لینکهای قابل دسترسی

چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶ ایران ۰۷:۴۲

کادوس

چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶

تقویم
آذر، ۱۳۹۶
شنبه یکشنبه دوشنبه سه شنبه چهارشنبه پنجشنبه جمعه
۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰ ۱ ۲ ۳
۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰
۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷
۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴
۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰ ۱

حسن روحانی چطور می خواهد حمایت از گروه های تروریستی را متوقف کند تا در ازای آن تحریم ها برداشته شود؟ مسئله، غیر ممکن بودن برداشتن تحریم ها نیست. مسئله اراده عالیترین مقام ایران است که تاکنون نشانه ای برای توقف حمایت از این گروه ها بروز نداده است.

روز جمعه مناظره آخر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد که در بین اظهارات، شعارها، و اتهام های مطرح شده یک اظهار نظر توجه من را جلب کرد. اینکه حسن روحانی وعده داد در چهارسال آینده، تحریم های ایران را بر می دارد.

از این بگذریم که برخی نامزدها وعده هایی می دهند که یا توانش را ندارند و یا اصلا امکانش نیست، اما این وعده آقای روحانی چطور؟

حسن روحانی در جمله اش گفت، همانطور که قول دادم، تحریم های هسته ای را برداشتم، در چهارسال دوم «بقیه» تحریم ها را بر می دارم.

از چند نظر، این ادعای مهمی است. اول ببینم تحریم های باقیمانده چیست؟

تحریم های موشکی و تروریستی

ایران بخاطر ماجراجویی های موشکی و حمایت از گروه های تروریستی مورد تحریم سازمان ملل، آمریکا و برخی کشورهای اروپایی است.

این تحریم ها جدید نیستند اما در سالهای اخیر تشدید شده اند.

ایران در کشورهایی مثل سوریه نقش نظامی دارد، از گروه حماس در سرزمین های اشغالی، حزب الله در جنوب لبنان و حوثی ها در یمن با ارسال کمک مالی، نظامی و سلاح حمایت می کند.

حسن روحانی که می گوید بقیه تحریم ها را بر می دارد، آیا توان بازگردان این روند را دارد؟

می دانیم که آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران سیاست خارجی و داخلی را زیر نظر دارد و هرگونه خلاف نظر خود را در قالب سخنرانی های عمومی یا خصوصی تقبیح می کند. تازه ترین مورد، سند ۲۰۳۰ یونسکو است که آیت الله خامنه ای صراحتا علیه آن موضع گرفت.

حسن روحانی چطور می خواهد حمایت از گروه های تروریستی را متوقف کند تا در ازای آن تحریم ها برداشته شود؟ مسئله، غیر ممکن بودن برداشتن تحریم ها نیست. مسئله اراده عالیترین مقام ایران است که تاکنون نشانه ای برای توقف حمایت از این گروه ها بروز نداده است.

اگر فکر می کنید جامعه جهانی ناگهان از این تحریم ها منصرف شود، اشتباه می کنید. اگر اخبار کنگره آمریکا را دنبال کنید، می بینید بعضی از سناتورها و اعضای مجلس نمایندگان نیز پیشنهادهایی برای تشدید این تحریم ها دارند.

تحریم های حقوق بشری

خیلی از مقام ها و دستگاههای جمهوری اسلامی ایران به دلیل نقض حقوق بشر تحت تحریم هستند.

اگر فرض بگیریم حسن روحانی تنها رئیس دولت است، می توان گفت عمده نقض حقوق بشر، از سوی نهاد قضایی، سپاه پاسداران و نهادهای مشابه که زیر نظر رهبر هستند، شکل گرفته است.

روی کاغذ، حسن روحانی می تواند به عنوان عالیترین مقام اجرایی کشور و پاسدار قانون اساسی، مدافع حقوق بشر باشد و با نقض حقوق بشر مقابله کند. اما توجه کنیم که وی خود نیز سابقه درخشانی در حوزه حقوق بشر ندارد. اشاره ام به سخنان او در بعد از سرکوب دانشجویان در واقعه کوی دانشگاه در سال ۱۳۷۸ است.

با این حال، واقعیت این است که برداشتن تحریم های حقوق بشری کار راحت تری برای حسن روحانی است تا برداشتن تحریم های تروریستی.

