افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد چاقی مفرط هستند، راحت تر از بقیه وزن اضافه می کنند. ولی این به اصطلاح «ژن چاقی یا فربگی» دلیل نمی شود که حتماً چاق شوند.

به گزارش سایت علمی «لایو ساینس»، بنا به یک پژوهش جدید، ورزش‌های خاصی وجود دارد که شاید به مبارزه با چاقی مفرط کمک کنند، حتی به آنهایی که استعداد چاقی ژنتیکی دارند.

در این مطالعه، اطالاعات ۱۸ هزار داوطلب بین سنین ۳۰ و ۷۰، در کشور تایوان، که خون و «توالی‌یابی کل ژنوم» خود را در دسترس قرار داده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. شرکت کنندگان در این پژوهش گزارش دادند که آیا ورزش می کنند یا نه، و اگر جواب آنها مثبت بود، چه نوع ورزشی انجام می دهند. سپس دانشمندان استعداد چاقی ژنتیکی و تأثیر ورزش را در ارتباط با یکدیگر در این افراد مقایسه کردند.

روی هم رفته افرادی که ورزش می کردند – هر نوع ورزشی - «شاخص توده بدنی» یا BMI کمتری در مقایسه با افرادی که ورزش نمی کردند داشتند. ولی تأثیر یک ورزش از بقیه ورزش ها شاخص‌تر بود: «جاگینگ» یا دوی آهسته.

عکس تزئینی
آیا با ورزش می توان جلوی آلزایمر را گرفت؛ پژوهشگران به دنبال پاسخ هستند
آیا با ورزش می توان جلوی آلزایمر را گرفت؛ پژوهشگران به دنبال پاسخ هستند

​​افرادی که دوی آهسته انجام می دهند - در مقایسه با افراد دیگری که ژن چاقی داشتند ولی فعالیت فیزیکی نداشتند - نه تنها شاخص توده بدنی پائین‌تری داشتند، بلکه درصد چربی بدن آنها پائین تر و باسن آنها کوچکتر بود.

 

بنابه مطالعات جدید حدود ۴۰ درصد از مردم آمریکا در دسته بندی «چاقی مفرط» قرار می گیرند.
بحثی که در میان دانشمندان پایان ندارد: چاقی ارثی است یا محصول سبک زندگی؟
بین دو گروه از دانشمندان درباره این که آیا می توان چاقی مفرط را در افراد پیش بینی کرد، بحث و مخالفت ادامه دارد.نکته این بحث و تبادل نظر این است که آیا ارزش دارد که به عمق «دی ان ای» رفت تا برای این سوال جواب پیدا کرد؟

​​علاوه بر دوی آهسته، پنج نوع ورزش دیگر در پائین آوردن شاخص توده بدنی مؤثر هستند. این ورزش ها شامل کوهنوردی، پیاده روی، پیاده روی سریع، برخی از رقص ها (مثل رقص های دو نفره مثل والس و تانگو) و جلسات یوگای طولانی مدت است.

Telegram Banner