اداره اطلاعات انرژی آمریکا میگوید در سه ماهه دوم سال جاری میلادی روزانه حدود ۵.۱ میلیون بشکه از ذخایر راهبردی نفت جهان به خاطر انسداد تنگه هرمز تخلیه شده است.
بر اساس این گزارش، چین در بهار امسال واردات روزانه نفت را نسبت به زمستان پارسال حدود یک سوم کاهش داده و به ۸.۱ میلیون بشکه رسانده و در ماههای ژوئن و ژوئیه این رقم حتی به زیر ۸ میلیون بشکه رسیده است.
اگرچه فرآوری محصولات پالایشگاهی چین نیز روزانه ۲.۲ میلیون بشکه افت کرده، اما سقوط بیشتر واردات نفت (۳.۹ میلیون بشکه) نشان میدهد این کشور حجم عظیمی از ذخایر راهبردی نفت خود را برای تأمین خوراک پالایشگاهها تخلیه کرده است.
وضعیت مشابهی در دیگر کشورهای صنعتی جهان، خصوصاً ایالات متحده آمریکا دیده میشود که ذخایر راهبردی نفتش به کمترین سطح از سال ۱۹۸۳ رسیده است.
جزئیات آمارهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان میدهد بیشترین افت خرید نفت چین در بهار امسال مربوط به عراق، روسیه و امارات بوده است. نکته مهم اینکه، برای اولین بار چین خرید نفت ونزوئلا را متوقف کرده است.
ونزوئلا پیش از بازداشت نیکلاس مادورو توسط نیروهای ویژه آمریکا در ژانویه امسال، نفت تحریمی خود را با تخفیف چشمگیری به پالایشگاههای چینی میفروخت، اما بهار امسال و در پی لغو برخی تحریمهای آمریکا، هم تولید روزانه نفت خود را بیش از ۱۰۰ هزار بشکه افزایش داد و هم نفت خود را با قیمت بالا مشتریان غربی فروخت.
جزئیات آمارهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان میدهد چین خرید روزانه نفت ایران را در بهار امسال تقریبا ۴۰ درصد کاهش داده و به ۱.۱ میلیون بشکه رسانده است.
آمارهای جدیدتری که شرکت اطلاعات کالا، کپلر در اختیار صدای آمریکا قرار داده نشان میدهد به رغم انباشته شدن ۹۵ میلیون بشکه نفت روی آب ایران در اطراف چین، مالزی و سنگاپور، فروش نفت ایران به چین در ماه ژوئیه به زیر نیم میلیون بشکه سقوط کرده است.
جمهوری اسلامی با انسداد تنگه هرمز باعث افزایش چشمگیر قیمت نفت در بازارهای جهانی شد، اما طبق برآورد اوپک تولید روزانه نفت خود ایران نیز به خاطر محاصره دریایی ایالات متحده یک سوم افت کرده است.
تنگه هرمز محل عبور روزانه ۲۰ میلیون بشکه نفت و محصولات نفتی –معادل یک پنجم نفت مصرفی جهان- بود و اخلال جمهوری اسلامی در آن، وضعیت بازارهای جهانی نفت را آشفته کرده است.
هماکنون قیمت نفت شاخص برنت حدود ۸۸ دلار است که ۲۰ دلار کمتر از اوج جنگ خاورمیانه، اما تقریباً به همین میزان بیشتر از دوران قبل از جنگ است.