مشکلات جمهوری اسلامی برای تامین بنزین مردم رو بهگسترش است و بهنظر میرسد رسانههای حکومتی سعی دارند افکار عمومی را برای وخیمتر شدن شرایط با استفاده از عباراتی نظیر «مدیریت مصرف» آماده و یا «مدیریت» کنند.
مصرف روزانه بنزین در ایران بهطور معمول ۱۳۰ میلیون تا ۱۳۵ میلیون لیتر و در روزهای پر مصرف ۱۴۰ میلیون لیتر گزارش شده است. اما پالایشگاههای داخل ایران حتی پیش از عملیات مشترک نظامی آمریکا و اسرائيل نیز قادر به تولید بنزین برای کل مصرف داخل نبودند. طبق آمار داخلی که با توجه به عدم شفافیت و بزرگنماییهای حکومت چندان قابل اتکا نیستند، پالایشگاههای ایران از جمله بهدلیل فرسودگی و بازدهی پایین، بین ۱۰۷ میلیون لیتر تا (در بهترین حالت) ۱۲۴ میلیون لیتر بنزین در روز تولید میکردند و حکومت فاصله بین تولید و مصرف را با خرید بنزین از خارج تامین میکرد.
حالا در پی درگیریهای اخیر نظامی که شماری از پالایشگاهها در ایران آسیب دیدهاند ظرفیت تولید بنزین در داخل کاهش یافته است. علاوه بر آن، محاصره دریایی جمهوری اسلامی از سوی آمریکا نیز به معنی این است که حکومت ایران قادر به واردات بنزین از طریق دریا نیست.
خرید بنزین از خارج ارز قابل توجهی را از ایران خارج میکند. واردات بنزین از مسیرهای غیردریایی، آن هم در شرایطی که به گفته دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، جمهوری اسلامی به دلیل محاصره دریایی روزانه ۵۰۰ میلیون دلار ضرر میبیند، بیش از پیش برای حکومت ایران دشوارتر شده است.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا دوشنبه ۸ اردیبهشت گفت «رهبران باقیمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مانند موشهای در حال غرق شدن در یک لوله فاضلاب گرفتار شدهاند» چرا که «صنعت نفت فرسوده ایران به دلیل محاصره دریایی [اعمال شده از سوی ]آمریکا شروع به کاهش تولید کرده است.»
او گفت تولید نفت در ایران بهزودی فرو خواهد پاشید و «کمبود بنزین در ایران در راه است!»
آقای بسنت دو روز بعد نیز گفت: «مردم ایران سزاوار دورهای نو هستند؛ دورهای که رژیم فاسد و بینظم و بیبرنامه ایران قادر به فراهم کردن آن نیست.»
مسئله کمبود بنزین در جمهوری اسلامی برای حکومت امری حساس و نگرانکننده است. سهمیهبندی دوباره بنزین و افزایش قیمتهای آن در زمان ریاست جمهوری حسن روحانی، جرقه اعتراضات ضدحکومتی آبان ۱۳۹۸ را شعلهور کرد و حکومت به دستور علیه خامنهای دست به سرکوب مرگبار معترضان زد.
