همزمان با روز جهانی زن، این روایت یک زن افغانستان است که چطور توانست قدمی برای کمک به دیگران بردارد.

وقتی لیلا حیدری پس از سالها زندگی در خارج از افغانستان در سال ۲۰۰۹ به وطنش بازگشت، نتوانست شرایط وخیم هموطنان معتادش را تحمل کند و یکسال بعد دست به گشایش مرکز ترک اعتیاد و کمک به معتادان زد؛ و نام آن را «کمپ مادر» گذاشت.

او که تا آن زمان یک فیلمساز بود حرفه اش را رها کرد و تمام وقت و انرژی‌اش را وقف خدمت به زنان، مردان، و کودکان معتاد که اغلب جا و مکانی برای زندگی نداشتند، کرد.

کمپ مادر، برای معتادان غذا، دارو، لباس، و پناهگاه تأمین می کند ولی این کار نیاز به بودجه داشت. در نتیجه خانم حیدری در سال ۲۰۱۱ تصمیم به گشایش رستوران «تاج بیگم» کرد تا منبع درآمدی برای کمپ مادر باشد.

​​

​​لیلا حیدری در نوروز سال ۱۳۵۷ در شهر کویته پاکستان متولد شد. خانواده او پس از جنگ و ناامنی در افغانستان به پاکستان پناه بردند و وقتی لیلا تنها یک ساله بود، در ایران مستقر شدند.

خانم حیدری تا پیش از بازگشت به کشورش یک فیلمساز بود و دو فیلم مستند از شرایط پناهندگان افغانستانی در ایران و حقوق و شرایط کاری‌شان در آنجا ساخته بود.

فیلم مستند «لیلا در پل» از الیزابت میرزایی، داستان لیلا حیدری و فعالیت های بشردوستانه‌اش را روایت می کند.

​​وی به خاطر خدمات گسترده اش از سوی چندین سازمان مورد تقدیر قرار گرفته است.