از ابتدای سال ۲۰۲۶ تا امروز، در مجموع ۵۶ روز اینترنت سراسری در ایران به طور کامل قطع بوده و مردم نتوانستند به اخبار و اطلاعات آزاد دسترسی داشته باشند.
مسدود شدن متوالی اینترنت جهانی در ایران، در روز ۱۴ فروردین، وارد سیوپنجمین روز خود شد و تا صبح روز جمعه بیش از ۸۱۶ ساعت متوالی است که اینترنت به طور کامل در ایران در دسترس نیست.
این قطعی گسترده اینترنت، از روز نهم اسفند ۱۴۰۴، همزمان با آغاز عملیات نظامی گسترده ایالات متحده و اسرائیل علیه اهداف نظامی جمهوری اسلامی در ایران آغاز شده است.
نتبلاکس، گروه مستقل نظارت بر دسترسی به اینترنت، که به صورت لحظهای شرایط دادههای دیجیتالی در سراسر جهان را زیر نظر دارد، روز پنجشنبه، ۲۸ اسفند ۱۴۰۴، اعلام کرده بود که جمهوری اسلامی رکورد جدیدی را از نظر طولانیترین دوره قطع اینترنت در ایران ثبت کرده است.
از ۲۸ اسفند، تا امروز بیش از دو هفته میگذرد و هر روز به این رکورد جمهوری اسلامی در ایجاد عمدی خاموشی دیجیتالی اضافه میشود.
قطع اینترنت سراسری در ایران، در حالی ادامه مییابد که حداقل در این روزها، مردم انتظار وصل مجدد اینترنت را ندارند.
مسئولان جمهوری اسلامی نیز تا این لحظه، از قطع سراسری اینترنت دفاع کرده و هیچ بازه زمانی مشخصی را برای اتصال مجدد ارتباطات دیجیتالی شهروندان اعلام نکردهاند.
خاموشی دیجیتالی در شرایطی به مردم تحمیل شده که زندگی روزمره شهروندان دچار اختلال شده و به عنوان نمونه میتوان به رکود کسب و کارهای اینترنتی اشاره کرد.
از سوی دیگر، در حالی که در شرایط جنگی، شهروندان باید به اطلاعات و اخبار موثق، جهت حفاظت از امنیت خود بهرهمند باشند، قطع سراسری اینترنت از سوی جمهوری اسلامی همچنان ادامه دارد.
عدم دسترسی به اینترنت و ارتباطات سراسری، تنها محدود به شهروندان عادی است و مقامات جمهوری اسلامی به طور مکرر از طریق شبکههای اجتماعی فیلتر شده مانند شبکه اجتماعی ایکس، به ابراز نظر پرداخته و مواضع جمهوری اسلامی را تبلیغ میکنند.
به عنوان نمونه، عباس عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، که به طور مرتب در شبکه اجتماعی ایکس با زبان انگلیسی پیامهایی را منتشر میکند، روز ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، در برابر این پرسش خبرنگار شبکه سیبیاس قرار گرفت که از او درباره دلایل قطع اینترنت پرسید.
خبرنگار این شبکه از عراقچی پرسید که « شما با ما از طریق اپلیکشن زوم صحبت میکنید. مردم ایران دسترسی آزاد به اینترنت ندارند، اما شما دارید. چرا؟»
وزیر خارجه جمهوری اسلامی با فرافکنی گفته بود: « خب، من صدای ایرانیان هستم و باید از حق آنها دفاع کنم. به همین دلیل من به اینترنت دسترسی دارم تا صدای ما به جامعه بینالمللی رسانده شود.»
این که عدهای در کشور، خود را صدای دیگر شهروندان میدانند و از حقوق بیشتری برخوردار هستند، موضوع تازهای نیست.
پیش از این و در واکنش به اینکه چرا عدهای از اینترنت آزاد و بدون فیلتر (خط سفید) برخوردار هستند، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت پزشکیان، در روز ۱۹ اسفند ۱۴۰۴ و دقیقاً ۱۰ روز پس از قطع سراسری اینترنت گفته بود «در مورد اینترنت تلاش بر این بوده که با توجه به ملاحظات، برای افرادی که میتوانند صدا را بیشتر برسانند، امکاناتی فراهم شود.»
دفاع صریح سخنگوی دولت در ارائه امکانات ویژه به مدافعان سیاستهای جمهوری اسلامی، با انتقادهای بسیاری در جامعه روبهرو شد.
اما این سیاست تبعیضآمیز، همچنان ادامه دارد و در مجموع از ابتدای سال ۲۰۲۶ تا امروز، ۵۶ روز است که اینترنت سراسری در ایران به طور کامل قطع شده است.
دوره نخست قطع اینترنت سراسری در ایران، مربوط به روزهای اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ است، که در آن زمان اینترنت ایران برای ۲۱ روز به طور کامل قطع شد.
دور اخیر قطعی اینترنت هم از نهم اسفند، و با آغاز عملیات مشترک آمریکا و اسرائیل در ایران شروع شد و با گذشت ۳۵ روز، همچنان ادامه دارد.
به این ترتیب از مجموع ۹۳ روزی که از سال جاری میلادی میگذرد، مردم ایران ۵۶ روز به اینترنت سراسری و آزاد دسترسی نداشتهاند.
جلوگیری از راههای دسترسی به اینترنت توسط نهادهای سرکوبگر جمهوری اسلامی، تنها محدود به قطع اینترنت نیست و در روزهای اخیر، شاهد دستگیری برخی از شهروندان به اتهام استفاده از پایانههای ماهوارهای مانند استارلینک نیز بودهایم.
مجلس جمهوری اسلامی در تاریخ هشتم تیرماه ۱۴۰۴، با تصویب طرحی، هر نوع استفاده از استارلینک را ممنوع اعلام و تصویب کرد که «استفاده، حمل، خرید یا فروش یا وارد کردن یا در اختیار گذاشتن ابزارهای الکترونیکی ارتباطی اینترنتی فاقد مجوز از قبیل استارلینک، ممنوع و موجب حبس» میشود.
نهادهای سرکوبگر از جمله اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات، از ابتدای تنشهای نظامی در منطقه، تعدادی از شهروندان را تنها به اتهام استفاده از استارلینک و با استناد به این قانون بازداشت کردهاند.