AP Iran Hostage Crisis 1979

گروگان گیری دیپلمات های آمریکایی توسط جمهوری اسلامی یکی از رویدادهایی بود که تحریم ها را به عنوان ابزاری برای سیاست خارجی ایالات متحده به ارمغان آورد. در آغاز انقلاب ، بین سالهای 1980 و 1981 ، تحریم ها حدود 3.3 میلیارد دلار از ایران گرفتند. 

بررسی موسسه بروکینگز حاکی از این است که در سال ۱۹۸۰، یعنی یک سال پس از انقلاب، تجارت میان ایران و آمریکا دچار افت جدی شد. صادرات آمریکا به ایران در آن سال از ۳.۷ میلیارد دلار به ۲۳ میلیون دلار کاهش یافت و صادرات ایران به آمریکا هم از ۲.۹ میلیارد دلار به ۴۵۸ میلیون دلار رسید که بخش عمده‌ای از آن نفت بود.

بیشتر بخوانید:‌
از صفحه ویژه صدای آمریکا درباره «چهل سال گروگانگیری» دیدن کنید:

 

 

این تحقیق می‌گوید هرچند تحریم‌های آمریکا گزنده و جدی بود، ولی دیگر متحدان ایالات متحده از جمله اروپا حاضر به همراهی در فشار بر ایران بابت گروگان‌گیری نشدند و نتیجه این شد که با حضور اروپا، بازار ایران دچار فشار جدی نشد؛ در سال ۱۹۸۳ صادرات کشورهای اروپایی به ایران به بیش از شش میلیارد دلار رسید.

موثرترین اقدام ایالات متحده برای مسدود کردن دارایی های ایران بود که به طور مؤثر 12 میلیارد دلار از هرگونه نقل و انتقالات در وهله اول حذف شد. این فشار جدی باعث شد جمهوری اسلامی مذاکرات را انتخاب کند. 

این مطالعه می گوید تصمیم ایران برای مذاکره برای آزادی گروگان ها به این دلیل نیست که مقامات رژیم نظر خود را درباره آمریکا تغییر داده اند یا نگران سوختن گروگان ها بودند. مقامات جمهوری اسلامی براساس هزینه و فایده تصمیمی گرفتند و فهمیدند که این به نفع آنهاست که وارد مذاکره شوند. این نکته اصلی برای سیاستگذاران بعدی - تا به امروز - ایالات متحده برای استفاده از فشار تحریم ها شد. 

 

بنر تلگرام