حال که از این دو نوع تحریم گفتم، باید نگاه کنیم ببینیم آیا حسن روحانی واقعا توان برداشتن «بقیه تحریم های ایران» را دارد یا خیر. روی کاغذ تنها رهبر می تواند با تغییر روش، چنین کند. آیا حسن روحانی از ریاست جمهوری چهارسال آینده، سودای رهبری دارد که بعد بتواند مسیر کشور را برای نزدیک شدن به جامعه جهانی استفاده کند؟ سودایی ست که برخی نزدیکان رئیس جمهوری می گویند اما مخالفان سرسختی در سپاه و نهادهای نظامی و قضایی دارند.

https://gdb.voanews.com/DB8B35EC-8161-4D0C-8176-61890B65E8A4.gif

تلویزیون جمهوری اسلامی ایران از سال ۸۸ برگزاری مناظره انتخابات را آغاز کرد. مناظره تلویزیونی میرحسین موسوی و محمود احمدی‌نژاد

در دو روز گذشته بحث برگزاری مناظره برای نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ایران، در صدر خبرها بود. ابتدا اعلام شد که مناظره ها زنده پخش نمی شود اما بعد از اعتراض و حتی بعضا تمسخر در فضای مجازی، تصمیم گرفته شد این مناظره زنده برگزار شود.

در دو روز گذشته بحث برگزاری مناظره برای نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ایران، در صدر خبرها بود. ابتدا اعلام شد که مناظره ها زنده پخش نمی شود اما بعد از اعتراض و حتی بعضا تمسخر در فضای مجازی، تصمیم گرفته شد این مناظره زنده برگزار شود.

مناظره های تلویزیونی نامزدهای انتخابات، در آمریکا سابقه ای بیش از نیم قرن دارد و از ابتدای آن هدف، آشنایی مردم با دیدگاه های نامزدها بود. هدفی که در نهایت می تواند به آنها کمک کند انتخاب درست تری داشته باشند. در تاریخ چند دهه اخیر مثال های نابی وجود دارد که نشان می دهد چطور یک نامزد از این ابزار در مقابله با رقیب استفاده کرد و پیروز شد. مثال های جدید، می توان به پیروزی بیل کلینتون بر بوش پدر یا باراک اوباما بر جان مک کین کارکشته اشاره کرد.

در ایران اما مناظره نحیف و تازه است. از سال ۱۳۸۸ مناظره انتخاباتی رایج شد. در آن سال، مناظره دو به دوی نامزدها با استقبال مواجه شد. وقایع بعد از انتخابات را هم که کم و بیش می دانید.

در ایران معمولا گردن اهالی رسانه از مو باریک تر است، بعد از آن وقایع، به نظر برگزار کنندگان مناظره ها، این مناظره ها بود که «هیجان را بالا برد» و باعث این وقایع شد. به همین استدلال بود که در سال ۹۲ مناظره ها را گروهی کردند و سعی کردند هر چند دقیقه یکبار از وحدت و با هم بودن سخن بگویند تا «هیجان فوران نکند.»

نمی دانم برای انتخابات ۹۶ چه اتفاقی می افتد اما چرا این هراس وجود دارد؟ شش نامزد که همه از مقام های مورد اعتماد نظام هستند، شورای نگهبان آنها را گزینش و گلچین کرده، پس چرا نگرانی وجود دارد؟

شاید اشکال به کپی برداری ناقص بر می گردد. مثلا دست اندرکاران امور، مناظره را جذاب دیده اند، اما چون با هدف و دلیل آن آشنا نیستند، یک کپی برداری ناقص کرده اند و در بزنگاه، نمی توانند چطور موقعیت را کنترل کنند.

شاید هم ساختار همین مشکل را فراهم می کند. بر کسی پوشیده نیست که در ایران، مانند اغلب کشورهای غربی و آمریکا آزادی بیان وجود ندارد. اگر اینطور بود، رد صلاحیت و سانسوری نبود. شاید همین هراس است که تصمیم گیران را ناچار می کند که بجای استفاده از الگوهای موفق کشورهای پیشرفته، به اصطلاح، آن را «بومی سازی» کنند. می گویند، «مناظره خوب است، باشد، برگزار می کنیم، اما به روش خودمان!»

آرش سیگارچی در حال آماده شدن برای گزارش زنده از همایش آی‌بریج بارسلون.

برای پوشش همایش سه روز آی‌بریج یا پل کارآفرینان ایران، آمریکا و جهان در بارسلون حضور دارم. همایش جالبی است.

برای پوشش همایش سه روز آی‌بریج یا پل کارآفرینان ایران، آمریکا و جهان در بارسلون حضور دارم. همایش جالبی است. با اینکه این سومین همایش از این دست است، اما اولین حضور من در آن است. در واقع به گفته برگزارکنندگان آن، آی‌بریج همانطور که از اسمش پیداست، قرار است پلی بین کارآفرینان ایرانی و ایرانی تبار با سایر کارآفرینان باشد. اقدامی مثبت که از سوی برخی افراد خوش‌فکر سه سال پیش آغاز شد.

