لینکهای قابل دسترسی

سه شنبه، ۲۸ دی ۱۳۹۵ | ۱۷ ژانویه ۲۰۱۷ | ایران ۲۰:۳۶

سوپرمدل آفریقایی بی اعتنایی جامعه جهانی نسبت به قحطی زدگان سومالی رامحکوم کرد


سوپرمدل آفریقایی بی اعتنایی جامعه جهانی نسبت به قحطی زدگان سومالی رامحکوم کرد

سوپرمدل آفریقایی بی اعتنایی جامعه جهانی نسبت به قحطی زدگان سومالی رامحکوم کرد

درروزهای گذشته، ستاره های موسیقی از جمله «لیدی گاگا»، «ریانا» و حتی «جاستین بیبر» کوشیده اند تا طرفداران خود را برای اهدای کمک های مالی به قربانیان قحطی و گرسنگی در آفریقا تشویق کنند. این هنرمندان جزئی از یک فهرست ١٥٠ نفری از افراد سرشناسی هستند که همکاری خود را برای کمکرسانی به مردم «سومالی» با گروهی موسوم به «بچه ها را نجات دهید» Save The Children اعلام کرده اند. این درحالی است که بسیاری از همین موسسات کمکرسانی می گویند کمبود و نبود کمک ها باعث شده است که رساندن غذا به این مناطق قحطی زده و به شدت نیازمند غیرممکن شود.

«ایمان» سوپر مدل زاده «سومالی» ساکن بریتانیا، درهفته های اخیر نقش نماینده و صدای مردم دردکشیده آفریقا در این مناطق قحطی زده را برعهده داشته است.

او با استفاده از معروفیت خود در سطح جهان به حمایت از مردم سومالی برخاسته و می کوشد تا با ایجاد فشار برجامعه بین المللی راه حلی برای رساندن غذا و به نوعی بهبود شرایط و وضعیت این مناطق که به علت خشکسالی دچار قحطی شده اند پیدا کند.

ایمان ٥٦ ساله این هفته در یکی از برنامه های خبری «اندرسون کوپر» در شبکه تلویزیونی «سی ان ان» وضعیت این مناطق قحطی زده سومالی را مورد بحث و بررسی قرار داد. او درباره دوران کودکی خود در این کشور صحبت کرد و این واقعیت که او در آنجا گرسنگی نکشید:«در دوران بچگی و نوجوانی من، ماهرگزمجبور نبودم بدون شام به رختخواب برویم.»

«ایمان» امراض و فجایع ناشی از قحطی و گرسنگی را «به شدت تاثر آور» خواند و به تماشاگران گفت که بزرگ ترین ترس او، نابودی نسل چند میلیونی کودکانی است که درحال حاضر در معرض خطر گرسنگی و مرگ قرار دارند.

«ایمان» که در سال ١٩٩٢ از یک دوران قحطی و گرسنگی دیگر در سومالی فیلم مستندی ساخته است درباره این تجربه و نیز کم کاری های جامعه بین المللی که او از نزدیک شاهد آن بوده است با «اندرسون کوپر» صحبت کرد:«متاسفانه جامعه بین المللی عکس العمل های ضروری را نسبت به این وقایع فاجعه بار انجام نداده است.»

«ایمان» در ادامه این سخنان گفت که در آن زمان (سال ١٩٩٢) درشرایطی که وضعیت قحطی و گرسنگی خیلی کم تر از امروز بود، جامعه بین المللی و سازمان های غیردولتی گوناگون تصمیم گرفتند تا با ایجاد سیستم های هشداردهنده برای تشخیص علائم قحطی از فجایع ناشی از آن جلوگیری کنند اما علیرغم ایجاد این زنگ خطرها کسی توجهی به این مسئله نداشته است :«می بینیم که از این سیستم های هشدار دهنده به درستی استفده نشده است و امروز سومالی یک باردیگر طعمه خشکسالی و قحطی شده است.»

ایمان به مجری سی ان ان گفت:«زمانی مسئله قحطی در سومالی رسما اعلام شد که دیگر کار از کار گذشته و مسئله به مراحل حساس و فاجعه بار کنونی رسیده بود. من مایلم سازمان ملل، جامعه بین المللی و جهان عرب قدم جلو بگذارند و واقعا فکر کنند که چکار باید کرد و چگونه بایستی به این مردم غذا رساند.»

ایمان در ادامه این سخنان گفت:«از همه چیز مهم تر باید به این مسئله ورای مسائل و درگیری های سیاسی که امروز در سومالی جریان دارد نگاه کرد. آنچه که واقعیت دارد این است که یک فاجعه بشری در این کشور درحال وقوع است اما همه چشم های خود را بسته اند و کسی به آن اعتنایی نمی کند. تنها خاطره ای که از این قحطی در آینده حافظه بشری باقی خواهد ماند این است که میلیون ها کودک درحالی که جامعه جهانی با چشم باز آن ها را تماشا می کرد جان باختند و نابود شدند.»

«ایمان» مصاحبه خود با «اندرسون کوپر» را با این بیانیه تکان دهنده به پایان برد:«چیزی که من امروز خواهان آن هستم این است که مردم جهان بدانند که ادامه این فاجعه هنوز هم قابل پیشگیری است اما پس از وقوع دیگر قابل جبران نیست.»

XS
SM
MD
LG