری اسلامی و نیروی قدس سپاه پاسداران تأکید کرده است.
در مقابل دولت لبنان، حزبالله و سیاست جنگافروزی جمهوری اسلامی را مسئول وضع فعلی این کشور میداند؛ چرا که پس از ورود حزبالله به جنگ با اسرائیل به بهانه انتقامگیری از مرگ خامنهای، بخش وسیعی از جنوب کشور لبنان به تصرف ارتش اسرائیل درآمد.
شرط اصلی اسرائیل برای خروج از لبنان خلع سلاح کامل حزبالله است. اما این درخواست با مخالفت این گروه نیابتی جمهوری اسلامی و رژیم ایران روبرو شده است.
حزبالله لبنان در سال ۱۳۶۱ توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تاسیس شد. تاکنون چندین کشور، از جمله ایالات متحده، اسرائیل، آلمان، صربستان، لیتوانی، استونی، لتونی، و استرالیا کلیت این گروه را به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته شده است.