برگزاری این دوره همایش آی‌بریج دو نکته داشت، اول اینکه این اولین همایش از این دست، بعد از برداشتن تحریم های هسته ای بود. دیماه سال گذشته تحریم های هسته ای با اجرای برجام، برداشته شد.

نکته دوم، این اولین همایش بعد از انتخاب دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکاست.

استارت‌آپ‌ها بعد از رفع تحریم های هسته ای

با خیلی از کارآفرینان ایرانی و آمریکایی در این همایش صحبت کردم. خیلی از آنها درباره رفع تحریم های هسته ای متفق بودند که خیلی وضعیت فرق نکرده است. هنوز شرکت های آمریکایی با ایرانی ها کار نمی کنند. هنوز شرکت های اروپایی برای کار با ایران محافظه کار هستند.

شاید این نگرانی را در این اطلاعیه که در در و دیوار سالن های همایش هم نصب شده بود، بشود دید.

یکی از اطلاعیه هایی که به حاضران هشدار می دهد به قوانین تحریمی آمریکا علیه ایران دقت داشته باشند.
یکی از اطلاعیه هایی که به حاضران هشدار می دهد به قوانین تحریمی آمریکا علیه ایران دقت داشته باشند.

برگزار کنندگان توصیه کرده بودند که هرچند تبادل نظر مشکل قانونی ندارد اما لازم است بخصوص شرکت کنندگان آمریکایی به قوانین ایالات متحده تواجه داشته باشند که هنوز سخت‌گیری‌هایی در قبال تجارت با ایران دارد.

بیزنس، بیزنس است

اما درباره انتخاب ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا، بین شرکت کنندگان نظر واحدی نبود. مثلا کاوه و آرش دو استارتاپ ایرانی که از تهران به همایش آمده بودند، عقیده داشتند که ترامپ چون خودش تاجر است، وضعیت ایران بدتر نمی شود و حتی شاید در بعضی حوزه ها بهتر شود. یا بقول خودشان، «بیزینس، بیزینس است و قواعد خودش را دارد».

اما در مقابل حمید که یک کارآفرین آمریکایی است، گفت که نگران است تحریم های بیشتری اعمال شود و این باعث می شود ارتباط با بیزینس ها سخت تر شود.

این سومین همایش آی‌بریج است. ایده این همایش از برخی کارآفرینان موفق ایرانی آمریکایی در دره سلیکون شکل گرفت و اولین همایش در سیلیکون ولی سانفرانسیسکو برگزار شد که به گفته رویا سلیمانی از مسولان ارتباطات گوگل که میزبان آن همایش بود، بیشتر هدف آن ایجاد ارتباط بین استارت‌آپ‌های ایرانی و آمریکایی بود.

همایش سال گذشته در برلین برگزار شد که بیشتر توجه اروپاییان را جلب کند و امسال عمده توجه به تبادل نظر ایرانیان و سایر نقاط جهان بود.

خلاق باشید، سری اقدام کنید و یک تیم خوب

همایش آی‌بریج یک فرصت خوب برای دیدن کارآفرین های موفق بود. یکی از آنها «فرهاد محیط» است. او که متولد ایران است، ده سال پیش شرکت موفق شاپزیلا را بیش از پانصد میلیون دلار فروخت و اکنون شرکت فلیپاگرام او بیش از هفتاد میلیون دلار می ارزد.

وقتی برای او از گله و شکایت ایرانی ها از تحریم و شرایط سخت قانون در ایران برای راه اندازی شرکت های نوپا یا استارت‌آپ پرسیدم، نکته جالبی گفت. او گفت که فارغ از اینکه در کجا باشید، راه اندازی یک شرکت نوپا اصول ساده ای دارد. سعی کنید قبل از بقیه به فکر بیزینس تان بیفتید. سریع اقدام کنید. تیم خوب جمع کنید و اگر برای یک بازار بزرگ تعریف کرده باشید، موفق می شوید.

این نکته در سخنان دیگر سخنرانها هم بود. لیندا برناردی، کارآفرین و نویسنده ایرانی تبار هم گفت درست است که تحریم ها بوده و شرایط سخت است اما واقعیت این است که شرایط استارت‌آپ‌های ایرانی بدتر از همکاران شان در هند و چین نیست.

هواداران یک بازی بسکتبال، عکس هایی از هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ در دست دارند.

در آمریکا نامزدهای انتخابات فارغ از اینکه برای چه دفتر و دستکی تلاش می کنند، یک قاعده خوب دارند که خود را عرضه می کنند. یعنی به مردم می گویند من هستم، من را انتخاب کنید، من به شما سرویس می دهم. این عرضه کردن، گاهی با حضور خانه به خانه است، گاهی با سخنرانی است ..

