لینکهای قابل دسترسی

خبر فوری
پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷ ایران ۲۳:۲۲

کادوس

تلویزیون جمهوری اسلامی ایران از سال ۸۸ برگزاری مناظره انتخابات را آغاز کرد. مناظره تلویزیونی میرحسین موسوی و محمود احمدی‌نژاد

در دو روز گذشته بحث برگزاری مناظره برای نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ایران، در صدر خبرها بود. ابتدا اعلام شد که مناظره ها زنده پخش نمی شود اما بعد از اعتراض و حتی بعضا تمسخر در فضای مجازی، تصمیم گرفته شد این مناظره زنده برگزار شود.

مناظره های تلویزیونی نامزدهای انتخابات، در آمریکا سابقه ای بیش از نیم قرن دارد و از ابتدای آن هدف، آشنایی مردم با دیدگاه های نامزدها بود. هدفی که در نهایت می تواند به آنها کمک کند انتخاب درست تری داشته باشند. در تاریخ چند دهه اخیر مثال های نابی وجود دارد که نشان می دهد چطور یک نامزد از این ابزار در مقابله با رقیب استفاده کرد و پیروز شد. مثال های جدید، می توان به پیروزی بیل کلینتون بر بوش پدر یا باراک اوباما بر جان مک کین کارکشته اشاره کرد.

در ایران اما مناظره نحیف و تازه است. از سال ۱۳۸۸ مناظره انتخاباتی رایج شد. در آن سال، مناظره دو به دوی نامزدها با استقبال مواجه شد. وقایع بعد از انتخابات را هم که کم و بیش می دانید.

در ایران معمولا گردن اهالی رسانه از مو باریک تر است، بعد از آن وقایع، به نظر برگزار کنندگان مناظره ها، این مناظره ها بود که «هیجان را بالا برد» و باعث این وقایع شد. به همین استدلال بود که در سال ۹۲ مناظره ها را گروهی کردند و سعی کردند هر چند دقیقه یکبار از وحدت و با هم بودن سخن بگویند تا «هیجان فوران نکند.»

نمی دانم برای انتخابات ۹۶ چه اتفاقی می افتد اما چرا این هراس وجود دارد؟ شش نامزد که همه از مقام های مورد اعتماد نظام هستند، شورای نگهبان آنها را گزینش و گلچین کرده، پس چرا نگرانی وجود دارد؟

شاید اشکال به کپی برداری ناقص بر می گردد. مثلا دست اندرکاران امور، مناظره را جذاب دیده اند، اما چون با هدف و دلیل آن آشنا نیستند، یک کپی برداری ناقص کرده اند و در بزنگاه، نمی توانند چطور موقعیت را کنترل کنند.

شاید هم ساختار همین مشکل را فراهم می کند. بر کسی پوشیده نیست که در ایران، مانند اغلب کشورهای غربی و آمریکا آزادی بیان وجود ندارد. اگر اینطور بود، رد صلاحیت و سانسوری نبود. شاید همین هراس است که تصمیم گیران را ناچار می کند که بجای استفاده از الگوهای موفق کشورهای پیشرفته، به اصطلاح، آن را «بومی سازی» کنند. می گویند، «مناظره خوب است، باشد، برگزار می کنیم، اما به روش خودمان!»

آرش سیگارچی در حال آماده شدن برای گزارش زنده از همایش آی‌بریج بارسلون.

برای پوشش همایش سه روز آی‌بریج یا پل کارآفرینان ایران، آمریکا و جهان در بارسلون حضور دارم. همایش جالبی است. با اینکه این سومین همایش از این دست است، اما اولین حضور من در آن است. در واقع به گفته برگزارکنندگان آن، آی‌بریج همانطور که از اسمش پیداست، قرار است پلی بین کارآفرینان ایرانی و ایرانی تبار با سایر کارآفرینان باشد. اقدامی مثبت که از سوی برخی افراد خوش‌فکر سه سال پیش آغاز شد.

برگزاری این دوره همایش آی‌بریج دو نکته داشت، اول اینکه این اولین همایش از این دست، بعد از برداشتن تحریم های هسته ای بود. دیماه سال گذشته تحریم های هسته ای با اجرای برجام، برداشته شد.

