لینکهای قابل دسترسی

شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۶ ایران ۰۸:۳۱
شاید هنوز زود باشد، اما دانش آموزان، دانشجویان و متخصصان جوان الباب تصمیم گرفته اند تا با برگزاری راهپیمایی در خیابان های سطح شهر اعتراض های خود علیه بشار اسد، رییس جمهوری سوریه، را ابراز کنند.

در حالی که این جوانان از خیابان های سطح شهر گذر می کنند، جمعیت تماشاچی به آن ها لبخند می زنند و برای آن ها آرزوی موفقیت می کنند. پسران جوان در کنار تظاهرکنندگان می دوند و با انگشتان خودعلامت پیروزی نشان می دهند.

الباب شهری با جمعیت ١٣٠ هزار نفر است که در گوشه شمال شرق سوریه واقع شده و منطقه تحت محاصره شورشیان ضددولتی است که ماه گذشته از کنترل ارتش اسد «آزاد» شد. این شهر ٣٠ کیلومتر از حلب فاصله دارد و بسیاری از مردان جوان مقیم این شهر هر روز برای پیوستن به کارزار مخالفان علیه نیروهای دولتی در این مناطق تردد می کنند. نیروهای دولتی هوادار اسد به این دلیل که شورشیان مخالف حلب سلاح چندانی در اختیار ندارند، از توان و کنترل بیشتری برخوردار شده اند.

شبه نظامیان الباب هر شب خسته و درمانده به منازل خود بازمی گردند و نگران کارزاری پیچیده و مرگباری هستند که هنوز حتی به نیمه راه نیز نرسیده است.

عزم و اراده راسخ جوانان

اما حتی اگر نیروهای دولت اسد در حلب در درگیری های اخیر دست بالا را گرفته اند، اما شبه نظامیان الباب مطمئن هستند با وجود حمله های هوایی شدید و روزافزون و بمباران و گلوله باران تانک ها، «ارتش آزاد سوریه» قادر خواهد بود کنترل شهر را در اختیار بگیرد.

دانشجویان و متخصصان جوان الباب که متقاعد شده اند روزهای بهتری در پیش دارند، در تلاش هستند تا نظم سیاسی نوینی بیافرینند.

جوانان این شهر پیش از آن که در غروب یکی از شبهای اخیر راهپیمایی کنند، اولین قدم ها در مسیر دموکراسی را برداشتند و به همراه تعدادی از امامان جوان و متخصصان و کارشناسان شهر در سالن مملو از جمعیت یک دبیرستان جلسه تشکیل دادند. آن ها می خواستند تا در مورد یک برنامه بلندپروازانه گفتگو کنند. به رسمیت شناختن دولت شهر و رویارویی با چالش های عملی همچون جمع آوری زباله و کمبود گاز و مواد غذایی از جمله این برنامه ها است.

موصب عبدل رحمان، دانشجوی ٢٥ ساله مهندسی مکانیک گفت ما از سایه بیرون آمده ایم و می توانیم در مورد چگونگی حکومت داری به شیوه نوین تصمیم بگیریم.

غیبت زنان

اما زمانی که علت غیبت زنان و مشارکت آن ها در این دوره سیاسی جدید مطرح شد، دانشجویان ابتدا غافلگیر شدند و در نهایت محمد ازمیر، یک امام جوان گروه به آرامی پاسخ داد: «در سنت و فرهنگ ما رسم نیست که زنان و مردان با هم اختلاط کنند. آن ها می توانند در صورت تمایل جلسه های ویژه خود را برگزار کنند و اگر ما در مورد برخی مسائل به توصیه و نصایح آن ها احتیاج داشته باشیم، می توانیم از آن ها بپرسیم.»

یک گفتگوی پرحرارت نیم ساعته در مورد این که چه کسی باید دولت شهر را تشکیل دهد، بین حدود دویست نفر از شرکت کنندگان حاضر در سالن برقرار شد.

عبدل علی، وکیل جنایی گفت فقط افرادی که از تحصیلات دانشگاهی برخوردار هستند باید در این گروه جای داده شوند.

اما همه با این دیدگاه موافق نبودند. بحث سپس به جمع آوری زباله و رویارویی با کمبود مواد غذایی و گاز کشیده شد. در نهایت تصمیم گرفتند تا اخذ هر تصمیم دشوار را به تعویق بیاندازند و به جای تصمیم گیری راهپیمایی کنند.