حدود ۷۰ روز به انتخابات ریاست جمهوری آمریکا مانده است و رقابت دو نامزد در این هفته ها شدت یافته است.

در آمریکا نامزدهای انتخابات فارغ از اینکه برای چه دفتر و دستکی تلاش می کنند، یک قاعده خوب دارند که خود را عرضه می کنند. یعنی به مردم می گویند من هستم، من را انتخاب کنید، من به شما سرویس می دهم.

این عرضه کردن، گاهی با حضور خانه به خانه است، گاهی با سخنرانی است و گاهی با استفاده هوشمندانه از سوابق شخصی و کاری است. مثلا کسی که می خواهد عضو شورای محلی آموزش و پرورش شود، سوابق دوران معلمی اش را عرضه می کند، یا می گوید ببینید در زمان عضویت در انجمن اولیا چقدر فعال بودم.

در سمت های بالای انتخاباتی هم چنین است. مثلا هیلاری کلینتون از سوابق خودش به عنوان بانوی اول، یا سناتور نیویورک و یا مقام وزارت خارجه مثال می آورد. یا دونالد ترامپ از تجربیات مالی اش سخن می گوید.
تبلیغات انتخاباتی نیازمند ترفند هایی هم هست. شاید مهمترین اش این باشد که "آن بخش از حقیقت را بگو که به نفع ات باشد".

مثلا، هیلاری کلینتون کمتر از دوران وزارت خود سخن می گوید. او در دوران وزارت با بحران هایی مثل مرگ سفیر آمریکا در لیبی و یا ماجرای استفاده از سرور شخصی برای ایمیل های کاری مواجه شد، پس کمتر درباره آن صحبت می کند. اما درباره سناتوری اش برای ایالت نیویورک سخن می گوید. حالا، همین دوران سناتوری، وقتی بحث به رای مثبت او به جنگ عراق کشیده می شود، او ترجیح می دهد دوران بانوی اولی خود را برجسته کند که به رغم حواشی پیش آمده برای همسرش، دوران طلایی آمریکا را برای خیلی ها یادآوری می کند.

و ترامپ هم وقتی بحث تجارت هنگفت اش به شهر "آتلانتیک سیتی" می رسد، بحث را عوض می کند. چون وقتی او این شهر را ساخت، کارنامه مالی خوبی از خود بر جای نگذاشت و منتقدان او می گویند او اعلام ورشکستگی کرد تا پول پیمانکارها را ندهد.

یکی از عرف های تبلیغاتی در سطح انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، انتشار فایل کامل مالیات سالهای قبل نامزد است. در فایل مالیاتی تمام درآمد های فرد، تمام هزینه ها و اعانه ها ثبت می شود. نامزد ها با اینکار شفافیت مالی خودشان را نشان می دهند و به این ترتیب سعی می کنند اعتماد افکار عمومی را بخرند.

مثلا هیلاری کلینتون که می داند ترامپ چندان تمایلی به انتشار صورت مالیاتی اش نیست، ماه پیش فایل مالیاتی سال ۲۰۱۵ خود و همسرش را منتشر کرد. این خبر بازتاب زیادی داشت و صدها روزنامه نگار به تحلیل جزئیات اعداد و رقم مالیات خانواده کلینتون پرداختند.

این برای ترامپ یک ضعف است که نتوانسته است فایل مالیاتی را منتشر کند. اما ستاد انتخاباتی او هم یک بخش مهمی رو کرده که نقطه ضعف رقیب را به رخ بکشد. پزشک معالج ترامپ گزارش وضعیت پزشکی ترامپ را صادر کرد. آقای دکتر هارولد برن استین گفته که او معاینه و گزارش پزشکی ترامپ را در پنج دقیقه و درحالی که لیموزین منتظر بوده، نوشته است.

البته نحوه و سرعت این نوشتن محل بحث است اما ستاد ترامپ از نقطه قوت خود در مقابل ستاد کلینتون استفاده کرده است. هنوز مشخص نیست خانم کلینتون نیز گزارش پزشکی خود را علنی کند یا نه. از یاد نبریم که خانم کلینتون در آخرین ماههای وزارتش، ناگهان بستری شد. آن زمان اعلام شد، هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه ایالات‌متحده به دلیل پیدا شدن لخته خون در بدنش در بیمارستان بستری شده است.

این رقابت در یک ماه آینده جذاب تر هم می شود. قرار است نامزد ها در مقابل هم و در سه مناظره شرکت کنند. هر جمله آنها و هر اظهارنظر در این مناظره ها می تواند بر روی نظر رای دهندگان تاثیر بگذارد.

بارگذاری بیشتر

XS
SM
MD
LG