لینکهای قابل دسترسی

پنجشنبه ۱۰ فروردین ۱۳۹۶ ایران ۲۱:۰۳

شکر گزاری از رسیدن به آب و خاک آمریکا رسم عفو بوقلمون را در کاخ سفید بنیان گذاشت، اما مردم برای سپاس ورود به خاک آمریکا و زندگی در این کشور کشتن آن را بر گزیدند و چنین شد که یکی از مهم ترین و جالب ترین مراسم ملی در آمریکا بوجود آمد و ماندگار شد.

در نتیجه بسیاری از آمریکائیان سراسر سال را در انتظار رسیدن به روز شکرگزاری بسر می کنند تا در کنار نزدیکان و عزیزان خود بوقلمون درشتی را که با انواع و اقسام خوراکی ها تزئین شده است، صرف کنند.

در روز شکر گزاری رئیس جمهوری آمریکا بنا بر سنت متداول روز شکرگزاری در کاخ سفید، مراسم بخشیدن جان ۲ بوقلمون را بنام های "لیبرتی" و بدل آن " پیس" انجام داد.

کاخ سفید در اعلامیه ای در باره ویژه گی های این دو بوقلمون می گوید که حدود ۵ ماه از زندگی آنان می گذرد.

بوقلمون ها پس از آن که توسط باراک اوباما بخشیده شدند، راهی خانه و باغ جورج واشنگتن نخستین رئیس جمهوری آمریکا شدند که در " مانت ورنون" در حوالی واشنگتن قرار دارد.

این ۲ بوقلمون برای بازدید مردم تا کریسمس در همان باغ باقی میمانند.

روز شکرگزاری در آمریکا و همچنین در کانادا برگزار می شود، روزی که آمیخته از سنت های اروپائی و سنت های بومی آمریکاست و نزدیکان را بدور هم و بدور خوراک بوقلمون روز شکرگزاری گرد می آورد.

این رسم ابتدا در آمریکای شمالی جا افتاد، هنگامی که اروپائی ها پایشان به خاک آمریکا کشیده شد، بومی های آمریکا نیز رسمی مشابه آن داشتند، رسمی که ویژه فصل دروی خرمن ها بود. فصلی که برای سپاسگزاری از داده ها و زحمت هائی بود که برای بدست آوردن محصول متحمل شده بودند.

اما در بسیاری از مراکز حتی پیش از شروع درو کردن خرمن ها نیز مراسم روز سپاسگزاری انجام می شد چرا که پایان رنج سفر امن یا صلح را به همراه داشت.

علاوه بر آمریکا، همین مراسم نیز در کانادا جا افتاد اما زمان برگزاری آن متفاوت بود.

در آمریکا نخستین روز سپاسگزاری در سال ۱۶۲۱ یا حدود ۴۰۰ سال پیش برگزار شد.

در آن روزها، ایالت ماساچوست فعلی که «پلیموت» نامیده میشد، میزبان برگزاری این جشن شد. با این همه، رگه هائی در تاریخ دیده شده است که قبل از آن نیز اسپانیائی ها در تکزاس چنین مراسمی را برگزار کرده بودند.

ویرجینیا نیز یکی از همان مراکزی بود که در همان روزها این روز را برگزار کرد.

... اما سال ها بعد، رسم برگزاری روز سپاسگزاری بدون توجه به برداشت پر بار محصول نیز جای خود را در آن روزگار باز کرده بود و شواهدی در دست است که در همان سال ۱۶۲۱ تا سال ۱۶۱۹ رهبران مدنی در مراکز مهاجر نشین نیز در این مراسم شرکت داشتند.

مستعمره پلیموت در آن روزگار حتی به اندازه کافی مواد غذائی برای سیر کردن نصف تعداد ۱۰۲ مهاجری که در آنجا زندگی می کردند، نداشت.

در اینجا بود که بومی ها به کمک مهاجران آمدند و بذر های مختلف را در اختیار آنان قرار داده و چگونگی پرورش آن را نیز به آنان آموختند.

با این همه برگزاری روز شکرگزاری تا سال ۱۶۶۰ در ایالت های معروف به «نیوانگلند» در بخش شمال شرقی آمریکا جا نیفتاده بود. با این همه، بحث و گفتگو بر سر این که نخستین برگزار کننده این روز سپاس چه ایالتی در ایالات متحده آمریکا بوده است، بحثی است که بیش و کم هنوز هم در جمع تاریخ شناسان شنیده می شود.

... و سرانجام در همان چندین قرن پیش بود که قرعه برگزاری مراسم چنین روزی به نام ایالت ویرجینیا اصابت کرد.

شاید هنوز آوای کسانی که در پی یافتن سرزمینی جدید به ینگه دنیا کشانده شدند، در شادی و سرور برگزاری روز شکر گزاری شنیده شود.

XS
SM
MD
LG