چالش ها

الباب تنها شهری نیست که برای رویارویی با چالش های عملی حکومت مناطق تحت کنترل شورشیان در شمال سوریه روبرو است. این مناطق از شمال سوریه آغاز می شوند و تا سی کیلومتری جنوب مرزهای کشور با ترکیه و هم مرز با ادلیب در مناطق غربی و تا شهرهای الباب و منبج در شرق و بخش هایی از حلب و تا جنوب کشیده می شوند.

ناامن بودن مناطق تحت محاصره شورشیان یکی از چالش هایی است که شرایط را پیچیده تر می کند. نیروهای اسد طی روزهای اخیر گلوله باران آتش توپخانه و حمله های هوایی بعضی از شهرهای منطقه، از جمله حریتان، تل رفعت و عزاز را تشدید کرده اند. این مناطق نزدیک به فرودگاه نظامی مناق است که هنوز تحت کنترل دولت قرار دارد.

تردد و سفر در جاده های ناامن منطقه هنوز خطرناک است. هواپیماهای جنگی که بر فراز آسمان به پرواز در می آیند، هر گونه تحرک و عبور و مرور از این جاده ها را هدف قرار می دهند و به سمت خودروها شلیک می کنند.

یک جت نیروی هوایی روسیه غروب ٨ اوت به خانواده ای حمله کرد که اعضای آن سوار بر خودرو در حومه الباب در حال تردد بودند. این حمله به کشته شدن نوزاد هجده ماه و زخمی شدن مادر و عموی کودک منتهی شد.

اما ساکنان این شهرهای کوچک تحت محاصره شورشیان با وجود خطرات موجود، آن قدر احساس آزادی می کنند که در تلاشند تا شیوه زندگی خود را به رسمیت بشناسند.

مخالفان در شهر عزاز که چند دقیقه با شهر مرزی ترکیه فاصله دارد، دست به کار شده اند و در تلاش هستند تا مسئولیت جمع آوری زباله را به عهده بگیرند و اطمینان حاصل کنند که برق این شهر جنگ زده وصل می شود.

ساکنان شهرهایی که کمتر موقعیت راهبردی دارند، ساکنان شهر خودکفا شده اند و کمیته های همیاری تحت حمایت مساجد محلی تشکیل داده اند.

نقش مذهب

رهبران مذهبی در خط مقدم تلاش ها برای سازماندهی بوده اند. آن ها در ارائه سرپناه برای بیمارستان های صحرایی نقش کلیدی ایفا کرده اند و بسیاری از آن ها برای حل و فصل اختلافات داخلی و محلی دادگاه های مذهبی تشکیل داده اند.
دادگاه های مذهبی همچنین زندانیانی را محاکمه می کنند که به اسارت شورشیان درآمده اند. بسیاری از این اسرا اعضای نیروی شبه نظامی مخوف هوادار دولت هستند که مسئول به کار بردن بی رحمانه ترین و خشونت بارترین اقدامات طی درگیری های هجده ماه گذشته بوده اند.

عبدل باسط کوردی، امام یکی از مساجد الباب و یکی از هفت تا ده قاضی که بر مسند قضاوت در دادگاه های مذهبی جدید شهر تکیه زده است، می گوید: «ما بدون دادگاه ناچار بودیم مکانیسمی برای حل و فصل اختلافات بین غیرنظامیان و حتی مخالفان بیابیم.»

او گفت دادگاه به پرونده شبه نظامیان «شبیها» رسیدگی کرد، اما هنوز هیچ حکم اعدامی صادر نکرده است. او می گوید مخالفان در «ارتش آزاد سوریه» پیش از شکل گیری دادگاه در اوایل ماه اوت چندین تن از اعضای مسلح «شبیها» را اعدام کرده بود.

باسط کوردی گفت دادگاه برای چهل پرونده حکم صادر کرده است و بعضی از آن ها به اختلافات بین غیرنظامیان و شورشیان و مسئله غارت اموال مردم مربوط بوده اند.

او می گوید «مخالفان هم انسان هستند و اشتباه می کنند. ما از قانون شریعت اسلامی پیروی می کنیم. ما مسلمان سنی هستیم و باید از دستورات و قوانین اسلامی آن پیروی کنیم».
از: جمی دتمر- صدای آمریکا
XS
SM
MD
LG