نکته دوم، این اولین همایش بعد از انتخاب دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکاست.

استارت‌آپ‌ها بعد از رفع تحریم های هسته ای

با خیلی از کارآفرینان ایرانی و آمریکایی در این همایش صحبت کردم. خیلی از آنها درباره رفع تحریم های هسته ای متفق بودند که خیلی وضعیت فرق نکرده است. هنوز شرکت های آمریکایی با ایرانی ها کار نمی کنند. هنوز شرکت های اروپایی برای کار با ایران محافظه کار هستند.

شاید این نگرانی را در این اطلاعیه که در در و دیوار سالن های همایش هم نصب شده بود، بشود دید.

یکی از اطلاعیه هایی که به حاضران هشدار می دهد به قوانین تحریمی آمریکا علیه ایران دقت داشته باشند.
یکی از اطلاعیه هایی که به حاضران هشدار می دهد به قوانین تحریمی آمریکا علیه ایران دقت داشته باشند.

برگزار کنندگان توصیه کرده بودند که هرچند تبادل نظر مشکل قانونی ندارد اما لازم است بخصوص شرکت کنندگان آمریکایی به قوانین ایالات متحده تواجه داشته باشند که هنوز سخت‌گیری‌هایی در قبال تجارت با ایران دارد.

بیزنس، بیزنس است

اما درباره انتخاب ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا، بین شرکت کنندگان نظر واحدی نبود. مثلا کاوه و آرش دو استارتاپ ایرانی که از تهران به همایش آمده بودند، عقیده داشتند که ترامپ چون خودش تاجر است، وضعیت ایران بدتر نمی شود و حتی شاید در بعضی حوزه ها بهتر شود. یا بقول خودشان، «بیزینس، بیزینس است و قواعد خودش را دارد».

اما در مقابل حمید که یک کارآفرین آمریکایی است، گفت که نگران است تحریم های بیشتری اعمال شود و این باعث می شود ارتباط با بیزینس ها سخت تر شود.

این سومین همایش آی‌بریج است. ایده این همایش از برخی کارآفرینان موفق ایرانی آمریکایی در دره سلیکون شکل گرفت و اولین همایش در سیلیکون ولی سانفرانسیسکو برگزار شد که به گفته رویا سلیمانی از مسولان ارتباطات گوگل که میزبان آن همایش بود، بیشتر هدف آن ایجاد ارتباط بین استارت‌آپ‌های ایرانی و آمریکایی بود.

همایش سال گذشته در برلین برگزار شد که بیشتر توجه اروپاییان را جلب کند و امسال عمده توجه به تبادل نظر ایرانیان و سایر نقاط جهان بود.

خلاق باشید، سری اقدام کنید و یک تیم خوب

همایش آی‌بریج یک فرصت خوب برای دیدن کارآفرین های موفق بود. یکی از آنها «فرهاد محیط» است. او که متولد ایران است، ده سال پیش شرکت موفق شاپزیلا را بیش از پانصد میلیون دلار فروخت و اکنون شرکت فلیپاگرام او بیش از هفتاد میلیون دلار می ارزد.

وقتی برای او از گله و شکایت ایرانی ها از تحریم و شرایط سخت قانون در ایران برای راه اندازی شرکت های نوپا یا استارت‌آپ پرسیدم، نکته جالبی گفت. او گفت که فارغ از اینکه در کجا باشید، راه اندازی یک شرکت نوپا اصول ساده ای دارد. سعی کنید قبل از بقیه به فکر بیزینس تان بیفتید. سریع اقدام کنید. تیم خوب جمع کنید و اگر برای یک بازار بزرگ تعریف کرده باشید، موفق می شوید.

این نکته در سخنان دیگر سخنرانها هم بود. لیندا برناردی، کارآفرین و نویسنده ایرانی تبار هم گفت درست است که تحریم ها بوده و شرایط سخت است اما واقعیت این است که شرایط استارت‌آپ‌های ایرانی بدتر از همکاران شان در هند و چین نیست.

بارگذاری بیشتر

XS
SM
MD
LG