Portrait of former South Carolina Representative Joseph  Rainey, is unveiled on Capitol Hill, Washington, DC, photo on black
پرتره جوزف رینی در راهروی ساختمان کنگره آمریکا آویخته شده است

بخش انگلیسی صدای آمریکا- لورنا رینی حتی نمی‌تواند تصور کند ۱۵۱ سال پیش که پدر پدربزرگش وارد ساختمان کنگره آمریکا شد چه احساسی داشت.

شاید تصور این موضوع برای بسیاری دشوار باشد اما جوزف هین رینی، که برده متولد شده بود در دسامبر سال ۱۸۷۰ به عنوان نخستین نماینده آفریقایی تبار مجلس نمایندگان آمریکا وارد ساختمان کنگره شد.

لورنا رینی  نوه او در گفتگو با صدای آمریکا گفت: «اغلب به این می‌اندیشم که احساس او در اولین روز ورود به کنگره چه بود. او تنها مرد سیاه‌پوست بود. پدر پدربزرگم آماده حضور در کنگره بود و در طول سالهایی که آنجا بود به چهره‌ای تأثیرگذار تبدیل شد.»

او می‌گوید اینکه یک برده توانست قدم به مجلس نمایندگان امریکا بگذارد و در مسیر خود مصمم باشد، شگفت‌انگیز است.

جوزف رینی در سال ۱۸۳۲ در جورج تاون کارولینای جنوبی متولد شد. در آن زمان برده‌داری در آمریکا قانونی بود. پدرش در دهه ۱۸۴۰، از درآمد خود به عنوان آرایشگر برای خرید آزادی خانواده استفاده کرد. رینی جوان هم آرایشگر شد.

در دوران جنگ داخلی آمریکا ، او توسط کنفدراسیون برای انجام کارهای بدنی سخت فراخوانده شد اما به گفته لورنا رینی با کمک بعضی از دوستان و مشتریانش به برمودا فرار کرد و در آنجا با همسرش کسب ‌و کاری راه انداخت.

پدر پدربزرگ لورنا رینی در سال ۱۸۶۶ به کارولینای جنوبی بازگشت و فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و هدفش، بازسازی کشور پس از جنگ بود.

او که یک جمهوریخواه بود، به عنوان نماینده مجلس کارولینای جنوبی انتخاب شد و در طرح قانون اساسی ایالتی جدید که از حقوق مدنی، آموزش و فرصت‌های اقتصادی برای همه حمایت می کرد نقش داشت. او همچنین الهام‌بخش دیگر آمریکایی‌هایی آفریقایی تبار برای ورود به عرصه سیاست شد.

در سال ۱۸۷۸، حرفه سیاسی راینی به پایان رسید و او در انتخابات شکست خورد. دلیلش، قوانین تفکیک نژادی موسوم به «جیم کرو» بود که توسط مجالس ایالتی تحت کنترل دموکرات‌های سفیدپوست در ایالتهای جنوبی وضع شد و هواداران سیاه‌پوست او نتوانستند در انتخابات شرکت کرده و به او رای دهند.

سال گذشته، مجلس نمایندگان آمریکا یکی از اتاق‌های ساختمان کنگره را به نام رینی نامگذاری کرد و پرتره‌ای از او در راهروی کنگره آویخته شد.